मिश्रका राजाकी छोरीलाई विवाह गरेर सोलोमनले त्यस देशसित मिलाप गरे। उनले आफ्नी दुलहीलाई आफ्ना राजमहल, परमेश्वरको मन्दिर र यरूशलेम सहरका चारैपट्टि पर्खाल बनाइनसकुञ्जेलसम्म दाऊदका सहरमा बास गर्न लिएर आए।
सोलोमनले उत्तर दिए, “तपाईंले आफ्नो सेवक मेरा पिता दाऊदलाई सधैँ औधी माया देखाउनुभयो। उहाँ पनि तपाईंसितको सम्बन्धमा असल, भक्त र इमानदार हुनुहुन्थ्यो र तपाईंले उहाँलाई एउटा छोरो दिनुभयो, जसले आज उहाँको सट्टामा राज्य गर्दै छ र त्यसरी उहाँलाई आफ्नो महान् र अटुट प्रेम देखाइरहनुभएको छ।
यसकारण तपाईंका प्रजालाई न्यायसित राज्य गर्ने बुद्धि मलाई दिनुहोस्, र त्यसले असल र खराब छुट्ट्याउन सकोस्। नत्र कसरी म यो तपाईंको महान् जातिलाई शासन गर्न सकूँला?”
सोलोमन ब्यूँझे। परमेश्वरले मसित सपनामा कुरा गर्नुभएको रहेछ भनी उनले थाहा पाए। तब उनी यरूशलेममा गए र परमप्रभुको करारको सन्दुकअघि खडा भएर परमप्रभुलाई होमबलि र मेलबलिहरू चढाए। त्यसपछि उनले आफ्ना भारदारहरूलाई भोज दिए।
अर्की आइमाईले भनी, “होइन, जिउँदो बालक मेरो हो, मरेको बालक तेरो हो।” पहिली आइमाईले भनी, “होइन, होइन! मरेको बालक तेरो हो, जिउँदो बालक मेरो हो।” यसरी राजाको अघि ती दुई झगडा गर्न लागे।