|
| 1 |
|
| ေယာသပ္သည္ အီဂ်စ္ျပည္သို႔ေခၚေဆာင္သြားျခင္းခံရ၏။ ထိုျပည္သို႔ေရာက္ေသာအခါ အီဂ်စ္အမ်ိဳးသား၊ ဖာေရာမင္းႀကီး၏မႉးမတ္၊ ကိုယ္ရံေတာ္မႉး ေပါတိဖာသည္ ေယာသပ္ကိုဣရွေမလလူမ်ိဳးတို႔လက္မွ ဝယ္ယူလိုက္၏။ |
|
| 2 |
|
| ထာဝရဘုရားသည္ ေယာသပ္ႏွင့္အတူရွိေတာ္မူသျဖင့္ သူသည္ ေအာင္ျမင္ေသာသူျဖစ္လာ၍ မိမိသခင္အီဂ်စ္အမ်ိဳးသား၏အိမ္၌ေနထိုင္ရ၏။ |
|
| 3 |
|
| ထာဝရဘုရားသည္ သူႏွင့္အတူရွိေတာ္မူေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း၊ သူျပဳေလရာရာ၌ ထာဝရဘုရားေအာင္ျမင္ေစေတာ္မူေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း သူ၏သခင္သည္ သိျမင္ေလ၏။ |
|
| 4 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ ေယာသပ္သည္ သခင့္ေရွ႕၌မ်က္ႏွာရ၍ သခင့္အားခစားလ်က္ေနရ၏။ သခင္သည္ မိမိအိမ္ကိုႀကီးၾကပ္သူအျဖစ္ သူ႔အားခန႔္ထား၍ မိမိ၌ရွိေသာအရာအားလုံးတို႔ကို သူ႔လက္၌အပ္ေလ၏။ |
|
| 5 |
|
| ထိုသို႔ သခင္သည္ မိမိအိမ္ႏွင့္မိမိ၌ရွိေသာအရာအားလုံးတို႔ကို သူ႔အားအပ္ႏွံေသာအခ်ိန္မွစ၍ ထာဝရဘုရားသည္ ေယာသပ္အားျဖင့္ ထိုအီဂ်စ္အမ်ိဳးသား၏အိမ္ကိုေကာင္းခ်ီးေပးေတာ္မူသျဖင့္ သူ၏အိမ္၊ သူ၏လယ္ယာတို႔၌ရွိေသာအရာအားလုံးတို႔အေပၚ ထာဝရဘုရား၏ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာသက္ေရာက္ေလ၏။ |
|
| 6 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ သခင္သည္ မိမိပိုင္ဆိုင္ေသာအရာအားလုံးကို ေယာသပ္လက္သို႔အပ္၍ မိမိစားေသာအစားအစာမွတစ္ပါး မိမိပိုင္ေသာမည္သည့္အရာကိုမွ် မသိမမွတ္ဘဲေန၏။ ေယာသပ္သည္ အဆင္းသဏၭာန္လွ၍ ႐ုပ္ရည္ေခ်ာေမာေသာသူျဖစ္၏။ |
|
| 7 |
|
| ေနာက္ပိုင္းတြင္ သခင္၏မယားသည္ ေယာသပ္ကိုႏွစ္သက္တပ္မက္၍ “ငါႏွင့္အိပ္ပါ”ဟု ဆိုလွ်င္ |
|
| 8 |
|
| ေယာသပ္သည္ ျငင္းဆန္၍ သူ႔သခင္၏မယားအား “အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္သည္ အိမ္၌ရွိေသာအရာတို႔ကိုမသိမမွတ္ပါ။ သူ၌ရွိသမွ်ေသာအရာတို႔ကို အကြၽႏ္ုပ္လက္သို႔အပ္ပါၿပီ။ |
|
| 9 |
|
| ဤအိမ္၌ အကြၽႏ္ုပ္ထက္ႀကီးျမတ္ေသာသူမရွိပါ။ သခင္မသည္ အကြၽႏ္ုပ္သခင္၏မယားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္သည္ သခင္မမွတစ္ပါး မည္သည့္အရာကိုမွ်အကြၽႏ္ုပ္အား မဟန႔္တားပါ။ သို႔ျဖစ္၍ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ဤမွ်ေလာက္ႀကီးမားေသာမေကာင္းမႈကိုျပဳ၍ ဘုရားသခင္ကို ျပစ္မွားရပါမည္ေလာ”ဟု ဆိုေလ၏။ |
|
| 10 |
|
| ထိုသခင္မသည္ ေယာသပ္အား သူႏွင့္အတူအိပ္ရန္၊ သူႏွင့္အတူေနရန္ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း ေျပာဆိုေနေသာ္လည္း ေယာသပ္သည္ သူ႔ကိုနားမေထာင္ေပ။ |
|
| 11 |
|
| တစ္ေန႔တြင္ ေယာသပ္သည္ အလုပ္လုပ္ရန္အိမ္ထဲသို႔ဝင္သြားရာ အိမ္ထဲ၌ အိမ္သားေယာက္်ားတစ္ေယာက္မွ်မရွိေခ်။ |
|
| 12 |
|
| ထိုအခါ သခင္မသည္ ေယာသပ္၏အဝတ္ကိုဖမ္းဆြဲ၍ “ငါႏွင့္အိပ္ပါ”ဟု ဆိုေလ၏။ သို႔ေသာ္ ေယာသပ္သည္ မိမိအဝတ္ကို သခင္မလက္ထဲ၌စြန႔္ထားခဲ့၍ အျပင္ဘက္သို႔ေျပးထြက္သြားေလ၏။ |
|
| 13 |
|
| ထိုသို႔ ေယာသပ္သည္ သူ႔အဝတ္ကို သခင္မလက္ထဲ၌စြန႔္ထားခဲ့၍ အျပင္ဘက္သို႔ထြက္ေျပးသြားသည္ကို သခင္မၾကည့္ၿပီး |
|
| 14 |
|
| မိမိ၏အိမ္သားေယာက္်ားတို႔ကိုေခၚ၍ သူတို႔အား “ၾကည့္ၾကပါ။ သခင္ေခၚလာေသာ ေဟၿဗဲအမ်ိဳးသားသည္ ငါတို႔ကို ေစာ္ကားပါၿပီတကား။ ငါႏွင့္အိပ္ဖို႔ ငါ့ထံသို႔ဝင္လာသျဖင့္ ငါသည္ အသံကုန္ေအာ္ဟစ္ရပါ၏။ |
|
| 15 |
|
| ထိုသို႔ ငါအသံကုန္ေအာ္ဟစ္သည္ကို သူၾကားေသာအခါ သူ႔အဝတ္ကို ငါ့လက္၌စြန႔္ထားခဲ့၍ အျပင္သို႔ေျပးထြက္သြားေလ၏”ဟု ဆိုၿပီးလွ်င္ |
|
| 16 |
|
| သခင္အိမ္သို႔ျပန္ေရာက္သည့္တိုင္ေအာင္ ေယာသပ္၏အဝတ္ကို မိမိအနားတြင္ သိမ္းထားေလ၏။ |
|
| 17 |
|
| ထိုစကားအတိုင္းပင္ သခင္အား “အကြၽႏ္ုပ္တို႔ထံသို႔ သခင္ေခၚလာခဲ့ေသာ ဤေဟၿဗဲကြၽန္သည္ ကြၽန္မထံသို႔ဝင္လာ၍ ကြၽန္မကို ေစာ္ကားပါၿပီ။ |
|
| 18 |
|
| ကြၽန္မသည္ အသံကုန္ေအာ္ဟစ္ေသာေၾကာင့္ သူသည္ ကြၽန္မအနားတြင္ သူ႔အဝတ္ကိုစြန႔္ထားခဲ့၍ အျပင္သို႔ထြက္ေျပးသြား၏”ဟု ေျပာျပေလ၏။ |
|
| 19 |
|
| “သခင္၏ကြၽန္သည္ ကြၽန္မ၌ ဤသို႔ေသာအမႈကိုျပဳခဲ့ပါ၏”ဟု မိမိမယားေျပာေသာစကားကို သခင္ၾကားေသာအခါ အမ်က္ထြက္ေလ၏။ |
|
| 20 |
|
| ထိုအခါ ေယာသပ္၏သခင္သည္ ေယာသပ္ကိုေခၚေဆာင္သြား၍ ရွင္ဘုရင္အက်ဥ္းခ်ထားေသာသူမ်ားကို ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားသည့္ေနရာျဖစ္ေသာ အက်ဥ္းေထာင္ထဲ၌ ထည့္ထားေလ၏။ သို႔ျဖစ္၍ ေယာသပ္သည္ အက်ဥ္းေထာင္ထဲ၌ေနရ၏။ |
|
| 21 |
|
| သို႔ေသာ္လည္း ထာဝရဘုရားသည္ ေယာသပ္ႏွင့္အတူရွိ၍ သူ႔ကို ေမတၱာက႐ုဏာျပလ်က္ ေထာင္မႉးေရွ႕၌ မ်က္ႏွာရေစေတာ္မူ၏။ |
|
| 22 |
|
| ေထာင္မႉးသည္ အက်ဥ္းေထာင္ထဲ၌ရွိေသာအက်ဥ္းသားအားလုံးကို ေယာသပ္လက္သို႔အပ္၍ ေထာင္ထဲ၌ေဆာင္႐ြက္စရာရွိသမွ်တို႔ကို ေယာသပ္ေဆာင္႐ြက္ရ၏။ |
|
| 23 |
|
| ထာဝရဘုရားသည္ ေယာသပ္ႏွင့္အတူရွိေတာ္မူေသာေၾကာင့္ ေယာသပ္ေဆာင္႐ြက္သမွ်ေသာအမႈတို႔ကို ေထာင္မႉးသည္ ၾကည့္ရႈစရာမလိုေပ။ ထာဝရဘုရားသည္ ေယာသပ္ျပဳေလရာရာ၌ ေအာင္ျမင္ေစေတာ္မူ၏။ |
|
|
|
|