|
| 1 |
|
| ထာဝရဘုရားက အာၿဗံအား “သင္သည္ သင့္ျပည္မွလည္းေကာင္း၊ သင့္ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းတို႔ထဲမွလည္းေကာင္း၊ သင့္ဖခင္၏အိမ္မွလည္းေကာင္း ထြက္ခြာ၍ သင့္ကိုငါျပမည့္ျပည္သို႔သြားေလာ့။ |
|
| 2 |
|
| ငါသည္ သင့္ကို ႀကီးျမတ္ေသာလူမ်ိဳးျဖစ္ေစမည္။ သင့္ကို ငါေကာင္းခ်ီးေပး၍ သင္၏အမည္နာမကို ႀကီးျမတ္ေစသျဖင့္ သင္သည္ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာျဖစ္လိမ့္မည္။ |
|
| 3 |
|
| သင့္ကိုေကာင္းခ်ီးေပးေသာသူတို႔ကို ငါေကာင္းခ်ီးေပး၍ သင့္ကိုက်ိန္ဆဲေသာသူကို ငါက်ိန္ဆဲမည္။ ကမာၻေျမႀကီးေပၚရွိ မ်ိဳးႏြယ္စုအေပါင္းတို႔သည္ သင့္အားျဖင့္ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာခံစားရၾကလိမ့္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 4 |
|
| ထိုအခါ အာၿဗံသည္ မိမိအား ထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္မူသည့္အတိုင္း ထြက္ခြာေလ၏။ ေလာတသည္လည္း သူႏွင့္အတူလိုက္သြား၏။ အာၿဗံသည္ ဟာရန္ၿမိဳ႕မွထြက္လာေသာအခါ အသက္ခုနစ္ဆယ့္ငါးႏွစ္ရွိ၏။ |
|
| 5 |
|
| အာၿဗံသည္ မိမိမယားစာရဲႏွင့္ မိမိတူေလာတကိုလည္းေကာင္း၊ သူတို႔စုေဆာင္းရရွိေသာဥစၥာရွိသမွ်ႏွင့္ ဟာရန္ၿမိဳ႕၌ ရရွိေသာလူတို႔ကိုလည္းေကာင္း ေခၚေဆာင္၍ ခါနာန္ျပည္သို႔သြားရန္ထြက္ခြာေလ၏။ ထို႔ေနာက္ သူတို႔သည္ ခါနာန္ျပည္သို႔ေရာက္ၾက၏။ |
|
| 6 |
|
| အာၿဗံသည္ ထိုျပည္ကိုျဖတ္သြား၍ ေရွခင္အရပ္၊ ေမာေရေတာင္ကုန္းရွိ ဝက္သစ္ခ်ပင္တိုင္ေအာင္ ေရာက္ေလ၏။ ထိုကာလတြင္ ခါနာန္လူမ်ိဳးတို႔သည္ ထိုျပည္၌ရွိၾက၏။ |
|
| 7 |
|
| ထာဝရဘုရားသည္ အာၿဗံအား ကိုယ္ထင္ရွားျပ၍ “ဤျပည္ကို သင္၏အမ်ိဳးအႏြယ္အား ငါေပးမည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ အာၿဗံသည္လည္း မိမိအား ကိုယ္ထင္ရွားျပေတာ္မူေသာထာဝရဘုရားအဖို႔ ထိုအရပ္၌ ယဇ္ပလႅင္ကို တည္ေလ၏။ |
|
| 8 |
|
| ထို႔ေနာက္ သူသည္ ထိုအရပ္မွ ေဗသလၿမိဳ႕အေရွ႕ဘက္ရွိ ေတာင္ေပၚေဒသသို႔ေ႐ႊ႕ေျပာင္း၍ တဲကိုေဆာက္ေလ၏။ ထိုအရပ္၏အေနာက္ဘက္တြင္ ေဗသလၿမိဳ႕၊ အေရွ႕ဘက္တြင္အာဣၿမိဳ႕ရွိ၏။ သူသည္ ထိုအရပ္၌ ထာဝရဘုရားအဖို႔ ယဇ္ပလႅင္ကိုတည္၍ ထာဝရဘုရား၏နာမေတာ္ကို ေခၚဆိုပတၳနာျပဳ၏။ |
|
| 9 |
|
| တစ္ဖန္ အာၿဗံသည္ ထိုမွထြက္ခြာလာ၍ ေနေဂ့အရပ္သို႔ ဆက္၍ခရီးျပဳေလ၏။ |
|
| 10 |
|
| ထို႔ေနာက္ ထိုျပည္၌ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးျခင္းေဘးက်ေရာက္၏။ ထိုျပည္တြင္ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးျခင္းေဘးအလြန္ဆိုး႐ြားေသာေၾကာင့္ အာၿဗံသည္ အီဂ်စ္ျပည္၌တည္းခိုေနထိုင္ရန္ ဆင္းသြားေလ၏။ |
|
| 11 |
|
| အီဂ်စ္ျပည္သို႔ ေရာက္လုနီးေသာအခါ သူသည္ မိမိမယားစာရဲအား “ၾကည့္ရႈေလာ့။ သင္သည္ ႐ုပ္ဆင္းသြင္ျပင္လွပေသာအမ်ိဳးသမီးျဖစ္သည္ကို ငါသိ၏။ |
|
| 12 |
|
| အီဂ်စ္ျပည္သားတို႔သည္ သင့္ကိုေတြ႕ျမင္ေသာအခါ ‘ဤအမ်ိဳးသမီးသည္ သူ၏မယားျဖစ္၏’ဟု ဆိုလ်က္ ငါ့ကိုသတ္၍ သင့္ကိုအသက္ခ်မ္းသာေပးၾကလိမ့္မည္။ |
|
| 13 |
|
| သို႔ျဖစ္၍ သင္သည္ ငါ့ႏွမျဖစ္သည္ဟု ေျပာပါ။ ထိုသို႔ေျပာလွ်င္ သင့္အတြက္ေၾကာင့္ ငါသည္ေကာင္းစား၍ ငါ့အသက္သည္လည္း သင့္ေၾကာင့္ ခ်မ္းသာရာရလိမ့္မည္”ဟု ဆို၏။ |
|
| 14 |
|
| အီဂ်စ္ျပည္သို႔ အာၿဗံေရာက္ေသာအခါ စာရဲသည္ အလြန္လွပေသာအမ်ိဳးသမီးျဖစ္သည္ကို အီဂ်စ္ျပည္သားတို႔ေတြ႕ျမင္ၾက၏။ |
|
| 15 |
|
| ဖာေရာမင္းႀကီး၏မႉးမတ္တို႔သည္လည္း ထိုအမ်ိဳးသမီးကိုေတြ႕ျမင္၍ ဖာေရာမင္းႀကီးေရွ႕၌ သူ႔အေၾကာင္းကိုခ်ီးက်ဴးေျပာဆိုသျဖင့္ သူသည္ ဖာေရာမင္းႀကီး၏နန္းေတာ္သို႔ သိမ္းယူျခင္းခံရေလ၏။ |
|
| 16 |
|
| ဖာေရာမင္းႀကီးသည္ စာရဲေၾကာင့္ အာၿဗံကိုေကာင္းစားေစသျဖင့္ အာၿဗံသည္ သိုးအုပ္၊ ႏြားအုပ္၊ ျမည္းထီး၊ ျမည္းမ၊ ကြၽန္ေယာက္်ား၊ ကြၽန္မိန္းမ၊ ကုလားအုတ္တို႔ကိုပိုင္ဆိုင္လာေလ၏။ |
|
| 17 |
|
| သို႔ေသာ္ ထာဝရဘုရားသည္ အာၿဗံ၏မယားစာရဲအတြက္ေၾကာင့္ ဖာေရာမင္းႀကီးႏွင့္ သူ၏နန္းေတာ္သူနန္းေတာ္သားတို႔အေပၚ ႀကီးစြာေသာေဘးဒဏ္ကိုက်ေရာက္ေစေတာ္မူ၏။ |
|
| 18 |
|
| ထိုအခါ ဖာေရာမင္းႀကီးသည္ အာၿဗံကိုဆင့္ေခၚ၍ “ငါ၌ သင္ျပဳေသာဤအမႈကား မည္သို႔နည္း။ သူသည္ သင္၏မယားျဖစ္ေၾကာင္း ငါ့ကို အဘယ္ေၾကာင့္မေျပာသနည္း။ |
|
| 19 |
|
| သူ႔ကိုငါ၏မယားအျဖစ္ယူမိေစရန္ ‘သူသည္ ငါ့ႏွမျဖစ္သည္’ဟု ငါ့ကို အဘယ္ေၾကာင့္ ေျပာရသနည္း။ သင္၏မယားကို ယခုေခၚ၍ ထြက္သြားေလာ့”ဟု မိန႔္ဆို၏။ |
|
| 20 |
|
| ထို႔ေနာက္ ဖာေရာမင္းႀကီးသည္ သူ႔လူတို႔ကို အာၿဗံႏွင့္ပတ္သက္၍မွာၾကားလိုက္သျဖင့္ သူတို႔သည္ အာၿဗံကို သူ၏မယား၊ သူပိုင္ဆိုင္ေသာအရာအားလုံးႏွင့္တကြ ထြက္ခြာေစၾက၏။ |
|
|
|
|