Amo ini ang gintugon niya nga ihambal nila: “Ako, si Jacob, ang imo matinumanon nga alagad, nagapanugid sa akon agalon nga si Esau, nga nag-estar ako upod kay Laban kag wala ako magpauli tubtob karon.
Pagbalik sang mga ginsugo ni Jacob, nagsiling sila, “Nagkadto kami sa imo utod nga si Esau, kag nagapadulong na sia sa pagsugata sa imo. May upod sia nga 400 ka mga tawo.”
Si Jacob hinadlukan gid kag indi mapahamtang. Ginbahinbahin niya sa duha ka grupo ang mga tawo nga kaupod niya kag subong man ang iya mga karnero kag mga kanding, mga baka, kag mga kamelyo.
Dayon si Jacob nagpangamuyo, “Dios sang akon lolo nga si Abraham, kag Dios sang akon amay nga si Isaac, pamatii ako! Nagsiling ka sa akon, O Ginoo, nga magbalik ako sa akon duta kag sa akon mga pariente, kag himuon mo nga ang tanan manginmaayo sa akon.
Indi ako takos sang tanan nga kaayo kag katutom nga imo ginpakita sa akon nga imo alagad. Gintabok ko ang Jordan nga wala gid sing bisan ano, kundi baston gid lang, kag karon nagbalik ako nga may duha na ka mga grupo.
Ginapangamuyo ko, luwasa ako sa kamot sang akon utod nga si Esau. Nahadlok ako kay basi nagapadulong sia sa pagsalakay sa amon kag sa pagpamatay sa amon tanan, bisan pa sang mga babayi kag sang mga kabataan.
Dumdoma ang imo ginsaad, nga himuon mo ang tanan nga manginmaayo sa akon, kag magahatag ka sa akon sing mga kaliwat nga indi maisip. Manginsubong sila kadamo sang balas sa baybayon.”
Sang makatener si Jacob didto sing isa ka gab-i, nagpili sia sa iya mga dala sing inugregalo sa iya utod nga si Esau: 200 ka babayi nga mga kanding kag baynte ka lalaki nga mga kanding, 200 ka babayi nga mga karnero kag baynte ka lalaki nga mga karnero, traynta ka gatasan nga mga kamelyo nga upod ang ila mga tinday, kwarenta ka mga baka nga babayi, napulo ka mga baka nga toro, baynte ka mga asna kag napulo ka mga asno.
Ginbahinbahin niya ini sa mga panong kag gintugyan niya sa iya mga ulipon ang tagsa ka panong kag ginsingganan niya sila, “Una kamo sa akon, kag butangi ninyo sing antad ang isa ka panong sa isa.”
Ginmanduan niya ang nahauna nga ulipon, “Kon ang akon utod nga si Esau magsugata sa imo kag magpamangkot, ‘Sin-o ang imo agalon? Diin ka makadto? Sin-o ang tag-iya sining mga hayop nga ginadala mo?’
Amo man ini ang ginsiling niya sa ikaduha, sa ikatlo, kag sa tanan nga nagasunod sa mga kasapatan: “Amo ini ang inyo isiling kay Esau kon masugata ninyo sia,
‘Si Jacob nga imo alagad yara sa ulihi namon.’” Si Jacob naghunahuna sa iya kaugalingon, “Palugpayan ko sia sang mga regalo nga akon ginapauna, kag kon magkitaay kami, ayhan patawaron niya ako.”
Sadto nga gab-i nagbangon si Jacob, gindala niya ang duha niya ka mga asawa, ang iya duha ka mga babayi, ang iya onse ka mga kabataan, kag nagtabok sa Suba sang Jaboc.
Si Jacob nagsiling, “Kon mahimo sugiri ako sang imo ngalan.” Pero nagsabat sia, “Ngaa ginapamangkot mo ang akon ngalan?” Dayon ginbendisyunan niya si Jacob.
Amo ini ang kabangdanan kon ngaa tubtob karon ang mga Israelinhon wala nagakaon sang unod sa lutalutahan sang balikawang tungod kay ginhampak si Jacob sa sini nga bahin.