Ishbositning xizmatida Banax va Raxav degan ikkita odam bor edi, ular bosqinchi to‘dalar sardori edilar. O‘zlari Bero‘t shahridan bo‘lib, Benyamin qabilasidan Rimmon deganning o‘g‘illari edi. Bero‘t shahri u vaqtda Benyamin hududiga kirardi.
Shoulning naslidan Mefibosit degan ikkala oyog‘i ham nogiron bola bor edi. U Yo‘natanning o‘g‘li edi. “Shoul bilan Yo‘natan halok bo‘ldi”, deb Yizril shahridan xabar kelganda, Mefibosit besh yoshda edi. Enagasi, bolani olib qochaman, deb shosha–pisha ketayotganda, bolani qo‘lidan tushirib yuborgan, bola esa nogiron bo‘lib qolgan edi.
[6-7] Ikkala aka–uka bug‘doy olish bahonasida uyga kirishdi. Uyga kirganlari zahoti, Ishbositning qorniga xanjar urib, uni o‘ldirdilar. So‘ng uning boshini kesib olib ketdilar. Raxav bilan Banax tun bo‘yi Iordan vodiysi bo‘ylab yurishdi.
Ular Ishbositning boshini Xevronga — shoh Dovudga olib kelishib, unga shunday deyishdi: — Mana sizni o‘ldirmoqchi bo‘lgan g‘animingiz Shoulning o‘g‘li Ishbositning boshi! Egamiz bugun Shouldan va uning xonadonidan shoh janoblari uchun o‘ch oldi.
Aybsiz odamni o‘zining uyida, to‘shagida o‘ldirgan yovuz kimsalarning o‘ldirilishi ham shubhasizdir! Hoziroq sizlardan uning xunini talab qilib, butunlay quritib yubormasammi?!
Dovud yigitlariga farmon bergan edi, ular ikkala aka–ukani o‘ldirishdi. So‘ng qo‘l–oyoqlarini kesib tashlab, jasadlarini Xevrondagi hovuz bo‘yidagi tik o‘rnatilgan xodalarning uchlariga qoqishdi. Ishbositning boshini Abnurning Xevrondagi xilxonasiga olib borib dafn qilishdi.