اُهو ماڻهو خدا جي حڪم سان قربانگاهہ خلاف وڏي واڪي چوڻ لڳو تہ ”قربانگاهہ! اي قربانگاهہ! خداوند فرمائي ٿو تہ ’ڏس، دائود جي گھراڻي ۾ هڪڙو ٻار يوسياہ نالي ڄمندو. اُهو غير معبودن وارن پوڄا گھرن جي انهن مذهبي اڳواڻن کي تو تي قرباني ڪندو جيڪي اڄ تو تي قربانيون پيش ڪن ٿا. هائو، انساني هڏا تو تي ساڙيا ويندا.‘“
جڏهن بادشاهہ يربعام انهيءَ خدا جي ٻانهي جي اها ڳالهہ ٻڌي جيڪا هن قربانگاهہ خلاف چئي، تڏهن يربعام قربانگاهہ تان هٿ ڊگھيري حڪم ڏنو تہ ”انهيءَ شخص کي پڪڙيو.“ پر جيڪو هٿ هن انهيءَ خدا جي ٻانهي ڏانهن ڊگھيريو هو سو اهڙو تہ سڪي پيو جو هو وري انهيءَ کي پاڻ ڏانهن ڇڪي نہ سگھيو.
پر خدا جي ٻانهي بادشاهہ کي ورندي ڏيئي چيو تہ ”جيڪڏهن تون مون کي پنهنجي ملڪيت جو اڌ بہ ڏيندين تہ بہ آءٌ تو سان نہ هلندس، نڪي هتي ماني کائيندس ۽ نہ وري پاڻي پيئندس،
سو هن رڙ ڪري يهوداہ کان آيل خدا جي ٻانهي کي چيو تہ ” خداوند فرمائي ٿو تہ تو خداوند جي نافرماني ڪئي آهي جو جيڪو حڪم خداوند تنهنجي خدا تو کي ڏنو هو تنهن جي تعميل نہ ڪئي اٿيئي.
تون موٽي آئين ۽ جنهن هنڌ بابت هن تو کي چيو هو تہ ’اتي نہ ماني کائجانءِ ۽ نہ پاڻي پيئجانءِ‘ تنهن هنڌ تو ماني کاڌي آهي ۽ پاڻي پيتو آهي. تنهنڪري هاڻي تون جلدي ئي ماريو ويندين ۽ تنهنجو لاش تنهنجي ابن ڏاڏن جي قبرستان تائين نہ پهچي سگھندو جو تو کي اتي دفن ڪيو وڃي.“
انهيءَ جي باوجود بہ بادشاهہ يربعام پنهنجي بڇڙي رستي کان باز نہ آيو، بلڪ هڪ دفعو وري هن مختلف هنڌن تي قائم ڪيل پوڄا گھرن ۾ عام ماڻهن مان مذهبي بزرگ مقرر ڪيا جيڪي لاوي قبيلي جا نہ هئا. جنهن بہ مذهبي بزرگ ٿيڻ گھريو ٿي تہ هن ان کي مخصوص ڪري مقرر ٿي ڪيو.