Ug ingon nga gobernador sa Ehipto, namaligya si Jose ug pagkaon ngadto sa tanang tawo sa ubang kanasoran. Miadto kang Jose ang iyang mga igsoon ug miyukbo kaniya.
Nailhan ni Jose ang iyang mga igsoon sa pagkakita niya kanila apan nagpakaaron-ingnon siya nga wala makaila kanila. Masuk-anon siyang miingon kanila, “Taga diin man kamo?” Ug mitubag sila, “Taga-Canaan kami ug mianhi kami aron pagpalit ug pagkaon.”
Mitubag sila, “Kami nga imong mga sulugoon napulog-duha ka magsoon ug anak kami sa usa lamang ka amahan nga taga-Canaan. Ang among kamanghoran atua nahibilin uban sa among amahan ug ang usa namo ka igsoon patay na intawon.”
Ipakuha siya sa usa kaninyo. Ang uban kaninyo magpabilin dinhi nga pagaguwardiyahan hangtod nga masuta ko nga tinuod ang inyong gisulti. Kon dili tinuod, ingon nga buhi si Paraon, mga espiya gayod kamo.”
kon dili kamo mga bakakon, ang usa lamang kaninyo ang ibilin diha sa gibilanggoan. Makapauli ang uban aron dad-an ninyo ang gigutom ninyong mga pamilya sa napalit ninyong pagkaon.
Kinahanglan nga dad-on ninyo kanako ang kamanghoran ninyong igsoon aron pagmatuod nga wala kamo magbakak kanako ug sa ingon dili ko kamo patyon.” Miuyon sila niini.
Miingon sila sa usag usa, “Sad-an gayod kita tungod sa atong gibuhat sa atong igsoon. Nakita ta ang hilabihan niyang kaguol sa dihang nagpakiluoy siya kanato apan wala siya nato panumbalinga. Busa nagkalisodlisod na kita karon.”
Si Ruben miingon, “Giingnan ko baya kamo nga dili ninyo hilabtan ang bata apan wala kamo mamati kanako! Ug karon mao na kini ang atong pagbayad sa iyang kamatayon.”
Unya mibiya si Jose kanila ug mihilak. Sa dihang makahimo na siya sa pagpakigsulti kanila, mibalik siya ug gikuha niya si Simeon ug iyang gigapos diha sa ilang atubangan.
Misugo si Jose nga pun-on sa pagkaon ang ilang mga sudlanan ug ibutang pagbalik sa ilang tagsatagsa ka sako ang ilang kuwarta ug hatagan silag pagkaon alang sa ilang panaw. Ug gihimo kini.
Sa dapit diin sila mangatulog nianang pagkagabii, giablihan sa usa kanila ang iyang sako kay pakan-on niya ang iyang asno ug nakit-an niya ang iyang kuwarta sulod sa sako.
Busa miingon siya sa iyang mga igsoon, “Giuli man ang akong kuwarta sa sulod sa akong sako.” Busa nangasubo sila ug nangahadlok pag-ayo ug miingon sila sa usag usa, “Unsa ba kining gibuhat sa Dios kanato?”
Napulog-duha kami ka magsoon ug anak kami sa usa lamang ka amahan. Patay na ang usa kanamo ug ang among kamanghoran atua sa Canaan uban sa among amahan.
Siya mitubag kanamo, ‘Masuta ko nga dili kamo bakakon kon usa kaninyo magpabilin dinhi kanako. Ang uban makapauli aron dad-an ninyog pagkaon ang gigutom ninyong mga pamilya.
Dad-a nganhi kanako ang inyong kamanghoran ug sa ingon masuta ko nga dili kamo mga espiya o mga bakakon. Unya iuli ko kaninyo ang inyong igsoon ug makapamatigayon kamo dinhi sa Ehipto.’”
Unya gihuwad nila ang ilang mga sako ug didto sa sulod ang ilang kuwarta. Sa pagkakita nila sa pinuntil nilang kuwarta, nangahadlok sila lakip ang ilang amahan.
Ang ilang amahan nga si Jacob miingon kanila, “Inyo gayod akong kuhaan sa tanan kong anak. Wala na si Jose ug si Simeon ug karon inyo na usab nga kuhaon si Benjamin. Akoy nag-antos niining tanan!”
Miingon si Ruben sa iyang amahan, “Mahimong patyon mo ang duha ko ka anak nga lalaki kon dili ko madala pagbalik si Benjamin. Isalig siya kanako ug dad-on ko siya balik kanimo.”
Apan miingon si Jacob, “Dili makauban kanimo ang akong anak. Patay na ang iyang igsoon ug siya na lamang ang nahibilin. Kon adunay mahitabo kaniya sa inyong pagpanaw, kamoy magbanlod sa tigulang na niyang amahan ngadto sa Seol uban sa dakong kaguol.”