Unya gipadala sa Ginoo si Natan ngadto kang David. Miadto siya kaniya ug giingnan niya si David, “May duha ka tawo nga miadto sa usa ka siyudad, dato ang usa ug ang usa kabos.
apan ang kabos wala gayoy lain gawas sa usa ka bayeng karnero nga iyang napalit. Ug giamuma niya kini. Mitubo kini uban kaniya ug sa iyang anak ug nagkaon kini sa iyang pagkaon ug nag-inom sa iyang imnanan. Iya kining kugoskugoson sama sa iyang anak.
Usa ka adlaw niana, may bisita nga miabot sa balay sa dato ug wala siyay gusto nga mokuha gikan sa iyang kahayopan aron iyang ihawon alang sa bisita. Maoy iyang giihaw ang bayeng karnero sa kabos aron ikadalit niya sa iyang bisita.”
Giingnan ni Natan si David, “Ikaw mao ang tawo. Ug ania ang pulong sa Ginoo, ang Dios sa Israel: ‘Gidihogan ko ikaw aron maghari sa Israel ug giluwas ko ikaw sa kamot ni Saul.
Gitugyan ko kanimo ang gingharian sa imong agalon ug ang iyang mga asawa. Gihatag ko kanimo ang banay sa Israel ug ang sa Juda. Kon diyutay pa kini alang kanimo, dugangan ko pa kini.
Nganong wala mo man tagda ang akong pulong ug mao may imong gibuhat ang daotan sa akong atubangan? Gipapatay mo si Urias didto sa gubat ug giilog mo ang iyang asawa.
Miingon pa ang Ginoo, ‘Patunghaon ko batok kanimo ang daotan gikan sa imong banay ug sa imong atubangan kuhaon ko ang imong mga asawa ug ihatag ko sila sa imong silingan ug siya modulog sa imong mga asawa bisag adlawng dako.
Sa ikapito ka adlaw namatay ang bata. Nahadlok ang mga kadagkoan sa pagtaho kang David mahitungod sa kamatayon sa bata kay sila miingon man, “Hibaw-i ninyo nga sa buhi pa ang bata, nakigsulti kami kaniya apan wala siya mamati kanamo. Busa unsaon man namo pag-ingon nga patay na ang bata? Tingalig maghikog siya.”
Apan sa pagkakita ni David nga naghunghongay ang iyang mga kadagkoan, nasabot ni David nga namatay ang bata. Gipangutana ni David ang iyang mga kadagkoan, “Namatay ba ang bata?” Mitubag sila, “Oo.”
Unya mibangon si David ug naligo. Nagdihog siyag lana sa iyang kaugalingon ug nag-ilis siya. Unya miadto siya sa balay sa Ginoo ug misimba. Unya mipauli siya sa ila. Ug sa pagpangayo niyag pagkaon, gihatagan siya ug mikaon siya.
Unya giingnan siya sa iyang mga kadagkoan, “Unsa man kining gibuhat mo? Nagpuasa ka ug gihilakan mo ang bata samtang buhi pa siya. Apan sa pagkamatay sa bata, mitindog ka hinuon ug mikaon.”
Mitubag siya, “Samtang ang bata buhi pa, nagpuasa ako ug naghilak kay giingnan ko ang akong kaugalingon, ‘Kinsay nasayod nga pinaagi niini kaluy-an ako sa Ginoo ug buhion niya ang bata?’
Gihupay ni David si Batseba nga iyang asawa ug nakigdulog siya kaniya. Si Batseba nanganak ug batang lalaki nga ginganlan ni David ug Solomon. Gihigugma sa Ginoo si Solomon
Busa tigoma karon ang nahabilin sa mga tawo ug atakiha ang siyudad ug iloga kini kay kon dili, akoy moilog niini ug hinganlan ko kini sa akong ngalan.”
Gikuha ni David gikan sa ulo sa diosdios sa mga Amonihanon nga si Milkom ang usa ka koronang bulawan nga may gibug-aton nga mga 34 ka kilo ug may mahalong bato ug gibutang niya kini sa iyang ulo. Nailog usab niya ang kabtangan sa siyudad nga daghan kaayo.
Ug gidala niya ang mga tawo sa siyudad ug sila gihimo niyang mga tiggabas, tigbugwal ug tigbugha ug iyang gipatrabaho sila sa pagbahanan sa mga tisa. Gibuhat niya kini sa tanang siyudad sa mga Amonihanon. Unya si David ug ang tanang katawhan mipauli sa Jerusalem.