|
| 1 |
|
| ထို႔ေနာက္တြင္ “သခင္၏ဖခင္ နာမက်န္းျဖစ္ေန၏”ဟု ေယာသပ္ၾကားရလွ်င္ သားႏွစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာ မနာေရွႏွင့္ဧဖရိမ္ကို မိမိႏွင့္အတူ ဖခင္ထံသို႔ ေခၚေဆာင္သြားေလ၏။ |
|
| 2 |
|
| “သင့္သားေယာသပ္သည္ သင့္ထံသို႔ေရာက္လာပါၿပီ”ဟု ယာကုပ္ၾကားေသာအခါ အစၥေရးသည္ အားတင္း၍ ခုတင္ေပၚတြင္ထထိုင္ေလ၏။ |
|
| 3 |
|
| ထို႔ေနာက္ ယာကုပ္က ေယာသပ္အား “အနႏၲတန္ခိုးရွင္ဘုရားသခင္သည္ ခါနာန္ျပည္၊ လုဇၿမိဳ႕၌ ငါ့အား ကိုယ္ထင္ရွားျပေတာ္မူ၍ ငါ့ကိုေကာင္းခ်ီးေပးလ်က္ |
|
| 4 |
|
| ‘ငါသည္ သင့္ကို တိုးပြားမ်ားျပားေစ၍ လူမ်ိဳးႀကီးျဖစ္ေစမည္။ ဤျပည္ကို ေနာင္လာမည့္သင္၏သားစဥ္ေျမးဆက္အား အစဥ္အၿမဲပိုင္ဆိုင္ရာအျဖစ္ ငါေပးမည္’ဟု ငါ့အားမိန႔္ေတာ္မူခဲ့၏။ |
|
| 5 |
|
| အီဂ်စ္ျပည္သို႔ငါမေရာက္လာမီ အီဂ်စ္ျပည္၌ သင္ရႏွင့္ေသာ သားႏွစ္ေယာက္သည္ ငါ့သားမ်ားျဖစ္၏။ ဧဖရိမ္ႏွင့္မနာေရွသည္ ႐ုဗင္ႏွင့္ရွိေမာင္ကဲ့သို႔ ငါ့သားမ်ားျဖစ္ရမည္။ |
|
| 6 |
|
| သူတို႔ေနာက္မွ သင္ရေသာသားသမီးမ်ားကား သင္၏သားသမီးမ်ားျဖစ္၏။ ထိုသားသမီးတို႔သည္ မိမိတို႔အေမြကို မိမိအစ္ကိုတို႔အမည္ျဖင့္ မွတ္ရမည္။ |
|
| 7 |
|
| ငါသည္ ပါဒန္အာရံျပည္မွျပန္လာေသာအခါ ခါနာန္ျပည္သို႔အျပန္လမ္း၌ ဧဖရတ္အရပ္သို႔ေရာက္ရန္အလွမ္းေဝးေသးေသာေနရာတြင္ ရာေခလသည္ ငါ့မ်က္စိေရွ႕မွာပင္ ေသဆုံး၍ သူ႔ကို ဗက္လင္ ေခၚ ဧဖရတ္ၿမိဳ႕သို႔သြားရာလမ္း၌ သၿဂႋဳဟ္၏”ဟု ဆိုေလ၏။ |
|
| 8 |
|
| အစၥေရးသည္ ေယာသပ္၏သားတို႔ကိုျမင္ေသာအခါ “ဤသူတို႔ကား မည္သူနည္း”ဟု ေမး၏။ |
|
| 9 |
|
| ေယာသပ္က “သူတို႔သည္ ဤျပည္၌ အကြၽႏ္ုပ္အားဘုရားသခင္ေပးေတာ္မူေသာ အကြၽႏ္ုပ္၏သားမ်ားျဖစ္ပါ၏”ဟု ဖခင္အားျပန္ေျဖ၏။ အစၥေရးက “သူတို႔ကို ငါ့နားသို႔ ေခၚလာေလာ့။ သူတို႔ကို ငါေကာင္းခ်ီးေပးမည္”ဟု ဆိုေလ၏။ |
|
| 10 |
|
| အစၥေရးသည္ အသက္ႀကီးေသာေၾကာင့္ မ်က္စိမႈန္၍မျမင္ႏိုင္ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ ေယာသပ္သည္ သူ၏သားတို႔ကို အစၥေရးအနီးသို႔ေခၚလာ၏။ ထိုအခါ အစၥေရးသည္ ေယာသပ္၏သားတို႔ကိုနမ္းၿပီး ေပြ႕ဖက္ေလ၏။ |
|
| 11 |
|
| အစၥေရးက ေယာသပ္အား “သင္၏မ်က္ႏွာကိုေတြ႕ျမင္ရလိမ့္မည္ဟု ငါမထင္ခဲ့ေပ။ သို႔ေသာ္ ဘုရားသခင္သည္ သင္၏သားသမီးတို႔ကိုပင္ ငါ့ကိုေတြ႕ျမင္ခြင့္ေပးေတာ္မူၿပီ”ဟု ဆို၏။ |
|
| 12 |
|
| ေယာသပ္သည္ မိမိ၏သားတို႔ကို ဖခင္၏ဒူးၾကားမွထုတ္ၿပီးလွ်င္ ေျမမွာပ်ပ္ဝပ္ေလ၏။ |
|
| 13 |
|
| ထို႔ေနာက္ ေယာသပ္သည္ မိမိ၏သားႏွစ္ေယာက္ကိုယူ၍ မိမိလက္ယာဘက္၌ရွိေသာဧဖရိမ္ကို အစၥေရး၏လက္ဝဲဘက္သို႔လည္းေကာင္း၊ မိမိလက္ဝဲဘက္၌ရွိေသာမနာေရွကို အစၥေရး၏လက္ယာဘက္သို႔လည္းေကာင္း ခ်ဥ္းကပ္ေစ၏။ |
|
| 14 |
|
| ဧဖရိမ္သည္ သားအငယ္ျဖစ္ေသာ္လည္း အစၥေရးသည္ မိမိလက္ယာလက္ကိုဆန႔္၍ ဧဖရိမ္၏ေခါင္းေပၚသို႔တင္၏။ မနာေရွသည္ သားဦးျဖစ္ေသာ္လည္း အစၥေရးသည္ မိမိလက္ကို ၾကက္ေျခခတ္၍ မိမိ၏လက္ဝဲလက္ကို မနာေရွေခါင္းေပၚသို႔တင္၏။ |
|
| 15 |
|
| အစၥေရးသည္ ေယာသပ္အားေကာင္းခ်ီးေပးလ်က္ “ငါ့ဘိုးေဘးအာျဗဟံႏွင့္ဣဇက္တို႔ကိုးကြယ္ ေသာ ဘုရားသခင္၊ ငါ့အသက္တာတစ္ေလွ်ာက္လုံးတြင္ ယေန႔တိုင္ေအာင္ ငါ့ကိုထိန္းေက်ာင္းေတာ္မူေသာဘုရားသခင္၊ |
|
| 16 |
|
| ေဘးအႏၲရာယ္အေပါင္းမွ ငါ့ကိုေ႐ြးႏုတ္ေတာ္မူေသာ ေကာင္းကင္တမန္သည္ ဤသူငယ္တို႔ကိုေကာင္းခ်ီးေပးေတာ္မူပါေစေသာ။ သူတို႔ကို ငါ၏အမည္ျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ငါ့ဘိုးဘအာျဗဟံႏွင့္ဣဇက္တို႔၏အမည္ျဖင့္လည္းေကာင္း မွည့္ေခၚပါေစေသာ။ သူတို႔သည္ ေျမႀကီးေပၚ၌ အလြန္ပြားမ်ားၾကပါေစေသာ”ဟု ဆိုေလ၏။ |
|
| 17 |
|
| ဖခင္သည္ ဧဖရိမ္၏ေခါင္းေပၚ၌ လက္ယာလက္တင္ထားသည္ကို ေယာသပ္ျမင္ေသာအခါ ဘဝင္မက်သျဖင့္ ဧဖရိမ္၏ေခါင္းေပၚမွ မနာေရွ၏ေခါင္းေပၚသို႔ေ႐ႊ႕ရန္ ဖခင္၏လက္ကို ကိုင္၍ |
|
| 18 |
|
| ေယာသပ္က ဖခင္အား “ထိုသို႔မဟုတ္ပါ၊ အေဖ။ ဤတစ္ေယာက္သည္ သားဦးျဖစ္ပါ၏။ အေဖ၏လက္ယာလက္ကို သူ႔ေခါင္းေပၚ၌တင္ပါေလာ့”ဟု ဆို၏။ |
|
| 19 |
|
| သို႔ေသာ္ ဖခင္သည္ျငင္းဆန္လ်က္ “ငါသိ၏ ငါ့သား။ ငါသိ၏။ သူသည္ လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးျဖစ္လာမည္။ ႀကီးျမတ္ေသာသူလည္းျဖစ္လာမည္။ သို႔ေသာ္ ညီသည္ အစ္ကိုထက္ႀကီးျမတ္၍ ညီ၏သားစဥ္ေျမးဆက္သည္ လူမ်ိဳးမ်ားစြာျဖစ္လာမည္”ဟု ဆို၏။ |
|
| 20 |
|
| တစ္ဖန္ ထိုေန႔၌ အစၥေရးသည္ သူတို႔အား “အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔သည္ သင္တို႔ကိုအစြဲျပဳ၍ ‘ဘုရားသခင္သည္ သင့္ကို ဧဖရိမ္ႏွင့္ မနာေရွကဲ့သို႔ ျဖစ္ေစေတာ္မူပါေစေသာ’ဟူ၍ အခ်င္းခ်င္း ေကာင္းခ်ီးေပးၾကလိမ့္မည္”ဟု ေကာင္းခ်ီးေပးေလ၏။ ထိုသို႔ အစၥေရးသည္ ဧဖရိမ္ကို မနာေရွ၏ေရွ႕၌ ေနရာခ်ေလ၏။ |
|
| 21 |
|
| ထို႔ေနာက္ အစၥေရးက ေယာသပ္အား “ငါေသရေတာ့မည္။ သို႔ေသာ္လည္း ဘုရားသခင္သည္ သင္တို႔ႏွင့္အတူရွိေတာ္မူ၍ သင္တို႔ဘိုးေဘးတို႔၏ျပည္သို႔ သင္တို႔ကိုျပန္လည္ပို႔ေဆာင္ေတာ္မူလိမ့္မည္။ |
|
| 22 |
|
| ငါ့ဓား၊ ငါ့ေလးျဖင့္ အာေမာရိလူမ်ိဳးတို႔လက္ထဲမွ ငါသိမ္းယူခဲ့ေသာေျမကို ငါသည္ သင္၏ညီအစ္ကိုတို႔ထက္ သင့္ကို ေဝစုတစ္စု ပိုေပး၏”ဟု ဆိုေလ၏။ |
|
|
|
|