Hemû rîspiyên gelê Îsraêl li Hevronê hatin ba Dawidê Padîşah û wî li wir li ber Xudan bi wan re peymanek çêkir. Wan jî Dawid wekî Padîşahê gelê Îsraêl kifş kir.
Padîşah bi zilamên xwe re çû Orşelîmê ku êrîşî Yevûsiyên şêniyên bajêr. Yevûsiyan ji Dawid re got: “Tê nekevî vê derê! Kor û kulek jî dikarin zora te bibin.” Wiha difikirîn: “Dawid nikare bikeve vir.”
Dawid wê rojê wiha got: “Her kî ku Yevûsiyan têk bibe, bila ew di coya avê re êrîşî ‘Kor û kulekan’ bike ku Dawid ji wan nefret dike.” Sedema ku dibêjin “Kor û kulek nikarin bikevin malê” ev e.
Gava Filîstiyan bihîst ku Dawid li ser gelê Îsraêl wekî padîşah hatiye kifşkirin, hemû artêşa Filîstî ji bo li Dawid bigerin ketin rê. Gava Dawid bi vê yekê hesiya, ew çû asêgehê.
Li ser vê yekê Dawid çû Baal-Perasîmê û li wir Filîstî têk birin. Paşê wî got: “Çawa ku lehî hildiweşîne, Xudan jî dijminên min ji pêşiya min hilweşandin.” Ji ber vê yekê, navê wir danîn Baal-Perasîm.