انهيءَ لاءِ تہ خداوند منهنجي باري ۾ مون سان ڪيل واعدو پورو ڪري تہ ’جيڪڏهن تنهنجو اولاد پنهنجي پوريءَ دل وَ جان سان منهنجي حڪمن تي هلندو تہ ڪڏهن بہ تو وٽ بني اسرائيل جي تخت تي ويهڻ لاءِ وارثن جي ڪمي نہ ٿيندي.‘
تنهن کان سواءِ تون اهو بہ ڄاڻين ٿو تہ يوآب جنهن جي ماءُ ضروياہ هئي، تنهن مون سان ڇا ڪيو، يعني بني اسرائيل جي لشڪرن جي ٻن سپهہسالارن ابنير ولد نير ۽ عماسا ولد يتر سان ڇا ڇا نہ ڪيائين. هن کين قتل ڪيو، صلح جي وقت جنگ وارو رت وهايائين ۽ انهيءَ رت سان پنهنجو ڪمر پٽو ۽ پنهنجي جتي رڱيائين.
ٻيو ياد رک تہ جيرا جو پٽ شمعي جيڪو بني بنيامين جي علائقي واري شهر بحوريم جو رهاڪو آهي، تنهن محنايم شهر ڏانهن وڃڻ واري ڏينهن مون تي سخت لعنت وڌي هئي. پر پوءِ جڏهن هو اردن درياءَ وٽ منهنجي استقبال لاءِ آيو هو تڏهن مون ساڻس خداوند جو قسم کڻي کيس چيو هو تہ ’آءٌ تو کي نہ مارائيندس.‘
پر تون هن کي بيگناهہ نہ سمجھہ. تون سياڻو ماڻهو آهين. تو کي پاڻيهي معلوم ٿي ويندو تہ هن سان ڇا ڪرڻ گھرجي. تون هن جو اڇو مٿو رتو رت ڪري کيس قبر ۾ لاهجانءِ.“
پوءِ بادشاهہ سليمان خداوند جو قسم کڻي چيو تہ ”جيڪڏهن ادونياہ هن عرض جي قيمت پنهنجي جان سان ادا نہ ڪري تہ پوءِ خدا مون سان ائين ئي بلڪ ان کان بہ وڌيڪ ڪري.
هاڻ جيئري خدا جو قسم آهي جنهن مون کي منهنجي پيءُ دائود جي تخت تي قائم ڪيو آهي ۽ پنهنجي واعدي مطابق منهنجو گھراڻو آباد ڪيو اٿائين، تہ ادونياہ اڄ ئي ضرور قتل ڪيو ويندو.“
پوءِ بادشاهہ سليمان ابيياتر ڪاهن کي چيو تہ ”تون عنتوت ڏانهن وڃي پنهنجين ٻنين ۾ رهہ. تون واجبالقتل آهين، پر فيالحال آءٌ تو کي نہ مارائيندس ڇاڪاڻ تہ تون منهنجي پيءُ دائود جي اڳيان خداوند جي صندوق کڻي هلندو هئين ۽ منهنجي پيءُ تي پيل سڀني مشڪلاتن ۾ تون برابر جو شريڪ هوندو هئين.“
اهڙيءَ طرح سليمان ابيياتر کي خداوند جي ڪهانت واري عهدي تان لاهي ڇڏيو. ائين ڪرڻ سان هن خداوند جي اڳ ۾ فرمايل ڳالهہ پوري ڪئي جيڪا خداوند سيلا شهر ۾ عيليءَ جي گھراڻي بابت ڪئي هئي.
بادشاهہ سليمان کي ٻڌايو ويو تہ يوآب ڀڄي خداوند جي خيمي وٽ قربانگاهہ جي ڀر ۾ وڃي بيٺو آهي. تڏهن سليمان يهويدع جي پٽ بناياہ کي حڪم ڏيئي موڪليو تہ ”وڃي کيس ماري ڇڏ.“
جيڪو رت هن وهايو هو تنهن جو کيس خداوند بدلو ڏيندو، ڇاڪاڻ تہ هن منهنجي پيءُ دائود جي بيخبريءَ ۾ ٻن ڄڻن تي حملو ڪري کين تلوار سان ماري ڇڏيو هو. اهي ٻيئي ڄڻا، عماسا ولد يتر جيڪو بني يهوداہ جي لشڪر جو سپهہسالار هو ۽ ابنير ولد نير جيڪو باقي بني اسرائيل جي لشڪر جو سپهہسالار هو، سي هن کان بهتر ۽ سچار هئا.
انهيءَ طرح هنن جي خون جو گناهہ يوآب ۽ سندس اولاد جي سر تي هميشہ پوندو. پر دائود ، سندس اولاد، سندس گھراڻي ۽ سندس تخت لاءِ خداوند وٽان هميشہ لاءِ سلامتي هوندي.“
تڏهن هن کي گھرائي چيائين تہ ”ڇا مون تو کان خداوند جو قسم نہ کڻايو هو ۽ تو کي چتاءُ نہ ڏنو هئم تہ پڪ ڄاڻ تہ جنهن ڏينهن تون شهر کان ڪنهن ٻئي پاسي نڪري ويندين، تنهن ڏينهن ضرور ماريو ويندين؟ تنهن وقت تو مون کي چيو هو تہ ’اها ڳالهہ چڱي آهي. آءٌ پابند رهندس.‘
بادشاهہ شمعيءَ کي وڌيڪ چيو تہ ”تو منهنجي پيءُ دائود سان جيڪا تمام خراب هلت ڪئي هئي سا تو کي پنهنجيءَ دل ۾ معلوم آهي. هاڻ خداوند تو کي تنهنجي خراب هلت جو بدلو ڏيندو.