|
| 1 |
|
| ابراهیم زنی دیگر گرفت که نامش قِطوره بود. |
|
| 2 |
|
| او زِمران و یُقشان و مِدان و مِدیان و یِشباق و شواَح را برای ابراهیم بزاد. |
|
| 3 |
|
| یُقشان، صَبا و دِدان را آورد. پسران دِدان، اَشوریم و لِطوشیم و لِئومیم بودند. |
|
| 4 |
|
| پسران مِدیان، عِفَه و عیفِر و خَنوخ و اَبیداع و اِلداعَه بودند. اینان همه فرزندان قِطوره بودند. |
|
| 5 |
|
| ابراهیم هرآنچه داشت به اسحاق بخشید. |
|
| 6 |
|
| ولی به پسران مُتَعِههایش هدایا داد و آنان را در زمان حیات خود از نزد پسرش اسحاق به سرزمین مشرق فرستاد. |
|
| 7 |
|
| ایام زندگانی ابراهیم صد و هفتاد و پنج سال بود. |
|
| 8 |
|
| ابراهیم آخرین نَفَس خود را برکشید و در کمال کهنسالی، پیر و سیر شده، بمُرد و به قوم خویش پیوست. |
|
| 9 |
|
| پسرانش اسحاق و اسماعیل او را در غار مَکفیلَه، در زمین عِفرون پسر صوحَر حیتّی در مقابل مَمری دفن کردند، |
|
| 10 |
|
| در همان زمینی که ابراهیم از حیتّیان خریده بود. آنجا ابراهیم کنار همسرش سارا دفن شد. |
|
| 11 |
|
| پس از مرگ ابراهیم، خدا پسرش اسحاق را برکت داد، و اسحاق نزدیک بِئِرلَحیرُئی اقامت گزید. |
|
| 12 |
|
| این است تاریخچۀ نسل اسماعیل پسر ابراهیم، که هاجَرِ مصری، کنیز سارا، برای ابراهیم بزاد. |
|
| 13 |
|
| و این است نامهای پسران اسماعیل به ترتیب تولدشان: نِبایوت نخستزادۀ اسماعیل، و قیدار و اَدبِئیل و مِبسام |
|
| 14 |
|
| و مِشماع و دومَه و مَسّا |
|
| 15 |
|
| و حَدَد و تیما و یِطور و نافیش و قِدِمَه. |
|
| 16 |
|
| اینانند پسران اسماعیل، و این است نامهای آنان بر حسب روستاها و اردوگاههایشان، دوازده رهبر بر حسب قبایل ایشان. |
|
| 17 |
|
| ایام زندگانی اسماعیل صد و سی و هفت سال بود. او آخرین نَفَس خود را برکشیده، بمرد و به قوم خویش پیوست. |
|
| 18 |
|
| فرزندان او از حَویلَه تا شور، که در نزدیکی مرز مصر بر سر راه آشور است، ساکن شدند. و ایشان در دشمنی با همۀ برادران خود میزیستند. |
|
| 19 |
|
| این است تاریخچۀ نسل اسحاق پسر ابراهیم: ابراهیم اسحاق را آورد، |
|
| 20 |
|
| و اسحاق چهل ساله بود که رِبِکا، دختر بِتوئیل اَرامی، اهل فَدّاناَرام و خواهر لابان اَرامی را به زنی گرفت. |
|
| 21 |
|
| اسحاق برای همسرش نزد خداوند دعا کرد، زیرا او نازا بود. خداوند دعایش را مستجاب فرمود و همسرش رِبِکا باردار شد. |
|
| 22 |
|
| دو کودک در رَحِم رِبِکا در کشمکش بودند و رِبِکا گفت: «این چیست که بر من واقع میشود؟» پس دربارۀ آن از خداوند پرسید. |
|
| 23 |
|
| خداوند به او گفت: «دو قوم در رَحِم تو هستند و دو ملت از بطن تو جدا خواهند شد؛ یکی نیرومندتر از دیگری خواهد بود، و بزرگ کوچک را خدمت خواهد کرد.» |
|
| 24 |
|
| و چون زمان زایمان رِبِکا فرا رسید، اینک دوقلو در رَحِم وی بودند. |
|
| 25 |
|
| نخستین سرخفام بیرون آمد و بدنش سراسر همچون پوستینی پشمین بود؛ از همین رو او را عیسو نامیدند. |
|
| 26 |
|
| پس از او برادرش بیرون آمد، در حالی که پاشنۀ عیسو را به دست خود گرفته بود؛ از همین رو، او را یعقوب نامیدند. و به هنگام ولادت ایشان، اسحاق شصت ساله بود. |
|
| 27 |
|
| باری، آن دو پسر بزرگ شدند؛ عیسو شکارچیای ماهر و مرد صحرا بود، حال آنکه یعقوب مردی آرام و چادرنشین بود. |
|
| 28 |
|
| اسحاق عیسو را دوست داشت زیرا از شکار او میخورد، ولی رِبِکا یعقوب را دوست میداشت. |
|
| 29 |
|
| روزی یعقوب مشغول پختن آش بود که عیسو بیرمق از صحرا بازگشت. |
|
| 30 |
|
| و به یعقوب گفت: «بگذار کمی از این آش سرخ بخورم زیرا دیگر رمقی در من نمانده است!» از همین روست که او را اَدوم نامیدند. |
|
| 31 |
|
| یعقوب پاسخ داد: «اول حق نخستزادگی خود را به من بفروش.» |
|
| 32 |
|
| عیسو گفت: «اینک، من به حال مرگ افتادهام. از حق نخستزادگی مرا چه سود؟» |
|
| 33 |
|
| ولی یعقوب گفت: «اول برایم سوگند بخور.» پس برای او سوگند خورد و حق نخستزادگی خود را به یعقوب فروخت. |
|
| 34 |
|
| آنگاه یعقوب نان و آش عدس به عیسو داد. عیسو خورد و نوشید و سپس برخاست و رفت. بدینگونه عیسو حق نخستزادگی خود را خوار شمرد. |
|
|
|
|