|
| 1 |
|
| ေကာင္းကင္တမန္ႏွစ္ပါးတို႔သည္ ေနဝင္ခ်ိန္၌ ေသာဒုံၿမိဳ႕သို႔ေရာက္လာၾက၏။ ထိုအခါ ေလာတသည္ ေသာဒုံၿမိဳ႕တံခါးဝ၌ ထိုင္လ်က္ေန၏။ ေလာတသည္ သူတို႔ကိုျမင္ေသာ္ ႀကိဳဆိုရန္ထသြား၍ ေျမမွာပ်ပ္ဝပ္ၿပီးလွ်င္ |
|
| 2 |
|
| “အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္တို႔၊ သခင္တို႔၏အေစအပါးအိမ္သို႔လိုက္ခဲ့၍ ညအိပ္နားၾကပါ။ သခင္တို႔၏ေျခကိုလည္းေဆးႏိုင္ပါသည္။ ေစာေစာထၿပီးမွလည္း ခရီးဆက္ႏိုင္ပါသည္”ဟု ဆိုေလ၏။ သူတို႔ကလည္း “မလိုက္ေတာ့ပါ။ ငါတို႔သည္ ဤကြင္းျပင္၌ ညအိပ္နားမည္”ဟု ဆိုၾက၏။ |
|
| 3 |
|
| သို႔ေသာ္ ေလာတသည္ သူတို႔ကို မရမကဖိတ္ေခၚေသာေၾကာင့္ သူတို႔သည္ သူႏွင့္အတူလိုက္လာ၍ သူ၏အိမ္သို႔ဝင္ၾက၏။ ေလာတသည္ သူတို႔အတြက္ စားေသာက္ပြဲျပင္ဆင္၍ တေဆးမဲ့မုန႔္ကိုဖုတ္ေလ၏။ သူတို႔သည္လည္း စားၾက၏။ |
|
| 4 |
|
| သူတို႔မအိပ္မီတြင္ ေသာဒုံၿမိဳ႕သားေယာက္်ားမ်ားသည္ လူႀကီးလူငယ္တစ္ေယာက္မက်န္ ၿမိဳ႕အႏွံ႔မွလာ၍ အိမ္ကိုဝိုင္းထားၾက၏။ |
|
| 5 |
|
| ထိုသူတို႔သည္ ေလာတကိုဟစ္ေခၚလ်က္ “ယေန႔ညတြင္ သင့္ထံသို႔ေရာက္လာေသာေယာက္်ားတို႔သည္ အဘယ္မွာရွိသနည္း။ ငါတို႔သည္ သူတို႔ႏွင့္ဆက္ဆံလိုသည္ျဖစ္၍ သူတို႔ကို ငါတို႔ထံထုတ္ခဲ့ေလာ့”ဟု ဆိုၾက၏။ |
|
| 6 |
|
| ထိုအခါ ေလာတသည္ ထိုသူတို႔ရွိရာတံခါးဝသို႔ထြက္လာ၍ မိမိေနာက္မွ တံခါးကိုပိတ္ၿပီးလွ်င္ |
|
| 7 |
|
| “ငါ့ညီအစ္ကိုတို႔၊ ဤဆိုးညစ္ေသာအမႈကို မျပဳၾကပါႏွင့္။ |
|
| 8 |
|
| ငါ့ထံ၌ ေယာက္်ားႏွင့္မဆက္ဆံေသးေသာ သမီးႏွစ္ေယာက္ရွိ၏။ သူတို႔ကို သင္တို႔ထံသို႔ ထုတ္ေပးမည္။ သင္တို႔အလိုရွိသည့္အတိုင္း သူတို႔ကိုျပဳၾကပါ။ သို႔ေသာ္ ထိုေယာက္်ားတို႔သည္ ငါ့အိမ္မိုးအရိပ္ေအာက္တြင္ ေရာက္ေနၾကၿပီျဖစ္၍ သူတို႔ကို မည္သည့္အရာမွ်မျပဳၾကပါႏွင့္”ဟု ဆို၏။ |
|
| 9 |
|
| ထိုသူတို႔ကလည္း “ေဘးဖယ္ေလာ့”ဟု ဆိုၾကၿပီးလွ်င္ “ဤသူသည္ ဧည့္သည္အျဖစ္လာေရာက္ေနထိုင္သူျဖစ္လ်က္ႏွင့္ တရားသူႀကီးအလြန္လုပ္သည္တကား။ ယခု သင့္ကို ထိုသူတို႔ထက္ ဆိုး႐ြားစြာျပဳမည္”ဟု ေျပာဆိုၾက၏။ ထို႔ေနာက္ သူတို႔သည္ ေလာတကို ၾကမ္းတမ္းစြာတြန္း၍ တံခါးကိုခ်ိဳးဖ်က္ရန္ ခ်ဥ္းကပ္လာၾက၏။ |
|
| 10 |
|
| ထိုအခါ ေကာင္းကင္တမန္တို႔သည္ လက္ကိုဆန႔္၍ ေလာတကို မိမိတို႔ရွိရာအိမ္ထဲသို႔ ဆြဲသြင္းၿပီးလွ်င္ တံခါးကိုပိတ္လိုက္ၾက၏။ |
|
| 11 |
|
| ထို႔ေနာက္ အိမ္တံခါးဝရွိ လူႀကီးလူငယ္တို႔ကို မ်က္စိကြယ္ေစရန္ ဒဏ္ခတ္သျဖင့္ သူတို႔သည္ တံခါးကိုရွာရ၍ ေမာပန္းၾက၏။ |
|
| 12 |
|
| ေကာင္းကင္တမန္တို႔က ေလာတအား “ဤအရပ္တြင္ သင္ႏွင့္သက္ဆိုင္သူ အျခားမည္သူရွိေသးသနည္း။ သင္၏သမက္၊ သင္၏သားသမီးမ်ားမွစ၍ ၿမိဳ႕ထဲ၌ရွိေသာ သင္ႏွင့္သက္ဆိုင္သူရွိသမွ်တို႔ကို ဤအရပ္မွေခၚထုတ္ေလာ့။ |
|
| 13 |
|
| အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ငါတို႔သည္ ဤအရပ္ကို ဖ်က္ဆီးေတာ့မည္။ အေၾကာင္းမူကား သူတို႔၏ေအာ္ဟစ္ငိုေႂကြးသံသည္ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္တြင္ က်ယ္ေလာင္လွသျဖင့္ ထာဝရဘုရားသည္ ဤၿမိဳ႕ကိုဖ်က္ဆီးရန္ ငါတို႔ကိုေစလႊတ္ေတာ္မူၿပီ”ဟု ဆိုၾက၏။ |
|
| 14 |
|
| ေလာတသည္လည္း သြား၍ သမီးတို႔ႏွင့္စုံဖက္မည့္ မိမိသမက္တို႔အား “ထၾက၊ ဤအရပ္မွထြက္သြားၾကေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား ထာဝရဘုရားသည္ ဤၿမိဳ႕ကိုဖ်က္ဆီးေတာ့မည္”ဟု ဆိုေလ၏။ သို႔ေသာ္ သူ၏သမက္တို႔က ရယ္စရာေျပာသည္ဟူ၍သာ ထင္မွတ္ၾက၏။ |
|
| 15 |
|
| အ႐ုဏ္ဦးအခ်ိန္ေရာက္သည္ႏွင့္ ေကာင္းကင္တမန္တို႔သည္ ေလာတကိုေဆာ္ဩလ်က္ “ထေလာ့၊ ဤေနရာ၌ရွိေသာ သင္၏မယားႏွင့္ သင္၏သမီးႏွစ္ေယာက္ကို ေခၚေဆာင္သြားေလာ့။ သို႔မဟုတ္လွ်င္ သင္သည္ ဤၿမိဳ႕အေပၚက်ေရာက္မည့္အျပစ္ဒဏ္ႏွင့္အတူ ဖ်က္ဆီးသုတ္သင္ျခင္းခံရလိမ့္မည္”ဟု ဆိုေလ၏။ |
|
| 16 |
|
| သို႔ေသာ္ ေလာတသည္ တုံ႔ဆိုင္းေန၏။ ထာဝရဘုရားသည္ သူ႔ကိုသနားေတာ္မူသျဖင့္ ေကာင္းကင္တမန္တို႔သည္ သူႏွင့္ သူ႔မယား၊ သူ႔သမီးႏွစ္ေယာက္တို႔၏လက္ကိုဆြဲ၍ သူတို႔ကို ၿမိဳ႕အျပင္ဘက္သို႔ ေခၚထုတ္လာ၏။ |
|
| 17 |
|
| ထိုသို႔ သူတို႔ကို ၿမိဳ႕အျပင္ဘက္သို႔ ေခၚထုတ္ၿပီးေနာက္ ေကာင္းကင္တမန္တစ္ပါးက “အသက္လြတ္ေအာင္ေျပးေလာ့။ ေနာက္လွည့္မၾကည့္ႏွင့္။ ဤျမစ္ဝွမ္းရွိ မည္သည့္အရပ္၌မွ်မရပ္ႏွင့္။ ေတာင္ေပၚသို႔ေျပးေလာ့။ သို႔မဟုတ္လွ်င္ သင္သည္ ဖ်က္ဆီးသုတ္သင္ျခင္းခံရလိမ့္မည္”ဟု ဆို၏။ |
|
| 18 |
|
| ေလာတကလည္း “အကြၽႏ္ုပ္၏အရွင္တို႔၊ ထိုသို႔မျဖစ္ပါေစႏွင့္။ |
|
| 19 |
|
| အရွင္၏အေစအပါးသည္ အရွင္၏ေရွ႕၌ မ်က္ႏွာရပါၿပီ။ အကြၽႏ္ုပ္၏အသက္ကိုခ်မ္းသာေပးျခင္းအားျဖင့္ အကြၽႏ္ုပ္အားျပေသာ အရွင္၏ေမတၱာသည္ ႀကီးမားလွပါ၏။ သို႔ရာတြင္ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ေတာင္ေပၚသို႔မေျပးႏိုင္ပါ။ ေဘးအႏၲရာယ္သည္ အကြၽႏ္ုပ္ကိုလိုက္မီ၍ ေသရမည္ကိုစိုးရိမ္ပါ၏။ |
|
| 20 |
|
| ၾကည့္ပါ။ ထိုၿမိဳ႕သည္ နီးပါ၏။ ေျပးသာပါ၏။ ၿမိဳ႕ငယ္ေလးလည္း ျဖစ္ပါ၏။ ထိုအရပ္သို႔ေျပးပါရေစ။ ၿမိဳ႕ငယ္ေလးသာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္အသက္ခ်မ္းသာရာရပါလိမ့္မည္”ဟု ဆို၏။ |
|
| 21 |
|
| ေကာင္းကင္တမန္ကလည္း “သင္ေတာင္းဆိုေသာ ဤအခ်က္ကိုလည္း ငါလိုက္ေလ်ာ၍ သင္ေျပာေသာၿမိဳ႕ကို မၿဖိဳလွဲဘဲေနမည္။ |
|
| 22 |
|
| ထိုအရပ္သို႔ အလ်င္အျမန္ေျပးေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား ထိုအရပ္သို႔ သင္မေရာက္မခ်င္း ငါသည္ မည္သည့္အမႈကိုမွ်ျပဳ၍မရ”ဟု ဆို၏။ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္ ထိုၿမိဳ႕၏အမည္ကို ေဇာရ ဟုေခၚၾက၏။ |
|
| 23 |
|
| ေလာတသည္ ေဇာရၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ေသာအခါ ေျမႀကီးေပၚမွာ ေနထြက္ၿပီျဖစ္၏။ |
|
| 24 |
|
| ထိုအခါ ထာဝရဘုရားအထံေတာ္ မိုးေကာင္းကင္မွ ကန႔္ႏွင့္မီးကို ေသာဒုံၿမိဳ႕ႏွင့္ေဂါေမာရၿမိဳ႕အေပၚသို႔ ထာဝရဘုရား႐ြာေစေတာ္မူ၏။ |
|
| 25 |
|
| ဤသို႔ျဖင့္ ထိုၿမိဳ႕မ်ားမွစ၍ ျမစ္ဝွမ္းတစ္ဝွမ္းလုံး၊ ၿမိဳ႕၌ေနထိုင္သူအားလုံးႏွင့္ ေျမေပၚရွိအပင္တို႔ကို ၿဖိဳလွဲေတာ္မူ၏။ |
|
| 26 |
|
| ေနာက္မွလိုက္လာေသာ ေလာတ၏မယားမူကား ေနာက္လွည့္ၾကည့္သျဖင့္ ဆားတိုင္ျဖစ္သြားေလ၏။ |
|
| 27 |
|
| အာျဗဟံသည္ နံနက္ေစာေစာထ၍ ထာဝရဘုရား၏ေရွ႕ေတာ္၌ ရပ္ခဲ့ေသာအရပ္သို႔ သြားၿပီးလွ်င္ |
|
| 28 |
|
| ေသာဒုံၿမိဳ႕ႏွင့္ေဂါေမာရၿမိဳ႕မွစ၍ ျမစ္ဝွမ္းတစ္ဝွမ္းလုံးကို အေပၚစီးမွၾကည့္ေလရာ ထိုအရပ္မွမီးခိုးသည္ မီးျပင္းဖိုမွမီးခိုးကဲ့သို႔ တက္ေနသည္ကိုျမင္ေလ၏။ |
|
| 29 |
|
| ထိုသို႔ ျမစ္ဝွမ္းရွိၿမိဳ႕မ်ားကို ဘုရားသခင္ဖ်က္ဆီးေသာအခါ ဘုရားသခင္သည္ အာျဗဟံကိုေအာက္ေမ့ေတာ္မူ၏။ သို႔ျဖစ္၍ ေလာတေနေသာၿမိဳ႕မ်ားကို ၿဖိဳလွဲေသာအခါ ေလာတကိုထိုၿဖိဳလွဲျခင္းထဲမွ လႊတ္ေပးေတာ္မူ၏။ |
|
| 30 |
|
| ေလာတသည္ ေဇာရၿမိဳ႕၌ေနထိုင္ရန္ေၾကာက္႐ြံ႕သျဖင့္ ေဇာရၿမိဳ႕မွထြက္၍ မိမိသမီးႏွစ္ေယာက္တို႔ႏွင့္အတူ ေတာင္ေပၚမွာေနထိုင္ေလ၏။ သူႏွင့္ သူ၏သမီးႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ လိုဏ္ဂူထဲတြင္ ေနထိုင္ၾက၏။ |
|
| 31 |
|
| သမီးအႀကီးက သမီးအငယ္အား “ငါတို႔၏ဖခင္သည္ အသက္ႀကီးၿပီ။ ကမာၻေျမႀကီးေပၚရွိလူအေပါင္းတို႔၏ထုံးစံအတိုင္း ငါတို႔ထံသို႔ဝင္ေရာက္မည့္ေယာက္်ားလည္း ဤကမာၻေျမႀကီးေပၚတြင္မရွိ။ |
|
| 32 |
|
| လာေလာ့။ ငါတို႔ဖခင္ကိုစပ်စ္ဝိုင္တိုက္၍ သူႏွင့္အိပ္ၿပီး ငါတို႔ဖခင္အားျဖင့္ မ်ိဳးဆက္ကိုထိန္းသိမ္းၾကစို႔”ဟု ဆိုေလ၏။ |
|
| 33 |
|
| ထိုည၌ သူတို႔သည္ မိမိတို႔ဖခင္ကို စပ်စ္ဝိုင္တိုက္ၿပီးလွ်င္ သမီးအႀကီးသည္ဝင္၍ မိမိဖခင္ႏွင့္အိပ္ေလ၏။ ေလာတသည္ သမီးအိပ္ေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ထေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း မသိ။ |
|
| 34 |
|
| ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ သမီးအႀကီးက သမီးအငယ္အား “မေန႔ညက ငါသည္ ဖခင္ႏွင့္အိပ္ၿပီးၿပီ။ ယေန႔ညလည္း သူ႔ကိုစပ်စ္ဝိုင္တိုက္ၾကစို႔။ သင္သည္ဝင္၍ သူႏွင့္အိပ္ပါ။ ငါတို႔ဖခင္အားျဖင့္ မ်ိဳးဆက္ကိုထိန္းသိမ္းၾကစို႔”ဟု ဆိုေလ၏။ |
|
| 35 |
|
| ထိုည၌လည္း သူတို႔သည္ မိမိတို႔ဖခင္ကိုစပ်စ္ဝိုင္တိုက္ၿပီးလွ်င္ သမီးအငယ္သည္ဝင္၍ မိမိဖခင္ႏွင့္အိပ္ေလ၏။ ေလာတသည္ သမီးအိပ္ေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ထေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း မသိ။ |
|
| 36 |
|
| ထိုသို႔ျဖင့္ ေလာတ၏သမီးႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ မိမိတို႔ဖခင္အားျဖင့္ ကိုယ္ဝန္ေဆာင္ေလ၏။ |
|
| 37 |
|
| သမီးအႀကီးသည္ သားကိုေမြးဖြား၍ သူ၏အမည္ကို ေမာဘ ဟုမွည့္ေခၚေလ၏။ သူသည္ ယေန႔တိုင္ေအာင္ ေမာဘလူမ်ိဳးတို႔၏ဖခင္ျဖစ္၏။ |
|
| 38 |
|
| သမီးငယ္သည္လည္း သားကိုေမြးဖြား၍ သူ၏အမည္ကို ဗင္အမၼိ ဟုမွည့္ေခၚေလ၏။ သူသည္ ယေန႔တိုင္ေအာင္ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔၏ဖခင္ျဖစ္၏။ |
|
|
|
|