|
| 1 |
|
| ထို႔ေနာက္တြင္ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔၏ဘုရင္ အနိစၥေရာက္၍ သားေတာ္ဟာႏုန္သည္ ခမည္းေတာ္၏အ႐ိုက္အရာကို ဆက္ခံ၏။ |
|
| 2 |
|
| ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးကလည္း “ဟာႏုန္၏ခမည္းေတာ္ နာဟတ္မင္းႀကီးသည္ ငါ့အား ေမတၱာျပခဲ့ဖူးသည့္နည္းတူ ငါသည္လည္း ယခု နာဟတ္သားဟာႏုန္အား ေမတၱာက႐ုဏာျပရမည္”ဟု မိန႔္ဆိုလ်က္ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးသည္ ဟာႏုန္၏ခမည္းေတာ္အနိစၥေရာက္သည္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ သူ႔ကိုႏွစ္သိမ့္ေပးရန္ မိမိအမႈထမ္းတို႔ကို ေစလႊတ္လိုက္၏။ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီး၏အေစအပါးတို႔သည္ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔၏ျပည္သို႔ေရာက္ေသာအခါ |
|
| 3 |
|
| အမၼဳန္အမ်ိဳးသားအႀကီးအကဲတို႔က မိမိတို႔၏အရွင္ဟာႏုန္မင္းႀကီးအား “ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးသည္ အရွင့္ခမည္းေတာ္ကို႐ိုေသေလးစားသျဖင့္ အရွင့္ထံႏွစ္သိမ့္သူမ်ားကို ေစလႊတ္သည္ဟု အရွင္ထင္သေလာ။ ထိုသို႔မဟုတ္။ မိမိ၏မင္းမႈထမ္းတို႔ကို ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးေစလႊတ္လိုက္ျခင္းမွာ ၿမိဳ႕ကိုစူးစမ္းေထာက္လွမ္း၍ တိုက္ခိုက္ေမွာက္လွန္ရန္သာ ျဖစ္သည္”ဟု ေလွ်ာက္တင္ၾက၏။ |
|
| 4 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ ဟာႏုန္မင္းႀကီးသည္ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီး၏မင္းမႈထမ္းတို႔ကိုဖမ္းၿပီး သူတို႔၏မုတ္ဆိတ္ကို တစ္ျခမ္းရိတ္ၿပီးလွ်င္ သူတို႔ဝတ္႐ုံကိုလည္း တင္ပါးအထိ အလယ္တည့္တည့္မွ ညႇပ္ပစ္ကာ ျပန္လႊတ္လိုက္၏။ |
|
| 5 |
|
| ထိုသတင္းကို ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးထံ လာေျပာျပၾကေသာအခါ လူလႊတ္၍ ႀကိဳဆိုေစ၏။ သူတို႔သည္ အႀကီးအက်ယ္အရွက္ခြဲခံလိုက္ရသျဖင့္ ရွင္ဘုရင္က “သင္တို႔မုတ္ဆိတ္ျပန္ရွည္လာသည္အထိ ေဂ်ရိေခါၿမိဳ႕တြင္ေနၾကေလာ့။ ေနာက္မွ ျပန္လာၾကေလာ့”ဟု မွာၾကားလိုက္၏။ |
|
| 6 |
|
| သူတို႔အား ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးစက္ဆုပ္႐ြံရွာသြားေၾကာင္းကို အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔သိေသာအခါ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔သည္ လူလႊတ္၍ ဗက္ရေဟာဘၿမိဳ႕ႏွင့္ ေဇာဘၿမိဳ႕မွဆီးရီးယားလူမ်ိဳး ေျခလ်င္တပ္သား အေယာက္ႏွစ္ေသာင္း၊ မာခါဘုရင္ထံမွ လူတစ္ေထာင္၊ ေတာဘၿမိဳ႕မွ လူတစ္ေသာင္းႏွစ္ေထာင္တို႔ကိုငွားရမ္းေလ၏။ |
|
| 7 |
|
| ထိုသတင္းကို ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးၾကားလွ်င္ ယြာဘႏွင့္ စစ္သူရဲတပ္တစ္တပ္လုံးကို စစ္ခ်ီေစ၏။ |
|
| 8 |
|
| အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔လည္း ခ်ီလာၿပီး ၿမိဳ႕တံခါးဝတြင္ စစ္ခင္းက်င္းၾက၏။ ေဇာဘၿမိဳ႕ႏွင့္ ရေဟာဘၿမိဳ႕မွဆီးရီးယားလူမ်ိဳး၊ ေတာဘႏွင့္ မာခါအမ်ိဳးသားတို႔မူကား ၿမိဳ႕ျပင္တြင္ အသီးသီးစစ္ခင္းက်င္းၾက၏။ |
|
| 9 |
|
| ယြာဘသည္ အေရွ႕ဘက္ႏွင့္ အေနာက္ဘက္တြင္ စစ္ခင္းက်င္းထားသည္ကို ျမင္လွ်င္ အစၥေရးစစ္သူရဲမ်ားထဲမွ လက္ေ႐ြးစင္အခ်ိဳ႕ကို ဆီးရီးယားလူမ်ိဳးတို႔ႏွင့္ ရင္ဆိုင္တိုက္ခိုက္ရန္ စစ္ခင္းက်င္း၏။ |
|
| 10 |
|
| က်န္လူတို႔ကို ညီအဘိရွဲလက္သို႔အပ္ၿပီး အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔ႏွင့္ တိုက္ခိုက္ရန္ စစ္ခင္းက်င္းေစ၏။ |
|
| 11 |
|
| ထို႔ျပင္ ယြာဘက “ဆီးရီးယားလူမ်ိဳးတို႔ဘက္က အေရးသာေနလွ်င္ ငါ့ကိုလာကူပါ။ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔ဘက္က အေရးသာေနလွ်င္ သင့္ကို ငါလာကူမည္။ |
|
| 12 |
|
| အားယူၾကေလာ့။ ငါတို႔လူမ်ိဳးအတြက္၊ ငါတို႔ဘုရားသခင္၏ၿမိဳ႕ေတာ္အတြက္ ငါတို႔ရဲရင့္စြာတိုက္ၾကစို႔။ ထာဝရဘုရားသည္ အလိုေတာ္ရွိသည့္အတိုင္း လုပ္ေဆာင္ေပးေတာ္မူလိမ့္မည္”ဟု အားေပးစကားဆို၏။ |
|
| 13 |
|
| ထို႔ေနာက္ ယြာဘႏွင့္ သူ႔တပ္သားတို႔သည္ စစ္တိုက္ရန္ ေရွ႕တိုးလာၾကေသာအခါ ဆီးရီးယားလူမ်ိဳးတို႔သည္ သူတို႔ေရွ႕မွထြက္ေျပးၾက၏။ |
|
| 14 |
|
| ထိုသို႔ ဆီးရီးယားလူမ်ိဳးတို႔ ထြက္ေျပးၾကသည္ကို အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔ျမင္ေသာအခါ သူတို႔လည္း အဘိရွဲေရွ႕မွ ၿမိဳ႕ထဲသို႔ျပန္ေျပးဝင္ၾက၏။ ထို႔ေနာက္ ယြာဘသည္ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔ကို တိုက္ခိုက္ရာမွ တပ္ေခါက္ၿပီး ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ ျပန္လာ၏။ |
|
| 15 |
|
| အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ကို မိမိတို႔ရႈံးနိမ့္ေၾကာင္း ဆီးရီးယားလူမ်ိဳးတို႔သိလွ်င္ တစ္ဖန္စု႐ုံးျပန္၏။ |
|
| 16 |
|
| ဟာဒေဒဇာမင္းႀကီးသည္ လူလႊတ္၍ယူဖေရးတီး ျမစ္တစ္ဖက္ကမ္းရွိ ဆီးရီးယားလူမ်ိဳးတို႔ကိုလည္း ေခၚလာေစ၏။ ဟာဒေဒဇာမင္းႀကီး၏စစ္သူႀကီးေရွာဗက္သည္ သူတို႔ကိုဦးေဆာင္၍ ေဟလံၿမိဳ႕သို႔ေရာက္လာၾက၏။ |
|
| 17 |
|
| ထိုသတင္းကိုဒါဝိဒ္မင္းႀကီးၾကားလွ်င္ အစၥေရးလူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔ကိုစုေဝးေစၿပီး ေဂ်ာ္ဒန္ျမစ္ကိုကူးကာ ေဟလံၿမိဳ႕သို႔ ခ်ီလာ၏။ ဆီးရီးယားလူမ်ိဳးတို႔လည္း စစ္ခင္းက်င္းၿပီး ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးကို ရင္ဆိုင္တိုက္ခိုက္ေလ၏။ |
|
| 18 |
|
| ဆီးရီးယားလူမ်ိဳးတို႔သည္ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ေရွ႕မွ ထြက္ေျပးၾကျပန္၍ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးသည္ ဆီးရီးယားလူမ်ိဳးတို႔၏စစ္ရထားမႉး အေယာက္ခုနစ္ရာ၊ ျမင္းစီးသူရဲ အေယာက္ေလးေသာင္းတို႔ကို ကြပ္မ်က္ပစ္ေလ၏။ စစ္သူႀကီးေရွာဗက္ကိုလည္း ထိုေနရာတြင္ပင္ အေသသတ္လိုက္ေလ၏။ |
|
| 19 |
|
| ဟာဒေဒဇာမင္းႀကီး၏လက္ေအာက္ခံဘုရင္အေပါင္းတို႔သည္ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ေရွ႕တြင္ ရႈံးနိမ့္ေနရသည္ကို သိျမင္လွ်င္ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ႏွင့္ မဟာမိတ္ဖြဲ႕ၿပီး သူတို႔၏လက္ေအာက္ခံအျဖစ္ေနၾက၏။ ေနာင္တြင္ ဆီးရီးယားလူမ်ိဳးတို႔သည္ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔ကို စစ္မကူဝံ့ေတာ့ေပ။ |
|
|
|
|