|
| 1 |
|
| ထို႔ေနာက္ ဘုရားသခင္က ယာကုပ္အား “ထေလာ့။ ေဗသလအရပ္သို႔သြား၍ ထိုအရပ္၌ ေနထိုင္ေလာ့။ သင္၏အစ္ကိုဧေသာထံမွ သင္ထြက္ေျပးစဥ္က သင့္အား ကိုယ္ထင္ရွားျပေသာဘုရားသခင္အဖို႔ ထိုအရပ္၌ ယဇ္ပလႅင္ကိုတည္ေလာ့”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 2 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ ယာကုပ္သည္ မိမိ၏အိမ္သူအိမ္သားတို႔မွစ၍ မိမိႏွင့္အတူရွိေသာသူအေပါင္းတို႔အား “သင္တို႔၌ရွိေသာတိုင္းတစ္ပါးသား၏ဘုရားမ်ားကို ဖယ္ရွားၾကေလာ့။ သင္တို႔ကိုယ္သင္တို႔ စင္ၾကယ္ေစ၍ သင္တို႔၏အဝတ္အစားမ်ားကို လဲၾကေလာ့။ |
|
| 3 |
|
| ထ၍ေဗသလအရပ္သို႔သြားၾကစို႔။ ငါဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ေသာကာလ၌ ငါ့ကိုထူးေတာ္မူ၍ ငါသြားေသာလမ္းခရီး၌ ငါႏွင့္အတူရွိေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္အဖို႔ ထိုအရပ္၌ ယဇ္ပလႅင္ကို ငါတည္မည္”ဟု ဆို၏။ |
|
| 4 |
|
| ထိုအခါ သူတို႔သည္ မိမိတို႔လက္ထဲ၌ရွိေသာ တိုင္းတစ္ပါးသားတို႔၏ဘုရားရွိသမွ်ကိုလည္းေကာင္း၊ မိမိတို႔နား၌ပန္ထားေသာ နားကြင္းမ်ားကိုလည္းေကာင္း ယာကုပ္အားေပးၾက၏။ ယာကုပ္သည္လည္း ၎တို႔ကို ေရွခင္ၿမိဳ႕အနီးရွိ သပိတ္ပင္ေအာက္၌ျမႇဳပ္ေလ၏။ |
|
| 5 |
|
| ထို႔ေနာက္ သူတို႔သည္ ခရီးျပဳၾက၏။ ဘုရားသခင္ကိုေၾကာက္႐ြံ႕ထိတ္လန႔္ျခင္းသည္ သူတို႔ပတ္လည္၌ရွိေသာၿမိဳ႕မ်ားအေပၚသို႔ က်ေရာက္သျဖင့္ ထိုၿမိဳ႕သားတို႔သည္ ယာကုပ္၏သားတို႔ကို မလိုက္ဝံ့ၾကေခ်။ |
|
| 6 |
|
| ယာကုပ္သည္ သူႏွင့္အတူရွိေသာလူအေပါင္းတို႔ႏွင့္တကြ ခါနာန္ျပည္ရွိ လုဇၿမိဳ႕တည္းဟူေသာ ေဗသလအရပ္သို႔ေရာက္လာ၏။ |
|
| 7 |
|
| သူသည္ ထိုအရပ္၌ ယဇ္ပလႅင္ကိုတည္၍ ထိုအရပ္ကို ဧလေဗသလ ဟုေခၚ၏။ အေၾကာင္းမူကား သူသည္ မိမိအစ္ကိုထံမွထြက္ေျပးစဥ္က ထိုအရပ္၌ ဘုရားသခင္ထင္ရွားေတာ္မူ၏။ |
|
| 8 |
|
| ထို႔ေနာက္ ေရဗကၠာ၏အထိန္း ေဒေဗာရသည္ ေသဆုံး၍ ေဗသလအရပ္အနိမ့္ပိုင္း၊ ဝက္သစ္ခ်ပင္ေအာက္၌ သူ႔ကိုသၿဂႋဳဟ္ေလ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုအပင္၏အမည္ကို အာလုမာၻကုတ္ ဟုေခၚ၏။ |
|
| 9 |
|
| ယာကုပ္သည္ ပါဒန္အာရံျပည္မွျပန္လာၿပီးေနာက္ ဘုရားသခင္သည္ သူ႔အား တစ္ဖန္ကိုယ္ထင္ရွားျပ၍ ေကာင္းခ်ီးေပးေတာ္မူ၏။ |
|
| 10 |
|
| ဘုရားသခင္က “သင္၏အမည္သည္ ယာကုပ္ ျဖစ္၏။ သို႔ေသာ္ သင့္ကို ယာကုပ္ ဟုေခၚေတာ့မည္မဟုတ္။ ယခုမွစ၍ သင္၏အမည္သည္ အစၥေရး ျဖစ္ရမည္”ဟု သူ႔အားမိန႔္ေတာ္မူလ်က္ သူ၏အမည္ကို အစၥေရး ဟုမွည့္ေခၚေတာ္မူ၏။ |
|
| 11 |
|
| တစ္ဖန္ ဘုရားသခင္က “ငါသည္ အနႏၲတန္ခိုးရွင္ဘုရားသခင္ျဖစ္၏။ တိုးပြားမ်ားျပားေလာ့။ သင့္ထံမွ လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးသာမက လူမ်ိဳးေပါင္းမ်ားစြာ ဆင္းသက္လာၾကလိမ့္မည္။ သင္၏အမ်ိဳးအႏြယ္ ထဲမွ ရွင္ဘုရင္မ်ားလည္း ေပၚထြန္းလိမ့္မည္။ |
|
| 12 |
|
| အာျဗဟံႏွင့္ဣဇက္အား ငါေပးေသာျပည္ကို သင့္အား ငါေပးမည္။ ထိုျပည္ကို ေနာင္လာမည့္ သင္၏သားစဥ္ေျမးဆက္အားလည္း ငါေပးမည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 13 |
|
| ထို႔ေနာက္ ဘုရားသခင္သည္ သူႏွင့္မိန႔္ႁမြက္ေတာ္မူေသာထိုအရပ္မွ ႂကြသြားေတာ္မူ၏။ |
|
| 14 |
|
| ယာကုပ္သည္ မိမိအားဘုရားသခင္မိန႔္ႁမြက္ေတာ္မူေသာအရပ္၌ ေက်ာက္တိုင္တစ္တိုင္ကို စိုက္ထူေလ၏။ သူသည္ ၎အေပၚ၌ သြန္းေလာင္းရာပူေဇာ္သကၠာကိုသြန္းေလာင္း၍ ဆီကိုလည္းေလာင္း၏။ |
|
| 15 |
|
| ယာကုပ္သည္ မိမိအားဘုရားသခင္မိန႔္ႁမြက္ေတာ္မူေသာအရပ္၏အမည္ကို ေဗသလ ဟုေခၚ၏။ |
|
| 16 |
|
| ထို႔ေနာက္ သူတို႔သည္ ေဗသလအရပ္မွခရီးျပဳ၏။ ဧဖရတ္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ရန္ အတန္ငယ္ေဝးေသးေသာေနရာတြင္ ရာေခလသည္ သားဖြားမည့္အခ်ိန္ေရာက္၍ သားဖြားရခက္ေန၏။ |
|
| 17 |
|
| ထိုသို႔ သူသည္ သားဖြားရခက္ေနစဥ္ ဝမ္းဆြဲက “မစိုးရိမ္ႏွင့္။ သင္သည္ သားေနာက္တစ္ေယာက္ရၿပီ”ဟု သူ႔အားဆိုလွ်င္ |
|
| 18 |
|
| ရာေခလ ေသဆုံးေလ၏။ သို႔ေသာ္ အသက္ထြက္အံ့ဆဲဆဲတြင္ သား၏အမည္ကို ေဗေနာနိ ဟုမွည့္ေခၚ၏။ ဖခင္မူကား ထိုသားကို ဗယၤာမိန္ ဟုမွည့္ေခၚ၏။ |
|
| 19 |
|
| ရာေခလသည္ ေသဆုံး၍ ဗက္လင္ ေခၚ ဧဖရတ္ၿမိဳ႕သို႔သြားရာလမ္း၌ သူ႔ကိုသၿဂႋဳဟ္ေလ၏။ |
|
| 20 |
|
| ယာကုပ္သည္ ရာေခလ၏သခ်ႋဳင္း၌ မွတ္တိုင္ကိုစိုက္ထူေလ၏။ ၎သည္ ယေန႔တိုင္ေအာင္ ရာေခလ၏သခ်ႋဳင္းမွတ္တိုင္ျဖစ္၏။ |
|
| 21 |
|
| ထို႔ေနာက္ အစၥေရးသည္ ခရီးျပဳ၍ ဧဒါေမွ်ာ္စင္အလြန္တြင္ တဲကိုေဆာက္ေလ၏။ |
|
| 22 |
|
| အစၥေရးသည္ ထိုျပည္၌ေနထိုင္စဥ္ ႐ုဗင္သည္သြား၍ မိမိဖခင္၏မယားငယ္ဗိလဟာႏွင့္အိပ္ေလ၏။ အစၥေရးသည္ ထိုအေၾကာင္းကို ၾကား၏။ ယာကုပ္၌ သားတစ္ဆယ့္ႏွစ္ေယာက္ရွိ၏။ |
|
| 23 |
|
| ေလအာ၏သားမ်ားမွာ ႐ုဗင္(ယာကုပ္၏သားဦး)၊ ရွိေမာင္၊ ေလဝိ၊ ယုဒ၊ ဣသခါ၊ ဇာဗုလုန္ တို႔ျဖစ္ၾက၏။ |
|
| 24 |
|
| ရာေခလ၏သားမ်ားမွာ ေယာသပ္၊ ဗယၤာမိန္ တို႔ျဖစ္ၾက၏။ |
|
| 25 |
|
| ရာေခလ၏ကြၽန္မဗိလဟာ၏သားမ်ားမွာ ဒန္၊ နႆလိ တို႔ျဖစ္ၾက၏။ |
|
| 26 |
|
| ေလအာ၏ကြၽန္မဇိလပ၏သားမ်ားမွာ ဂဒ္၊ အာရွာ တို႔ျဖစ္ၾက၏။ ဤသူတို႔ကား ပါဒန္အာရံျပည္၌ေမြးဖြားေသာ ယာကုပ္၏သားမ်ားျဖစ္ၾက၏။ |
|
| 27 |
|
| ထို႔ေနာက္ ယာကုပ္သည္ မံေရၿမိဳ႕တည္းဟူေသာ ေဟျဗဳန္ ေခၚ ကိရယအာဘၿမိဳ႕ရွိ မိမိဖခင္ဣဇက္ထံသို႔သြား၏။ ထိုၿမိဳ႕သည္ အာျဗဟံႏွင့္ဣဇက္တို႔တည္းခိုေနထိုင္ေသာၿမိဳ႕ျဖစ္၏။ |
|
| 28 |
|
| ဣဇက္သည္ႏွစ္ေပါင္း တစ္ရာ့ရွစ္ဆယ္အသက္ရွင္ခဲ့၏။ |
|
| 29 |
|
| ဣဇက္သည္ အသက္ႀကီး၍သက္တမ္းေစ့သျဖင့္ ေနာက္ဆုံးထြက္သက္ထြက္၍ေသဆုံးၿပီး မိမိလူမ်ိဳးတို႔စုစည္းရာသို႔ ေရာက္ေလ၏။ သူ၏သားဧေသာႏွင့္ယာကုပ္တို႔သည္ သူ႔ကိုသၿဂႋဳဟ္ၾက၏။ |
|
|
|
|