Du serekrêbirên Îşboşet hebûn. Ew kurên Rîmmonê Beêrotî bûn. Ji eşîra Binyamînî bûn. Navê yekî Baena, yê din Rêxav bû. Beêrot ji eşîra Binyamîn dihat hesibandin.
Kurekî Yonatanê kurê Şawûl hebû ku navê wî Mefîboşet bû. Lingên wî kulek bûn. Dema xebera mirina Şawûl û Yonatan ji Yîzreyêlê gihîşt, Mefîboşet pênc salî bû. Dadika wî jî ew hilgirtibû û revandibû. Lê di lezandina revê de, zarok ketibû û kulek bûbû.
Serê Îşboşet anîn Hevronê ba Dawidê Padîşah û gotin: “Va ye serê Îşboşetê kurê Şawûlê dijminê te ku dixwest te bikuje! Xudan îro heyfa xweyê min padîşah ji Şawûl û ji ziriyeta wî stand.”
dibêjim min zilamê ku mirina Şawûl ji min re aniye ku jê kirî xebereke baş aniye, zevt kir û li Zîqlagê kuşt. Xelata ku min ji bo wê xeberê dabûyê ev bû!
Paşê emir li zilamên xwe kir û herdu bira li wir hatin kuştin. Dest û piyên wan jêkirin û cendekê wan li kêleka hewza Hevronê daleqandin. Serê Îşboşet jî birin û li Hevronê di gora Avnêr de veşartin.