Agus a dubhairt Elias an Tisbiteach, noch do bhí dáitreabhaidh Gílead, ré Hahab, Mar mhairios an TIGHEARNA Día Israel, a lathair a sheasuimse, ní bhiáidh drúchd nó fearthuinn annsna blíadhnuibhsi, achd do reír mfocuilsi.
Marsin déirigh sé, agus do chuáidh go Sarephat. Agus a nuáir thaínic sé go geata na caithreach, féuch, do bhí an bhaintreabhach annsin ag cruinniughadh maideadha: agus do ghoir seision í, agus a dubhairt ría, Guidhim thú, tabhair chugam, beagán uisge a soitheach, go nibhe mé.
Agus a dubhairt sisi, Mar mhairios do THIGHEARNA Día, ní bhfuil éanbhairghin agum, achd lán baise do mhin a mbairille, agus beagán ola a gcrúisgín: agus, feúch, atáim ag cruinniughadh maide nó dhó, le ndeiseochuinn sin dhamh féin agus dom mhac, go nithmis é, agus go bhfaghamáois bás.
Agus a dubhairt Elias ría, Ná bíodh eagla ort; imthigh agus déana mar a dubhairt tú: achd déana dhamhsa bairghin bheag dhe sin ar ttús, agus tabhair chugam í, agus na dhiáigh sin deasuigh dhuit féin agus dot mhac.
Oír marso a deir an TIGHEARNA Día Israel, Ní caithfighear bairille na mine, agus ní theisdeochuidh do chrúisgín na hola, go ttí an lá fá ccuirfidh an TIGHEARNA fearthuinn ar an ttalumh.
Agus a dubhairt sisi ré Hélias, Cred é dhamhsa riotsa, a óglaich Dé? an ttáinic tú chugam do ghairm mo pheacadh chum mo chuimhne, agus do mharbhadh mo mhic?
Agus a dubhairt seision ría, Tabhair dhamhsa do mhac. Agus do ghlac sé as a brollach é, agus rug se súas ar lota é, mar a mbíodh sé féin, agus do chuir na luighe ar a leabaidh féin é.
Agus do ghoir sé ar an TTIGHEARNA, agus a dubhairt, A THIGHEARNA mo Dhía, an ttug tú olc fós ar an mbaintreabhuigh a bhfochair a bhfuilim ar cúairt, ag marbhadh a mic?
Agus do shín sé é féin ar an leanamh trí huáire, agus do éigh sé chum an TIGHEARNA, agus a dubhairt, A THIGHEARNA mo Dhía, guidhim thú, filleadh anum an leinimh ann a rís.