Polska Biblia Przymierza Wydanie Pierwsze 2018
|
| 1 |
| Po tych wydarzeniach Bóg wystawił Abrahama na próbę. Zwrócił się do niego: Abrahamie! On zaś odpowiedział: Słucham. |
| 2 |
| Wtedy usłyszał: Weź, proszę, swego syna, swego jedynaka, którego tak kochasz, Izaaka, i udaj się do ziemi Moria. Złóż go tam w ofierze całopalnej na jednej z gór, którą ci wskażę. |
| 3 |
| Abraham wstał więc wcześnie rano, osiodłał swojego osła, wziął ze sobą dwóch służących i syna Izaaka, przygotował drewno do ofiary całopalnej i wyruszył w drogę do miejsca, które wskazał mu Bóg. |
| 4 |
| Trzeciego dnia Abraham spojrzał i zobaczył to miejsce z oddali. |
| 5 |
| Zostańcie tu z osłem — polecił służącym. — Ja i chłopiec udamy się tam, a po złożeniu ofiary wrócimy tutaj do was. |
| 6 |
| Następnie Abraham wziął drewno potrzebne przy ofierze całopalnej, włożył je na swego syna Izaaka, zabrał z sobą ogień i nóż i razem ruszyli w drogę. |
| 7 |
| Po drodze Izaak zapytał swego ojca: Ojcze! Abraham na to: Słucham cię, mój synu. — Mamy ogień i drewno, ale gdzie jagnię na ofiarę całopalną? |
| 8 |
| Abraham odpowiedział: Bóg sobie upatrzy jagnię na ofiarę całopalną, mój synu. I szli dalej razem. |
| 9 |
| Gdy przybyli na miejsce, które wskazał mu Bóg, Abraham zbudował tam ołtarz i ułożył na nim drewno. Potem związał swego syna Izaaka i położył go na ołtarzu na drewnie. |
| 10 |
| Następnie Abraham wyciągnął rękę i wziął nóż, aby zabić swego syna. |
| 11 |
| Wtedy z nieba rozległ się głos. Zawołał Anioł PANA: Abrahamie! Abrahamie! Słucham — odpowiedział. |
| 12 |
| Nie podnoś ręki na chłopca! — usłyszał. — Nie czyń mu żadnej krzywdy. Tak! Teraz wiem, że boisz się Boga, bo nie odmówiłeś Mi nawet swego syna, swego jedynaka. |
| 13 |
| Po tych słowach Abraham rozejrzał się wokół siebie i zobaczył za sobą baranka, który zaplątał się w gąszczu rogami. Podszedł więc, wziął go i — zamiast swojego syna — złożył w ofierze całopalnej. |
| 14 |
| Następnie Abraham nadał temu miejscu nazwę: PAN widzi. Dlatego do dzisiaj mówi się: Na górze PANA widać wszystko. |
| 15 |
| Anioł PANA znów przemówił do Abrahama: |
| 16 |
| Przysięgam na siebie samego — oświadcza PAN — ponieważ nie odmówiłeś Mi swego syna, swojego jedynaka, |
| 17 |
| będę ci szczególnie błogosławił i obficie rozmnożę twoje potomstwo — niczym gwiazdy na niebie i niczym piasek nad brzegiem morza. Twoje potomstwo zwycięży swoich wrogów. |
| 18 |
| W twoim też potomstwie błogosławić się będą wszystkie narody ziemi za to, że byłeś Mi posłuszny. |
| 19 |
| Potem Abraham wrócił do służących. Razem zebrali się i ruszyli do Beer-Szeby. I mieszkał Abraham w Beer-Szebie. |
| 20 |
| Po tych wydarzeniach doniesiono Abrahamowi: Milka również urodziła synów twojemu bratu Nachorowi. |
| 21 |
| Pierworodny miał na imię Us. Jego braćmi byli Buz i Kemuel, ojciec Arama. |
| 22 |
| Poza nimi Milka urodziła też Keseda, Chazo, Pildasza, Jidlafa i Betuela, |
| 23 |
| którego córką była Rebeka. Tych ośmiu urodziła Nachorowi, bratu Abrahama, Milka. |
| 24 |
| Reuma natomiast, jego nałożnica, urodziła mu Tebacha, Gachama, Tachasza i Maakę. |
|
| Zapisz notatki |
https://beblia.bible:81/BibleAudio/polish2018/genesis/022.mp3
50
22