Oto ostatnie słowa Dawida. Oświadczenie Dawida, syna Jessaja, oświadczenie męża postawionego wysoko, pomazańca Boga Jakuba, wspaniałego twórcy pieśni Izraela.
Czy nie jest tak z moim domem u Boga? Czy nie zawarł ze mną wiecznego przymierza, ujmującego wszystko i pewnego? On potwierdzi me zwycięstwo, da zakwitnąć mej rozkoszy!
Oto imiona bohaterów Dawida: Joszeb-Baszebet, Tachkemonita, główny spośród trzech. Pewnego razu, uzbrojony we włócznię, rozprawił się z ośmiuset przeciwnikami — pobił ich za jednym razem.
Drugim po nim wśród trzech bohaterów Dawida był Eleazar, syn Dodiego, wnuk Achochiego. Był to jeden z trzech rycerzy, którzy byli przy Dawidzie. Gdy zebrani do bitwy Filistyni rzucali swe bluźnierstwa, a Izraelici zaczęli wycofywać się w góry,
on stanął i raził Filistynów tak, że zdrętwiała mu ręka i przywarła do miecza. PAN doprowadził w tym dniu do wielkiego zwycięstwa. Ustępujące wojsko zawróciło wzmocnione jego przykładem, ale tylko po to, aby złupić poległych.
Trzecim po nich był Szama, syn Agego z Hararu. Pewnego razu, gdy Filistyni ściągnęli do Lechi, gdzie znajdowało się pole obsiane soczewicą, wojsko zaś uciekło przed Filistynami,
Pewnego razu w czasie żniw ci trzej spośród trzydziestu głównych bohaterów przybyli do Dawida do jaskini Adullam, podczas gdy oddział Filistynów obozował w dolinie Refaim.
Wówczas ci trzej bohaterowie przebili się przez obóz filistyński, naczerpali wody ze studni przy bramie Betlejem i przynieśli ją Dawidowi. On jednak nie chciał jej pić. Wylał ją w ofierze dla PANA.
Ani myślę, PANIE, to uczynić — powiedział. — Czy miałbym pić krew ludzi, którzy udali się po nią z narażeniem życia? Nie chciał jej zatem pić. Tego dokonali ci trzej bohaterowie.
A na czele tych trzech stał Abiszaj, brat Joaba, syn Serui. Walczył on włócznią lepiej niż trzystu, których też pobił, dlatego cieszył się sławą wśród tych trzech.
Benajasz z kolei, syn Jehojady, człowiek dzielny, który dokonał wielu niezwykłych czynów, pochodził z Kabseel. On pokonał dwóch synów Ariela z Moabu. On też pewnego dnia, kiedy spadł śnieg, zszedł do cysterny i pokonał tam lwa.
Powalił on również pewnego Egipcjanina, człowieka wysokiego wzrostu. Egipcjanin ten miał w ręce włócznię, a Benajasz wyszedł do niego z kijem, wyrwał Egipcjaninowi włócznię z ręki i zabił go jego własną włócznią.