|
| 1 |
|
| အာျဗဟံလက္ထက္၌က်ေရာက္ခဲ့ဖူးေသာ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးျခင္းေဘးမဟုတ္ဘဲ၊ ထိုျပည္၌ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးျခင္းေဘးထပ္မံက်ေရာက္သည္ျဖစ္၍ ဣဇက္သည္ ဖိလိတၱိဘုရင္အဘိမလက္မင္းႀကီးရွိရာေဂရာၿမိဳ႕သို႔ သြားေလ၏။ |
|
| 2 |
|
| ထိုအခါ ထာဝရဘုရားသည္ သူ႔အားကိုယ္ထင္ရွားျပ၍ “သင္သည္ အီဂ်စ္ျပည္သို႔မဆင္းသြားႏွင့္။ သင့္အား ငါျပသည့္ျပည္၌ ေနထိုင္ေလာ့။ |
|
| 3 |
|
| ဤျပည္၌ တည္းခိုေနထိုင္ေလာ့။ ငါသည္ သင္ႏွင့္အတူရွိ၍ သင့္ကိုေကာင္းခ်ီးေပးမည္။ အကယ္စင္စစ္ ဤေျမရွိသမွ်တို႔ကို သင္ႏွင့္သင္၏သားစဥ္ေျမးဆက္အား ငါေပး၍ သင္၏ဖခင္အာျဗဟံအား ငါက်ိန္ဆိုခဲ့ေသာကတိကို ငါတည္ေစမည္။ |
|
| 4 |
|
| ငါသည္ သင္၏သားစဥ္ေျမးဆက္ကို ေကာင္းကင္ၾကယ္ႏွင့္အမွ်မ်ားျပားေစ၍ သင္၏သားစဥ္ေျမးဆက္အား ဤေျမရွိသမွ်တို႔ကို ေပးမည္။ ကမာၻေျမႀကီးေပၚရွိလူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔သည္ သင္၏အမ်ိဳးအႏြယ္အားျဖင့္ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာခံစားရၾကလိမ့္မည္။ |
|
| 5 |
|
| အေၾကာင္းမူကား အာျဗဟံသည္ ငါ့စကားကိုနားေထာင္ၿပီး ငါ၏ၫႊန္ၾကားခ်က္မွစ၍ ငါ၏ပညတ္ခ်က္မ်ား၊ ငါ၏ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားႏွင့္ ငါ၏တရားမ်ားကို ေစာင့္ထိန္းေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 6 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ ဣဇက္သည္ ေဂရာၿမိဳ႕၌ေနထိုင္ေလ၏။ |
|
| 7 |
|
| ထိုအရပ္၌ရွိေသာေယာက္်ားတို႔သည္ သူ႔မယားအေၾကာင္းကိုေမးၾကေသာအခါ ဣဇက္က “ငါ့မယားျဖစ္သည္”ဟု ေျပာရမည္ကို ေၾကာက္၍ “ငါ့ႏွမျဖစ္သည္”ဟု ဆို၏။ အေၾကာင္းမွာ ေရဗကၠာသည္ ႐ုပ္ဆင္းသြင္ျပင္လွပသျဖင့္ ထိုအရပ္၌ရွိေသာေယာက္်ားတို႔သည္ ေရဗကၠာအတြက္ေၾကာင့္ မိမိအားသတ္မည္ကို စိုးရိမ္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။ |
|
| 8 |
|
| သူသည္ ထိုအရပ္၌ရက္အတန္ၾကာေနေလ၏။ တစ္ေန႔တြင္ ဖိလိတၱိဘုရင္အဘိမလက္မင္းႀကီးသည္ ျပတင္းေပါက္မွလွမ္းၾကည့္လိုက္ရာ ဣဇက္သည္ မိမိမယားေရဗကၠာႏွင့္ ေဆာ့ျမႇဴက်ီစယ္ေနသည္ကိုျမင္၏။ |
|
| 9 |
|
| အဘိမလက္မင္းႀကီးသည္ ဣဇက္ကိုဆင့္ေခၚ၍ “စင္စစ္ ထိုမိန္းမသည္ သင္၏မယားျဖစ္၏။ သို႔ျဖစ္လ်က္ႏွင့္သင္က ‘သူသည္ ငါ့ႏွမျဖစ္သည္’ဟု အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုရသနည္း”ဟု ေမးေလ၏။ ဣဇက္ကလည္း “သူ႔အတြက္ေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္ေသရေကာင္းေသရလိမ့္မည္ဟု အကြၽႏ္ုပ္ထင္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္”ဟု ေျဖေလ၏။ |
|
| 10 |
|
| အဘိမလက္မင္းႀကီးကလည္း “ငါတို႔၌ သင္ျပဳေသာဤအမႈကား မည္သို႔နည္း။ တစ္စုံတစ္ဦးေသာသူသည္ သင္၏မယားႏွင့္ အခန႔္မသင့္အိပ္မိလွ်င္ သင္သည္ ငါတို႔အေပၚသို႔ အျပစ္ေရာက္ေစခဲ့ေပလိမ့္မည္”ဟု ဆို၏။ |
|
| 11 |
|
| ထို႔ေနာက္ အဘိမလက္မင္းႀကီးသည္ လူအေပါင္းတို႔အား “ဤသူႏွင့္ သူ၏မယားကိုထိေသာသူသည္ မုခ်အသတ္ခံရမည္”ဟု အမိန႔္ေပးမွာၾကားေလ၏။ |
|
| 12 |
|
| ဣဇက္သည္ ထိုျပည္၌ မ်ိဳးေစ့ႀကဲ၍ ထိုႏွစ္တြင္ အဆတစ္ရာေသာအသီးအႏွံကိုရေလ၏။ ထာဝရဘုရားသည္ သူ႔ကိုေကာင္းခ်ီးေပးေတာ္မူေသာေၾကာင့္ |
|
| 13 |
|
| သူသည္ ႂကြယ္ဝလာ၍ အလြန္ခ်မ္းသာေသာသူျဖစ္သည့္တိုင္ေအာင္ ပို၍ပို၍ႀကီးပြားလာ၏။ |
|
| 14 |
|
| သူ၌ သိုးအုပ္၊ ႏြားအုပ္ စသည့္ တိရစာၦန္မ်ားႏွင့္ အေႁခြအရံအေျမာက္အျမားရွိသည္ျဖစ္၍ ဖိလိတၱိအမ်ိဳးသားတို႔သည္ သူ႔ကိုျငဴစူၾက၏။ |
|
| 15 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ ဖိလိတၱိအမ်ိဳးသားတို႔သည္ သူ႔ဖခင္ အာျဗဟံလက္ထက္၌ သူ႔ဖခင္၏အေစအပါးတို႔ တူးခဲ့ေသာေရတြင္းအားလုံးကို ေျမဖို႔ပိတ္ဆို႔ၾက၏။ |
|
| 16 |
|
| အဘိမလက္မင္းႀကီးကလည္း “သင္သည္ ငါတို႔ထက္အလြန္အားႀကီးလာေသာေၾကာင့္ ငါတို႔ထံမွ ထြက္သြားပါ”ဟု ဣဇက္အား ဆို၏။ |
|
| 17 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ ဣဇက္သည္ ထိုအရပ္မွထြက္သြားၿပီး ေဂရာခ်ိဳင့္ဝွမ္း၌စခန္းခ်၍ ေနထိုင္ေလ၏။ |
|
| 18 |
|
| ဣဇက္၏ဖခင္အာျဗဟံလက္ထက္၌ တူးခဲ့၍ အာျဗဟံကြယ္လြန္ၿပီးေနာက္ ဖိလိတၱိအမ်ိဳးသားတို႔ ပိတ္ဆို႔ခဲ့ေသာေရတြင္းကို ဣဇက္သည္ ျပန္ေဖာ္ေလ၏။ သူသည္ ထိုေရတြင္းမ်ား၏အမည္ကို မိမိဖခင္ေခၚခဲ့သည့္အမည္အတိုင္း ေခၚေလ၏။ |
|
| 19 |
|
| ဣဇက္၏အေစအပါးတို႔သည္ ခ်ိဳင့္ဝွမ္း၌ေရတြင္းတူးၾကေသာအခါ စမ္းေရထြက္ေသာတြင္းကိုေတြ႕ရွိၾက၏။ |
|
| 20 |
|
| သို႔ေသာ္ ေဂရာၿမိဳ႕မွတိရစာၦန္ထိန္းေက်ာင္းသူတို႔သည္ “ဤေရကို ငါတို႔ပိုင္၏”ဟု ဆိုလ်က္ ဣဇက္၏တိရစာၦန္ထိန္းေက်ာင္းသူတို႔ကို ရန္ေတြ႕ၾက၏။ ထိုသို႔ သူတို႔သည္ ဣဇက္ႏွင့္ဖက္ၿပိဳင္ရန္ေတြ႕ၾကသျဖင့္ ဣဇက္သည္ ထိုေရတြင္း၏အမည္ကို ဧသက္ ဟုေခၚ၏။ |
|
| 21 |
|
| ထို႔ေနာက္တြင္ ဣဇက္၏အေစအပါးတို႔သည္ အျခားေသာေရတြင္းကိုတူးၾက၏။ ထိုေရတြင္းအတြက္ေၾကာင့္လည္း ရန္ေတြ႕ၾကျပန္သျဖင့္ ဣဇက္သည္ ထိုေရတြင္း၏အမည္ကို သိတန ဟုေခၚ၏။ |
|
| 22 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ သူသည္ ထိုအရပ္မွေ႐ႊ႕ေျပာင္း၍ အျခားေသာေရတြင္းကိုတူး၏။ ထိုေရတြင္းအတြက္ေၾကာင့္ ရန္မေတြ႕ၾကေတာ့သျဖင့္ သူက “အကယ္စင္စစ္ ထာဝရဘုရားသည္ ငါတို႔ေနရာကို ယခုက်ယ္ဝန္းေစေတာ္မူသည္ျဖစ္၍ ငါတို႔သည္ ဤျပည္၌ပြားမ်ားၾကလိမ့္မည္”ဟု ဆိုလ်က္ ထိုေရတြင္း၏အမည္ကို ရေဟာဘုတ္ ဟုေခၚ၏။ |
|
| 23 |
|
| ထို႔ေနာက္ သူသည္ ထိုအရပ္မွထြက္၍ ေဗရေရွဘအရပ္သို႔ သြားေလ၏။ |
|
| 24 |
|
| ထိုည၌ ထာဝရဘုရားသည္ သူ႔အားကိုယ္ထင္ရွားျပ၍ “ငါသည္ သင့္ဖခင္အာျဗဟံ၏ဘုရားျဖစ္၏။ မေၾကာက္ႏွင့္။ အေၾကာင္းမူကား ငါသည္ သင္ႏွင့္အတူရွိ၏။ ငါသည္ သင့္ကိုေကာင္းခ်ီးေပး၍ ငါ၏အေစအပါးအာျဗဟံအတြက္ေၾကာင့္ သင္၏သားစဥ္ေျမးဆက္ကိုမ်ားျပားေစမည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 25 |
|
| ဣဇက္သည္ ထိုအရပ္၌ ယဇ္ပလႅင္ကိုတည္၍ ထာဝရဘုရား၏နာမေတာ္ကိုေခၚဆိုပတၳနာျပဳၿပီးလွ်င္ ထိုအရပ္တြင္ တဲကိုေဆာက္ေလ၏။ သူ၏အေစအပါးတို႔သည္လည္း ထိုအရပ္တြင္ ေရတြင္းကိုတူးၾက၏။ |
|
| 26 |
|
| အဘိမလက္မင္းႀကီးသည္ သူ၏မိတ္ေဆြအဟုဇာတ္၊ သူ၏စစ္သူႀကီးဖိေကာလတို႔ႏွင့္အတူ ေဂရာၿမိဳ႕မွ ဣဇက္ရွိရာသို႔ေရာက္လာၾက၏။ |
|
| 27 |
|
| ဣဇက္က “သင္တို႔သည္ အကြၽႏ္ုပ္ကိုမုန္း၍ သင္တို႔ထံမွႏွင္ထုတ္ခဲ့လ်က္ႏွင့္ပင္ အဘယ္ေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္ထံသို႔ လာၾကသနည္း”ဟု သူတို႔အားဆို၏။ |
|
| 28 |
|
| သူတို႔ကလည္း “ထာဝရဘုရားသည္ သင္ႏွင့္အတူရွိေတာ္မူေၾကာင္းကို ငါတို႔အမွန္သိျမင္သည္ျဖစ္၍ ငါတို႔တစ္ဖြဲ႕ႏွင့္တစ္ဖြဲ႕ က်ိန္ဆိုျခင္းျပဳၾကစို႔၊ ပဋိညာဥ္ဖြဲ႕ၾကစို႔ဟု ငါတို႔ေတာင္းဆို၏။ |
|
| 29 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ ငါတို႔သည္ သင့္ကိုမထိ၊ သင့္အေပၚေကာင္းျမတ္ေသာအရာကိုသာျပဳၿပီး သင့္ကိုၿငိမ္းခ်မ္းစြာလႊတ္လိုက္သကဲ့သို႔ သင္သည္လည္း ငါတို႔ကိုေဘးအႏၲရာယ္မျပဳႏွင့္။ အကယ္စင္စစ္ သင္သည္ ထာဝရဘုရား၏ေကာင္းခ်ီးကိုခံရေသာသူျဖစ္၏”ဟု ဆိုၾက၏။ |
|
| 30 |
|
| ထိုအခါ ဣဇက္သည္ သူတို႔အတြက္ စားေသာက္ပြဲတည္ခင္း၍ သူတို႔သည္ စားေသာက္ၾက၏။ |
|
| 31 |
|
| သူတို႔သည္ နံနက္ေစာေစာထ၍ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦးက်ိန္ဆိုျခင္းကိုျပဳၾက၏။ ထို႔ေနာက္ ဣဇက္သည္ သူတို႔ကိုလႊတ္လိုက္သျဖင့္ သူတို႔သည္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာျပန္သြားၾက၏။ |
|
| 32 |
|
| ထိုေန႔၌ပင္ ဣဇက္၏အေစအပါးတို႔သည္ လာ၍ “အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ ေရကိုရွာေတြ႕ၾကပါၿပီ”ဟု ဆိုလ်က္ သူတို႔တူးေသာေရတြင္းအေၾကာင္းကို ဣဇက္အားေျပာၾကားၾက၏။ |
|
| 33 |
|
| ဣဇက္သည္ ထိုေရတြင္း၏အမည္ကို ေရွဘ ဟုေခၚ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုၿမိဳ႕၏အမည္ကို ေဗရေရွဘ ဟုယေန႔တိုင္ေအာင္ေခၚၾက၏။ |
|
| 34 |
|
| ဧေသာသည္ အသက္ေလးဆယ္ရွိေသာအခါ ဟိတၱိလူမ်ိဳးေဗရိ၏သမီးယုဒိတ္၊ ဟိတၱိလူမ်ိဳးဧလုန္၏သမီးဗာရွမတ္တို႔ႏွင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳေလ၏။ |
|
| 35 |
|
| ထိုမိန္းမတို႔သည္ ဣဇက္ႏွင့္ေရဗကၠာအတြက္ စိတ္ေသာကေရာက္စရာအေၾကာင္းျဖစ္ၾက၏။ |
|
|
|
|