پوءِ بادشاهہ رحبعام انهن ماڻهن سان صلاح ڪئي جيڪي هن جي پيءُ سليمان جي حياتيءَ ۾ سندس خدمت ڪندا هئا. هن کانئن پڇيو تہ ”اوهان مون کي ڪهڙي صلاح ٿا ڏيو تہ هنن ماڻهن کي ڪهڙو جواب ڏيان؟“
سو منهنجي پيءُ اوهان تي جيڪا ڳري پاڃاري رکي هئي، آءٌ انهيءَ کي اڃا بہ وڌيڪ ڳرو ڪندس. منهنجو پيءُ اوهان کي چهبڪن سان سزا ڏيندو هو، پر آءٌ اوهان کي ڪوڙن سان سزا ڏيندس.‘“
هن جوان ماڻهن جي صلاح پٺيان لڳي هنن کي چيو تہ ”منهنجي پيءُ اوهان جي پاڃاري ڳري ڪئي هئي پر آءٌ انهيءَ کي اڃا بہ وڌيڪ ڳرو ڪندس. منهنجو پيءُ اوهان کي چهبڪن سان سزا ڏيندو هو پر آءٌ اوهان کي ڪوڙن سان سزا ڏيندس.“
سو رحبعام ماڻهن جي هڪ بہ نہ ٻڌي، ڇو تہ اها ڳالهہ خداوند جي طرفان طئي ٿيل هئي، تہ جيئن خداوند جيڪي اخياہ سيلائيءَ جي معرفت يربعام ولد نباط سان ڳالهايو هو سو پورو ٿئي.
تنهن کان پوءِ اسرائيل جو بادشاهہ يربعام افرائيم جي جابلو علائقي ۾ سڪم شهر کي ڪوٽ ٻڌرائي اُتي رهڻ لڳو. بعد ۾ هو اتان هليو ويو ۽ وڃي فنوايل شهر کي ڪوٽ ٻڌرايائين.
جيڪڏهن هي ماڻهو يروشلم ۾ وڃي خداوند جي گھر ۾ قربانيون پيش ڪندا، تہ هنن جون دليون وري پنهنجي مالڪ يهوداہ جي بادشاهہ رحبعام ڏانهن ڦري وينديون ۽ پوءِ هو مون کي ماري وري رحبعام کي پنهنجو بادشاهہ بڻائيندا.“
انهيءَ ڪري بادشاهہ صلاح مصلحت کان پوءِ سون جا ٻہ گابا ٺهرايا. پوءِ ماڻهن کي چيائين تہ ”اي اسرائيل وارؤ! يروشلم تائين وڃڻ ۾ اوهان کي گھڻي تڪليف ٿئي ٿي. سو اِجھو، هي آهن اوهان جا معبود جن اوهان کي مصر مان ڪڍي آندو هو.“