|
| 1 |
|
| خدا نوح ۽ سندس پٽن کي برڪت ڏيئي چيو تہ ”گھڻا ٻار ڄڻيو تہ جيئن سڄي ڌرتي اوهان جي اولاد سان ڀرجي وڃي. |
|
| 2 |
|
| سڀ جانور، پکي، سرندڙ جيت ۽ مڇيون اوهان جي رعب ۽ ڊپ ۾ رهندا. اهي سڀيئي مون اوهان جي هٿ وس ڪيا آهن. |
|
| 3 |
|
| اوهين اهي سڀ ساهوارا ڀاڄيءَ وانگر کائي سگھو ٿا. مون اهي سڀ اوهان کي کائڻ لاءِ ڏنا آهن. |
|
| 4 |
|
| پر هڪ شيءِ جيڪا اوهان کي کائڻي ناهي، سا آهي رت سوڌو گوشت، ڇاڪاڻ تہ رت جان آهي. |
|
| 5 |
|
| جيڪڏهن ڪو ماڻهو ڪنهن ٻئي ماڻهوءَ جي جان وٺندو تہ انهيءَ کي سزا ملندي. جيڪڏهن ڪو جانور ڪنهن ماڻهوءَ جو ساهہ وٺندو تہ انهيءَ کي بہ سزا ۾ ماريو ويندو. |
|
| 6 |
|
| جيڪو انسان کي ماريندو تہ انهيءَ کي انسان جي هٿان مارايو ويندو، ڇو تہ مون خدا انسان کي پنهنجي صورت تي ٺاهيو آهي. |
|
| 7 |
|
| گھڻا ٻار پيدا ڪريو تہ جيئن سڄي ڌرتي اوهان جي اولاد سان ڀرجي وڃي.“ |
|
| 8 |
|
| خدا نوح ۽ سندس پٽن کي چيو تہ |
|
| 9 |
|
| ”ڌيان سان ٻڌو، آءٌ اوهان سان ۽ اوهان جي اولاد سان، |
|
| 10 |
|
| سڀني ساهوارن، سڀني پکين ۽ سڀني جانورن، جيڪي ٻيڙي مان توهان سان گڏ لٿا آهن، تن سان عهد ٿو ڪريان. |
|
| 11 |
|
| اوهان سان منهنجو عهد هي آهي تہ ڪڏهن بہ وري ٻوڏ جي ڪري سڀ ساهوارا برباد نہ ٿيندا ۽ نہ وري ڪڏهن ٻوڏ جي ڪري سڄي ڌرتي تباهہ ٿيندي. |
|
| 12 |
|
| اهو هميشہ تائين هلندڙ عهد جيڪو آءٌ اوهان سان ۽ سڀني ساهوارن سان ڪريان ٿو تنهن جي نشاني هيءَ آهي تہ |
|
| 13 |
|
| آءٌ پنهنجي انڊلٺ ڪڪرن ۾ ٿو رکان، اها دنيا سان منهنجي عهد جي نشاني ٿيندي. |
|
| 14 |
|
| جڏهن بہ آءٌ آسمان کي ڪڪرن سان ڍڪيندس ۽ اها انڊلٺ ڪڪرن ۾ ڏسڻ ۾ ايندي، |
|
| 15 |
|
| تڏهن آءٌ اوهان سان ۽ سڀني جانورن سان پنهنجو ڪيل اهو عهد ياد ڪندس تہ ڪڏهن بہ وري ساهوارا ٻوڏ جي ڪري برباد نہ ٿيندا. |
|
| 16 |
|
| جڏهن انڊلٺ ڪڪرن مان نڪرندي تہ آءٌ اها ڏسي اهو عهد ياد ڪندس جيڪو مون ۽ اوهان ڌرتيءَ جي سڀني ساهوارن جي وچ ۾ آهي. |
|
| 17 |
|
| اها انهيءَ عهد جي نشاني آهي جيڪو مون ڌرتيءَ جي سڀني ساهوارن سان ڪيو آهي.“ |
|
| 18 |
|
| نوح جا پٽ جيڪي ٻيڙي مان نڪتا سي سِم، حام ۽ يافت هئا. حام ڪنعان جو پيءُ هو. |
|
| 19 |
|
| نوح جي انهن ئي ٽن پٽن مان سڄي ڌرتي انسانن سان آباد ٿي ويئي. |
|
| 20 |
|
| نوح پوک ڪندڙ اهو پهريون شخص هو جنهن انگورن جو هڪڙو باغ لڳايو. |
|
| 21 |
|
| انگوري مئي پيئڻ کان پوءِ مٿس نشو چڙهي ويو ۽ هو پنهنجي تنبوءَ ۾ اگھاڙو ٿي پئجي رهيو. |
|
| 22 |
|
| ڪنعان جي پيءُ حام جڏهن پنهنجي پيءُ کي اگھاڙو ڏٺو تہ ٻاهر وڃي پنهنجي ٻنهي ڀائرن کي ٻڌايائين. |
|
| 23 |
|
| تنهن تي سِم ۽ يافت هڪڙي چادر پنهنجن ڪلهن تي کنئي ۽ تنبوءَ ۾ پٺيرا وڃي پنهنجي پيءُ جي اوگھڙ ڍڪيائون. انهن پنهنجا منهن ابتا ڪيا انهيءَ لاءِ تہ پيءُ جي اوگھڙ نہ ڏسن. |
|
| 24 |
|
| جڏهن نوح تان نشو لٿو تڏهن جيڪي سندس ننڍي پٽ ساڻس ڪيو هو سو کيس معلوم ٿيو. |
|
| 25 |
|
| تنهن تي هن حام جي پٽ ڪنعان تي لعنت ڪندي چيو تہ ”ڪنعان تي لعنت هجي، شال هو پنهنجي سؤٽن جي غلامن جو بہ غلام ٿئي. |
|
| 26 |
|
| خداوند ، سِم جو خدا سڳورو آهي، شال ڪنعان سِم جي اولاد جو غلام ٿئي. |
|
| 27 |
|
| شال خدا يافت جو اولاد وڌائي ۽ اهي سِم جي اولاد سان گڏ رهن، شال ڪنعان يافت جي اولاد جو غلام پڻ ٿئي.“ |
|
| 28 |
|
| ٻوڏ کان پوءِ نوح ٽي سؤ پنجاهہ سال جيئرو رهيو. |
|
| 29 |
|
| هن نو سؤ پنجاهہ سالن جي عمر ۾ وفات ڪئي. |
|
|
|
|