|
| 1 |
|
| ေႁမြသည္ ထာဝရအရွင္ဘုရားသခင္ ဖန္ဆင္းေတာ္မူေသာ ေတာ႐ိုင္းတိရစာၦန္အားလုံးတို႔ထက္ လိမၼာပါးနပ္၏။ ေႁမြက မိန္းမအား “ဥယ်ာဥ္ထဲရွိ မည္သည့္အပင္၏အသီးကိုမွ် မစားရဟူ၍ ဘုရားသခင္သည္ အမွန္ပင္မိန႔္ေတာ္မူသေလာ”ဟု ေမးေလ၏။ |
|
| 2 |
|
| မိန္းမကလည္း “ဥယ်ာဥ္ထဲရွိအပင္တို႔၏အသီးကို ငါတို႔စားခြင့္ရွိ၏။ |
|
| 3 |
|
| သို႔ေသာ္ ဥယ်ာဥ္အလယ္ရွိအပင္၏အသီးကိုမူ ဘုရားသခင္က ‘သင္တို႔သည္ ထိုအသီးကိုမစားရ၊ မထိရ။ ထိမိ၊ စားမိလွ်င္ ေသရလိမ့္မည္’ဟူ၍ မိန႔္ေတာ္မူသည္”ဟု ေႁမြအားဆိုေလ၏။ |
|
| 4 |
|
| ေႁမြကလည္း “သင္တို႔သည္ မုခ်ေသရမည္မဟုတ္။ |
|
| 5 |
|
| ထိုအသီးကိုစားေသာေန႔တြင္ သင္တို႔သည္ မ်က္စိပြင့္လင္း၍ အေကာင္းအဆိုးကိုသိကာ ဘုရားသခင္ကဲ့သို႔ျဖစ္မည္ကို ဘုရားသခင္သိေတာ္မူေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏”ဟု မိန္းမအားဆိုေလ၏။ |
|
| 6 |
|
| ထိုအပင္မွာ စားခ်င္စဖြယ္ေကာင္း၍ အျမင္အားျဖင့္လည္းတင့္တယ္ၿပီး ပညာတိုးပြားေစရန္လည္း ႏွစ္လိုဖြယ္ေကာင္းေသာအပင္ျဖစ္သည္ကို မိန္းမသည္ျမင္လွ်င္ ထိုအပင္၏အသီးကို ဆြတ္ယူ၍စားေလ၏။ မိမိႏွင့္အတူရွိေသာခင္ပြန္းအားလည္းေပး၍ သူသည္လည္း စားေလ၏။ |
|
| 7 |
|
| ထိုအခါ ထိုသူႏွစ္ဦးစလုံးသည္ မ်က္စိပြင့္လင္း၍ မိမိတို႔၌ အဝတ္မပါအခ်ည္းစည္းျဖစ္သည္ကို သိသြားသျဖင့္ သူတို႔သည္ သဖန္း႐ြက္မ်ားကိုသီခ်ဳပ္လ်က္ မိမိတို႔အတြက္ ခါးဝတ္တန္ဆာကို ျပဳလုပ္ၾက၏။ |
|
| 8 |
|
| ေနေအးေသာအခ်ိန္တြင္ ဥယ်ာဥ္၌ ထာဝရအရွင္ဘုရားသခင္ ႂကြေတာ္မူေသာအသံကို လူလင္မယားသည္ ၾကားလွ်င္ ထာဝရအရွင္ဘုရားသခင္ ေရွ႕ေတာ္မွလြတ္ရန္ ဥယ်ာဥ္ရွိသစ္ပင္မ်ားၾကားတြင္ ပုန္းကြယ္လ်က္ေနၾက၏။ |
|
| 9 |
|
| ထာဝရအရွင္ဘုရားသခင္က လူကိုေခၚ၍ “သင္သည္ အဘယ္မွာရွိသနည္း”ဟု ေမးေတာ္မူ၏။ |
|
| 10 |
|
| လူကလည္း “ဥယ်ာဥ္၌ ကိုယ္ေတာ္၏အသံကိုၾကား၍ အကြၽႏ္ုပ္မွာ အဝတ္မပါအခ်ည္းစည္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေၾကာက္၍ ပုန္းကြယ္ေနပါသည္”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။ |
|
| 11 |
|
| ဘုရားသခင္ကလည္း “သင့္မွာအဝတ္မပါအခ်ည္းစည္းျဖစ္သည္ဟု မည္သူေျပာသနည္း။ မစားရဟု သင့္အား ငါပညတ္ထားေသာအပင္မွအသီးကို သင္စားၿပီေလာ”ဟု ေမးေတာ္မူ၏။ |
|
| 12 |
|
| လူကလည္း “အကြၽႏ္ုပ္ႏွင့္အတူေနေစရန္ ကိုယ္ေတာ္ေပးထားေသာမိန္းမသည္ ထိုအပင္မွအသီးကို အကြၽႏ္ုပ္အားေပး၍ အကြၽႏ္ုပ္စားမိပါသည္”ဟု ျပန္ေလွ်ာက္ေလ၏။ |
|
| 13 |
|
| ထာဝရအရွင္ဘုရားသခင္ကလည္း မိန္းမအား “သင္ျပဳေသာဤအမႈကား မည္သို႔နည္း”ဟု မိန႔္ေတာ္မူလွ်င္ မိန္းမက “ေႁမြသည္ အကြၽႏ္ုပ္ကိုလွည့္စား၍ အကြၽႏ္ုပ္စားမိပါသည္” ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။ |
|
| 14 |
|
| ထိုအခါ ထာဝရအရွင္ဘုရားသခင္က ေႁမြအား “သင္ ဤသို႔ျပဳေသာေၾကာင့္ တိရစာၦန္အယဥ္ႏွင့္ တိရစာၦန္အ႐ိုင္းအေပါင္းတို႔ထက္ က်ိန္ျခင္းကိုခံရ၏။ သင္သည္ ဝမ္းဗိုက္ျဖင့္တြားသြား၍ အသက္ရွင္သမွ်ကာလပတ္လုံး ေျမမႈန႔္ကိုစားရမည္။ |
|
| 15 |
|
| ငါသည္ သင္ႏွင့္မိန္းမကိုလည္းေကာင္း၊ သင္၏အမ်ိဳးအႏြယ္ႏွင့္ မိန္းမ၏အမ်ိဳးအႏြယ္ကိုလည္းေကာင္း ရန္ၿငိဳးဖြဲ႕ေစမည္။ သူသည္ သင္၏ေခါင္းကိုႀကိတ္လိမ့္မည္။ သင္သည္လည္း သူ၏ဖေနာင့္ကိုႀကိတ္လိမ့္မည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 16 |
|
| မိန္းမအားလည္း “သင္သေႏၶတည္ေသာအခါ ငါသည္ သင့္ကို ပင္ပန္းခက္ခဲမႈ အမ်ားအျပားႀကဳံေတြ႕ေစမည္။ သင္သည္ နာက်င္ခက္ခဲစြာသားဖြားရမည္။ သင္၏အလိုဆႏၵသည္ သင္၏ခင္ပြန္းအတြက္ျဖစ္လိမ့္မည္။ သူသည္ သင့္ကိုအုပ္စိုးလိမ့္မည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 17 |
|
| ထို႔ေနာက္ အာဒံအား “သင္သည္ မိမိမယား၏စကားကိုနားေထာင္၍ မစားရဟု သင့္အား ငါပညတ္ထားေသာအပင္၏အသီးကိုစားေသာေၾကာင့္ ေျမသည္ သင့္အတြက္ က်ိန္ျခင္းကိုခံရ၏။ သင္သည္ အသက္ရွင္သမွ်ကာလပတ္လုံး ေျမ၏အသီးကို ပင္ပန္းခက္ခဲစြာလုပ္ကိုင္စားေသာက္ရမည္။ |
|
| 18 |
|
| ေျမသည္ သင့္အဖို႔ ဆူးပင္ႏွင့္ ဆူးေလပင္တို႔ကိုေပါက္ေစမည္။ သင္သည္ လယ္ယာမွထြက္ေသာအပင္ကို စားရမည္။ |
|
| 19 |
|
| သင့္ကို ေျမမွျဖစ္လာေစသည္ျဖစ္၍ သင္သည္ ေျမသို႔မျပန္မီတိုင္ေအာင္ သင္၏နဖူးမွေခြၽးႏွင့္ရင္း၍ အစာကိုစားရမည္။ အေၾကာင္းမူကား သင္သည္ ေျမမႈန႔္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေျမမႈန႔္သို႔ျပန္ရမည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 20 |
|
| လူသည္ မိမိမယား၏အမည္ကို ဧဝ ဟုမွည့္ေခၚေလ၏။ အေၾကာင္းမူကား သူသည္ အသက္ရွင္ေသာသူအေပါင္းတို႔၏မိခင္ျဖစ္၏။ |
|
| 21 |
|
| ထာဝရအရွင္ဘုရားသခင္သည္ အာဒံႏွင့္ သူ၏မယားအတြက္ သားေရဝတ္႐ုံကိုလုပ္၍ သူတို႔အားဝတ္ဆင္ေပးေတာ္မူ၏။ |
|
| 22 |
|
| ထို႔ေနာက္ ထာဝရအရွင္ဘုရားသခင္က “ၾကည့္ရႈေလာ့။ လူသည္ အေကာင္းအဆိုးကိုသိျခင္းအရာ၌ ငါတို႔ထဲမွတစ္ပါးပါးကဲ့သို႔ျဖစ္လာၿပီ။ ယခုမွာ သူသည္ လက္ကိုဆန႔္ၿပီး အသက္ပင္၏အသီးကိုယူစား၍ ထာဝရအသက္ရွင္ခြင့္ မရသင့္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 23 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ ထာဝရအရွင္ဘုရားသခင္သည္ လူကို ဧဒင္ဥယ်ာဥ္ထဲမွႏွင္ထုတ္၍ ေျမမွျဖစ္လာေသာလူကို ထိုေျမကိုပင္ ထြန္ယက္လုပ္ကိုင္ေစ၏။ |
|
| 24 |
|
| ထိုသို႔ လူကိုႏွင္ထုတ္ၿပီးလွ်င္ အသက္ပင္သို႔သြားရာလမ္းကိုေစာင့္ေရွာက္ေစရန္ ေခ႐ုဗိမ္ ႏွင့္တကြ အဘက္ဘက္လည္ေနေသာမီးလွ်ံဓားကို ဧဒင္ဥယ်ာဥ္အေရွ႕ဘက္၌ ထားေတာ္မူ၏။ |
|
|
|
|