|
| 1 |
|
| ထိုေနာက္ ဒါဝိဒ္က၊ အကၽြန္ုပ္သည္ ယုဒၿမိဳ႕ တစ္စုံတစ္ၿမိဳ႕သို႔ သြားရပါမည္ေလာဟု ထာဝရဘုရားထံေတာ္၌ ေမးေလၽွာက္လၽွင္၊ ထာဝရဘုရားက သြားေလာ့ဟုမိန္႔ေတာ္မူ၏။ ဒါဝိဒ္ကလည္း အဘယ္ၿမိဳ႕သို႔ သြားရပါမည္နည္းဟု ေမးေလၽွာက္ေသာ္၊ ေဟျဗဳန္ၿမိဳ႕သို႔သြားေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ |
|
| 2 |
|
| ဒါဝိဒ္သည္ မယားႏွစ္ေယာက္၊ ေယဇေရလၿမိဳ႕သူ အဟိေနာင္၊ နာဗလမယား ကရေမလၿမိဳ႕သူ အဘိဂဲလတို႔ႏွင့္တကြ သြားေလ၏။ |
|
| 3 |
|
| မိမိ၌ပါေသာလူမ်ား၊ အိမ္ေထာင္မ်ားတို႔ကိုလည္း ဒါဝိဒ္သည္ေခၚခဲ့၍ သူတို႔သည္ ေဟျဗဳန္ၿမိဳ႕ရြာတို႔၌ေနၾက၏။ |
|
| 4 |
|
| တစ္ဖန္ ယုဒလူတို႔သည္ လာ၍ဘိသိက္ေပးသျဖင့္ ဒါဝိဒ္ကို ယုဒရွင္ဘုရင္အရာ၌ ခ်ီးေျမႇာက္ၾက၏။ |
|
| 5 |
|
| ဂိလဒ္ျပည္ ယာဗက္ၿမိဳ႕သားတို႔သည္ ေရွာလုကို သၿဂႋဳဟ္ပါၿပီဟု ဒါဝိဒ္အားၾကားေလၽွာက္ေသာ္၊ ဂိလဒ္ျပည္ ယာဗက္ၿမိဳ႕သားတို႔ရွိရာသို႔ တမန္တို႔ကိုေစလႊတ္၍၊ သင္တို႔သည္ သင္တို႔အရွင္ေရွာလု၌ က႐ုဏာေက်းဇူးျပဳ၍ အေလာင္းေတာ္ကို သၿဂႋဳဟ္ေသာေၾကာင့္၊ ထာဝရဘုရားေပးေတာ္မူေသာ ေကာင္ခ်ီးမဂၤလာကို ခံရၾကပါေစေသာ။ |
|
| 6 |
|
| ထာဝရဘုရားသည္ သင္တို႔၌ က႐ုဏာေက်းဇူး၊ သစၥာေက်းဇူးျပဳေတာ္မူပါေစေသာ။ သင္တို႔သည္ ဤအမွုကိုျပဳေသာေၾကာင့္ သင္တို႔ေက်းဇူးကို ငါလည္းဆပ္မည္။ |
|
| 7 |
|
| ယခုမွာ အားယူ၍ ရဲရင့္ျခင္းသတၱိ ရွိၾကေလာ့။ သင္တို႔အရွင္ေရွာလု ေသၿပီ။ ယုဒအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ဘိသိက္ေပးသျဖင့္ ငါ့ကိုရွင္ဘုရင္အရာ၌ ခ်ီးေျမႇာက္ၾကၿပီဟု မွာလိုက္ေလ၏။ |
|
| 8 |
|
| သို႔ရာတြင္ ေရွာလု၏ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းေနရသား အာဗနာသည္၊ ေရွာလုသား ဣရွေဗာရွက္ကိုယူ၍ မဟာနိမ္ၿမိဳ႕သို႔ ေဆာင္သြားၿပီးလၽွင္၊ |
|
| 9 |
|
| ဂိလဒ္ျပည္၊ အာရွာအမ်ိဳးသားမ်ား၊ ေယဇေရလၿမိဳ႕သားမ်ား၊ ဧဖရိမ္ခရိုင္၊ ဗယၤာမိန္ခရိုင္အစရွိေသာ ဣသေရလနိုင္ငံလုံးကို အစိုးရေသာ ရွင္ဘုရင္အရာ၌ ခ်ီးေျမႇာက္ေလ၏။ |
|
| 10 |
|
| ေရွာလု၏သားဣရွေဗာရွက္သည္ အသက္ေလးဆယ္ရွိေသာ္၊ ဣသေရလနိုင္ငံကို အစိုးရ၍ ႏွစ္ႏွစ္စိုးစံေလ၏။ ယုဒအမ်ိဳးမူကား ဒါဝိဒ္ေနာက္သို႔လိုက္ၾက၏။ |
|
| 11 |
|
| ဒါဝိဒ္သည္ ေဟျဗဳန္ၿမိဳ႕၌ေန၍ ယုဒအမ်ိဳးကို အစိုးရေသာႏွစ္ေပါင္းကား ခုနစ္ႏွစ္ႏွင့္ေျခာက္လ ျဖစ္သတည္း။ |
|
| 12 |
|
| တစ္ဖန္ ေနရသား အာဗနာသည္ ေရွာလုသား ဣရွေဗာရွက္၏ ကၽြန္မ်ားႏွင့္တကြ၊ မဟာနိမ္ၿမိဳ႕မွ ဂိေဗာင္ၿမိဳ႕သို႔သြား၍၊ |
|
| 13 |
|
| ေဇ႐ုယာသားယြာဘႏွင့္ ဒါဝိဒ္၏ကၽြန္တို႔သည္ ဆီးႀကိဳသျဖင့္၊ ဂိေဗာင္ေရကန္အနားမွာ ဆုံမိလ်က္ ေရကန္တစ္ဖက္တစ္ခ်က္၌ ထိုင္ၾက၏။ |
|
| 14 |
|
| အာဗနာကလည္း၊ လုလင္တို႔သည္ထ၍ ငါတို႔ေရွ႕မွာ ကစားၾကပါေလေစဟု ဆိုေသာ္၊ ယြာဘက ထၾကပါေလေစဟု ဆိုသည္အတိုင္း၊ |
|
| 15 |
|
| ေရွာလုသားဣရွေဗာရွက္၏ လူဗယၤာမိန္အမ်ိဳးသား တစ္က်ိပ္ႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ ဒါဝိဒ္၏ကၽြန္ တစ္က်ိပ္ႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ ထ၍ ကူးလာၾက၏။ |
|
| 16 |
|
| သူတို႔သည္ လူခ်င္းတိုက္၍ လူတိုင္း မိမိတိုက္ဖက္၏ ေခါင္းကိုကိုင္လ်က္၊ နံေဘးကိုဓားႏွင့္ထိုးလ်က္ တစ္စုတည္း လဲေသၾက၏။ သို႔ျဖစ္၍ ဂိေဗာင္ၿမိဳ႕နယ္၌ရွိေသာ ထိုအရပ္ကို ေဟလကသဇၨဳရိမ္ဟူေသာ အမည္ျဖင့္ သမုတ္ၾက၏။ |
|
| 17 |
|
| ထိုေန႔၌ ျပင္းစြာစစ္တိုက္၍ အာဗနာႏွင့္ ဣသေရလလူတို႔သည္ ဒါဝိဒ္၏ကၽြန္တို႔ေရွ႕မွာ ရွုံးၾကေလ၏။ |
|
| 18 |
|
| ေဇ႐ုယာသားသုံးေယာက္၊ ယြာဘ၊ အဘိရွဲ၊ အာသေဟလ ပါၾက၏။ အာသေဟလသည္ ေတာ၌က်င္လည္ေသာဒရယ္ကဲ့သို႔ လ်င္ျမန္၏။ |
|
| 19 |
|
| အာသေဟလသည္ လက္ယာဘက္လက္ဝဲဘက္ သို႔မလြဲ အာဗနာကိုလိုက္၏။ |
|
| 20 |
|
| အာဗနာသည္ ေနာက္သို႔ၾကည့္၍၊ သင္သည္ အာသေဟလမွန္သေလာဟု ေမးေသာ္၊ မွန္သည္ဟု ျပန္ေျပာ၏။ |
|
| 21 |
|
| အာဗနာကလည္း၊ လက္ယာဘက္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ လက္ဝဲဘက္ေသာ္လည္းေကာင္း လွည့္သြားလ်က္၊ လုလင္တစ္ေယာက္ကို ဖမ္းဆီး၍ သူ၏လက္နက္စုံကို လုယူေတာ့ဟု ဆိုေသာ္လည္း၊ အာသေဟလသည္ မလွည့္ဘဲ လိုက္ေသး၏။ |
|
| 22 |
|
| တစ္ဖန္ အာဗနာက ငါ့ကိုမလိုက္ႏွင့္။ လွည့္သြားေတာ့။ သင့္ကို ေျမေပၚသို႔အဘယ္ေၾကာင့္ ငါလွဲရမည္နည္း။ သို႔ျပဳလၽွင္ သင့္အစ္ကိုယြာဘေရွ႕မွာ ငါ့မ်က္ႏွာကို အဘယ္သို႔ ငါျပနိုင္မည္နည္းဟု ဆိုေသာ္လည္း၊ |
|
| 23 |
|
| အာသေဟလသည္ နားမေထာင္ေသာေၾကာင့္၊ အာဗနာသည္ ေနာက္သို႔လွံႏွင့္ထိုးလၽွင္၊ ဝမ္း၌လွံဖ်ားဝင္၍ ေက်ာကိုထုတ္ခ်င္းေဖာက္သျဖင့္၊ အာသေဟလသည္လဲ၍ ထိုအရပ္၌ေသ၏။ အာသေဟလ လဲ၍ေသေသာ ထိုအရပ္သို႔ ေရာက္ေသာသူအေပါင္းတို႔သည္ ရပ္ေနၾက၏။ |
|
| 24 |
|
| ယြာဘႏွင့္အဘိရွဲသည္ အာဗနာကိုလိုက္၍ ဂိေဗာင္ေတာသို႔ သြားေသာလမ္းနား၊ ဂိအာၿမိဳ႕ေရွ႕မွာရွိေသာ အမၼေတာင္သို႔ေရာက္ေသာအခါ ေနဝင္၏။ |
|
| 25 |
|
| ဗယၤာမိန္အမ်ိဳးသားတို႔သည္ အာဗနာေနာက္၌ စုေဝး၍ တစ္တပ္တည္းဖြဲ႕လ်က္ ေတာင္ေပၚမွာ ရပ္ေနၾက၏။ |
|
| 26 |
|
| ထိုအခါ အာဗနာက၊ ယြာဘကိုဟစ္၍၊ ဓားသြားသည္ အစဥ္မျပတ္ ကိုက္စားရမည္ေလာ။ ေနာက္ဆုံး၌ ခါးေသာအရသာကို ေတြ႕လိမ့္မည္ဟု မသိေသာ လူမ်ားတို႔သည္ ညီအစ္ကိုတို႔ကိုမလိုက္၊ ျပန္ေစမည္အေၾကာင္း သင္သည္အဘယ္မၽွ ကာလပတ္လုံး မစီရင္ဘဲေနမည္နည္းဟု ဆိုလၽွင္၊ |
|
| 27 |
|
| ယြာဘက၊ ဘုရားသခင္ အသက္ရွင္ေတာ္မူသည္အတိုင္း သင္မေျပာလၽွင္၊ မိုးလင္းမွသာ လူမ်ားတို႔သည္ ညီအစ္ကိုတို႔ကိုမလိုက္ဘဲ ေနၾကလိမ့္မည္ဟုဆိုလ်က္၊ |
|
| 28 |
|
| တံပိုးမွုတ္၍ လူမ်ားတို႔သည္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ကိုမလိုက္၊ စစ္မတိုက္ဘဲ ရပ္ေနၾက၏။ |
|
| 29 |
|
| အာဗနာႏွင့္ သူ၏လူတို႔သည္ တစ္ညလုံး လြင္ျပင္သို႔ေလၽွာက္သြား၍ ေယာ္ဒန္ျမစ္ကိုကူးၿပီးလၽွင္၊ ဗိသ႐ုန္ျပည္ကိုလြန္၍ မဟာနိမ္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ၾက၏။ |
|
| 30 |
|
| ယြာဘသည္လည္း အာဗနာကိုလိုက္ရာမွ ျပန္၍ လူအေပါင္းတို႔ကို စုေဝးေစေသာအခါ၊ အာသေဟလႏွင့္ ဒါဝိဒ္၏ကၽြန္ တစ္က်ိပ္ကိုးေယာက္တို႔သည္မရွိ၊ ဆုံးၾကၿပီ။ |
|
| 31 |
|
| ဒါဝိဒ္၏ကၽြန္တို႔သည္ ဗယၤာမိန္အမ်ိဳးသား၊ အာဗနာ၏လူသုံးရာေျခာက္ဆယ္တို႔ကို ေသေအာင္လုပ္ႀကံၾကၿပီ။ |
|
| 32 |
|
| အာသေဟလ၏အေလာင္းကိုထမ္းသြား၍ ဗက္လင္ၿမိဳ႕၌ရွိေသာ သူ႔အဘ၏သခၤ်ိဳင္းတြင္ သၿဂႋဳဟ္ၾက၏။ ယြာဘႏွင့္ သူ၏လူတို႔သည္ တစ္ညလုံးသြား၍၊ မိုးလင္းစတြင္ ေဟျဗဳန္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ၾက၏။ |
|
|
|
|