|
| 1 |
|
| အစအဦး၌ ဘုရားသခင္သည္ ေကာင္းကင္ႏွင့္ေျမႀကီးကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူ၏။ |
|
| 2 |
|
| ေျမႀကီးသည္ အသြင္သဏၭာန္မရွိ၊ လဟာသက္သက္ျဖစ္၏။ နက္ရႈိင္းရာအရပ္၏မ်က္ႏွာျပင္ကို ေမွာင္မိုက္ဖုံးလႊမ္း၍ ဘုရားသခင္၏ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ေရမ်က္ႏွာျပင္ေပၚတြင္ ရစ္ဝဲလ်က္ေနေတာ္မူ၏။ |
|
| 3 |
|
| ဘုရားသခင္က “အလင္းျဖစ္ေစ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူရာ အလင္းျဖစ္ေလ၏။ |
|
| 4 |
|
| ထိုအလင္းေကာင္းသည္ကို ဘုရားသခင္ျမင္ေတာ္မူ၏။ ဘုရားသခင္သည္ အလင္းႏွင့္အေမွာင္ကို ပိုင္းျခားေတာ္မူ၏။ |
|
| 5 |
|
| ဘုရားသခင္သည္ အလင္းကို ေန႔ ဟုေခၚေဝၚ၍ အေမွာင္ကို ည ဟုေခၚေဝၚေတာ္မူ၏။ ညခ်မ္းအခ်ိန္ေရာက္ၿပီး နံနက္အခ်ိန္ေရာက္၏။ ပထမေန႔ရက္ျဖစ္ေလ၏။ |
|
| 6 |
|
| တစ္ဖန္ ဘုရားသခင္က “ေရအလယ္၌ မိုးမ်က္ႏွာၾကက္ျဖစ္ေစ။ မိုးမ်က္ႏွာၾကက္သည္ ေရႏွင့္ေရကိုပိုင္းျခားေစ”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 7 |
|
| ဘုရားသခင္သည္ မိုးမ်က္ႏွာၾကက္ကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူ၍ မိုးမ်က္ႏွာၾကက္ေအာက္၌ရွိေသာေရႏွင့္ မိုးမ်က္ႏွာၾကက္အေပၚ၌ရွိေသာေရကို ပိုင္းျခားေတာ္မူရာ ထိုအတိုင္းျဖစ္ေလ၏။ |
|
| 8 |
|
| ဘုရားသခင္သည္ မိုးမ်က္ႏွာၾကက္ကို မိုးေကာင္းကင္ ဟုေခၚေဝၚေတာ္မူ၏။ ညခ်မ္းအခ်ိန္ေရာက္ၿပီး နံနက္အခ်ိန္ေရာက္၏။ ဒုတိယေန႔ရက္ျဖစ္ေလ၏။ |
|
| 9 |
|
| တစ္ဖန္ ဘုရားသခင္က “မိုးေကာင္းကင္ေအာက္၌ရွိေသာေရသည္ တစ္ေနရာတည္း၌စုေဝးေစ။ ကုန္းေျမေပၚလာေစ”ဟု မိန႔္ေတာ္မူရာ ထိုအတိုင္းျဖစ္ေလ၏။ |
|
| 10 |
|
| ဘုရားသခင္သည္ ကုန္းေျမကို ေျမႀကီး ဟုေခၚေဝၚ၍ ေရစုေဝးရာကို ပင္လယ္ ဟုေခၚေဝၚေတာ္မူ၏။ ထိုအမႈအရာေကာင္းသည္ကို ဘုရားသခင္ျမင္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 11 |
|
| တစ္ဖန္ ဘုရားသခင္က “ေျမႀကီးသည္ ျမက္ပင္ကိုလည္းေကာင္း၊ အေစ့အႏွံထြက္ေသာအပင္ကိုလည္းေကာင္း၊ အမ်ိဳးအလိုက္ အတြင္း၌အေစ့ပါသည့္အသီးကိုသီးေသာ သီးစားပင္ကိုလည္းေကာင္း ေျမေပၚ၌ ေပါက္ေစေလာ့”ဟု မိန႔္ေတာ္မူရာ ထိုအတိုင္းျဖစ္ေလ၏။ |
|
| 12 |
|
| ေျမႀကီးသည္ ျမက္ပင္ကိုလည္းေကာင္း၊ အမ်ိဳးအလိုက္ အေစ့အႏွံထြက္ေသာအပင္ကိုလည္းေကာင္း၊ အမ်ိဳးအလိုက္ အတြင္း၌အေစ့ပါသည့္အသီးကိုသီးေသာ အပင္ကိုလည္းေကာင္း ေပါက္ေစ၏။ ထိုအမႈအရာေကာင္းသည္ကို ဘုရားသခင္ျမင္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 13 |
|
| ညခ်မ္းအခ်ိန္ေရာက္ၿပီး နံနက္အခ်ိန္ေရာက္၏။ တတိယေန႔ရက္ျဖစ္ေလ၏။ |
|
| 14 |
|
| တစ္ဖန္ ဘုရားသခင္က “ေန႔ႏွင့္ညကိုပိုင္းျခားရန္ မိုးေကာင္းကင္မ်က္ႏွာၾကက္၌ အလင္းအိမ္မ်ားျဖစ္တည္ေစ။ ထိုအလင္းအိမ္တို႔သည္ ရာသီ၊ ေန႔ရက္၊ ႏွစ္ကာလမ်ားအတြက္ အမွတ္လကၡဏာျဖစ္ေစ။ |
|
| 15 |
|
| ေျမႀကီးကိုအလင္းေပးရန္ မိုးေကာင္းကင္မ်က္ႏွာၾကက္၌ အလင္းအိမ္မ်ား ျဖစ္တည္ေစ”ဟု မိန႔္ေတာ္မူရာ ထိုအတိုင္းျဖစ္ေလ၏။ |
|
| 16 |
|
| ဘုရားသခင္သည္ ေန႔ကိုအုပ္စိုးေစရန္ အလင္းအိမ္အႀကီး၊ ညကိုအုပ္စိုးေစရန္ အလင္းအိမ္အငယ္ဟူေသာ အလင္းအိမ္ႀကီးႏွစ္လုံးႏွင့္တကြ ၾကယ္မ်ားကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူ၏။ |
|
| 17 |
|
| ဘုရားသခင္သည္ ထိုအလင္းအိမ္မ်ားကို မိုးေကာင္းကင္မ်က္ႏွာၾကက္၌ ထားေတာ္မူ၍ ေျမႀကီးကိုအလင္းေပးေစ၏။ |
|
| 18 |
|
| ေန႔ႏွင့္ညကို အုပ္စိုးေစ၍ အလင္းႏွင့္အေမွာင္ကို ပိုင္းျခားေစ၏။ ထိုအမႈအရာေကာင္းသည္ကို ဘုရားသခင္ျမင္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 19 |
|
| ညခ်မ္းအခ်ိန္ေရာက္ၿပီး နံနက္အခ်ိန္ေရာက္၏။ စတုတၳေန႔ရက္ျဖစ္ေလ၏။ |
|
| 20 |
|
| တစ္ဖန္ ဘုရားသခင္က “ေရသည္ အုပ္စုလိုက္ေနထိုင္သြားလာေသာသက္ရွိသတၱဝါမ်ားႏွင့္ျပည့္ႏွက္ေစ။ ငွက္တို႔သည္ ေျမႀကီးအထက္ မိုးေကာင္းကင္မ်က္ႏွာၾကက္အႏွံ႔ ပ်ံသန္းၾကေစ”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 21 |
|
| ဘုရားသခင္သည္ ႀကီးမားေသာပင္လယ္သတၱဝါမ်ားႏွင့္ ေရ၌ျပည့္ႏွက္ေနသည့္ လႈပ္ရွားသြားလာတတ္ေသာ သက္ရွိသတၱဝါအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ကို အမ်ိဳးအလိုက္၊ ေတာင္ပံရွိေသာငွက္အမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ကို အမ်ိဳးအလိုက္ ဖန္ဆင္းေတာ္မူ၏။ ထိုအမႈအရာေကာင္းသည္ကို ဘုရားသခင္ျမင္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 22 |
|
| ဘုရားသခင္သည္ ထိုသတၱဝါတို႔ကိုေကာင္းခ်ီးေပးလ်က္ “မ်ားစြာေမြးဖြား၍ တိုးပြားၾကေလာ့။ ပင္လယ္ေရမ်ား၌ ျပည့္ၾကေလာ့။ ငွက္တို႔လည္း ေျမႀကီးေပၚ၌ တိုးပြားၾကေလာ့”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 23 |
|
| ညခ်မ္းအခ်ိန္ေရာက္ၿပီး နံနက္အခ်ိန္ေရာက္၏။ ပၪၥမေန႔ရက္ျဖစ္ေလ၏။ |
|
| 24 |
|
| တစ္ဖန္ ဘုရားသခင္က “ေျမႀကီးသည္ သက္ရွိသတၱဝါကို အမ်ိဳးအလိုက္ ေပါက္ဖြားေစ။ ယဥ္ပါးေသာတိရစာၦန္၊ တြားသြားေသာတိရစာၦန္ႏွင့္ ေတာ႐ိုင္းတိရစာၦန္တို႔ကို အမ်ိဳးအလိုက္ ေပါက္ဖြားေစ”ဟု မိန႔္ေတာ္မူရာ ထိုအတိုင္းျဖစ္ေလ၏။ |
|
| 25 |
|
| ဘုရားသခင္သည္ ေတာ႐ိုင္းတိရစာၦန္ကို အမ်ိဳးအလိုက္၊ ယဥ္ပါးေသာတိရစာၦန္ကို အမ်ိဳးအလိုက္၊ ေျမေပၚရွိတြားသြားေသာတိရစာၦန္အေပါင္းတို႔ကို အမ်ိဳးအလိုက္ ဖန္ဆင္းေတာ္မူ၏။ ထိုအမႈအရာေကာင္းသည္ကို ဘုရားသခင္ျမင္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 26 |
|
| တစ္ဖန္ ဘုရားသခင္က “ငါတို႔၏ပုံသဏၭာန္အတိုင္း ငါတို႔ႏွင့္တစ္ပုံစံတည္းတူေသာလူကို ဖန္ဆင္းၾကစို႔။ သူတို႔သည္ ပင္လယ္ငါးတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ မိုးေကာင္းကင္ငွက္တို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ယဥ္ပါးေသာတိရစာၦန္တို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ကမာၻေျမတစ္ခြင္လုံးကိုလည္းေကာင္း၊ ေျမေပၚမွာတြားသြားေသာ တြားသြားတိရစာၦန္အေပါင္းတို႔ကိုလည္းေကာင္း အုပ္စိုးၾကေစ”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 27 |
|
| ဘုရားသခင္သည္ မိမိပုံသဏၭာန္အတိုင္း လူကိုဖန္ဆင္းေတာ္မူ၏။ ဘုရားသခင္၏ပုံသဏၭာန္အတိုင္း လူကိုဖန္ဆင္းရာတြင္ ေယာက္်ားႏွင့္မိန္းမအျဖစ္ သူတို႔ကိုဖန္ဆင္းေတာ္မူ၏။ |
|
| 28 |
|
| ထို႔ေနာက္ ဘုရားသခင္သည္ သူတို႔ကိုေကာင္းခ်ီးေပးေတာ္မူ၏။ ဘုရားသခင္က “မ်ားစြာေမြးဖြား၍ တိုးပြားၾကေလာ့။ ေျမႀကီးကိုျပည့္ေစ၍ ၎ကိုႏိုင္နင္းၾကေလာ့။ ပင္လယ္ငါးတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ မိုးေကာင္းကင္ငွက္တို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ေျမႀကီးေပၚမွာ လႈပ္ရွားသြားလာတတ္ေသာ သက္ရွိသတၱဝါအေပါင္းတို႔ကိုလည္းေကာင္း အုပ္စိုးၾကေလာ့”ဟု သူတို႔အား မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 29 |
|
| တစ္ဖန္ ဘုရားသခင္က “ၾကည့္ရႈေလာ့။ ေျမတစ္ျပင္လုံးရွိ အေစ့အႏွံထြက္ေသာအပင္ရွိသမွ်ႏွင့္ အတြင္း၌အေစ့ပါသည့္အသီးကိုသီးေသာ သစ္ပင္ရွိသမွ်တို႔ကို သင္တို႔အားငါေပး၏။ ၎တို႔သည္ သင္တို႔အတြက္ စားစရာျဖစ္ၾကလိမ့္မည္။ |
|
| 30 |
|
| ေတာ႐ိုင္းတိရစာၦန္အားလုံး၊ မိုးေကာင္းကင္ငွက္အားလုံး၊ ေျမေပၚမွာတြားသြားေသာသတၱဝါအားလုံး စသည့္ သက္ရွိသတၱဝါတို႔စားစရာအတြက္မူကား စိမ္းလန္းေသာျမက္ပင္အမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ကို ငါေပး၏”ဟု မိန႔္ေတာ္မူရာ ထိုအတိုင္းျဖစ္ေလ၏။ |
|
| 31 |
|
| ဘုရားသခင္သည္ မိမိဖန္ဆင္းေသာအရာအားလုံး အလြန္ေကာင္းသည္ကို ျမင္ေတာ္မူ၏။ ညခ်မ္းအခ်ိန္ေရာက္ၿပီး နံနက္အခ်ိန္ေရာက္၏။ ဆ႒မေန႔ရက္ျဖစ္ေလ၏။ |
|
|
|
|