|
| 1 |
|
| ေရွာလမုန္မင္းႀကီးသည္ အစၥေရးလူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးႏြယ္လုံးကို အုပ္ခ်ဳပ္ရ၏။ |
|
| 2 |
|
| သူ၏မင္းမႈထမ္းအႀကီးအကဲမ်ားမွာ ဇာဒုတ္၏သားအာဇရိသည္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္၊ |
|
| 3 |
|
| ရွိရွ၏သားဧလိေဟာရပ္ႏွင့္အဟိယတို႔သည္ စာေရးေတာ္ႀကီး၊ အဟိလုဒ္၏သားေယာရွဖတ္သည္ အတြင္းဝန္၊ |
|
| 4 |
|
| ေယာယဒ၏သားေဗနာယသည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္၊ ဇာဒုတ္ႏွင့္အဗ်ာသာတို႔သည္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္၊ |
|
| 5 |
|
| နာသန္၏သားအာဇရိသည္ နယ္စားမင္းႀကီး၊ နာသန္၏သားဇာဗုဒ္သည္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ႏွင့္ ဘုရင့္အတိုင္ပင္ခံ၊ |
|
| 6 |
|
| အဟိရွာသည္ နန္းေတာ္အုပ္၊ အာဗဒ၏သားအေဒါနိရံသည္ ေခြၽးတပ္အုပ္တို႔ျဖစ္ၾက၏။ |
|
| 7 |
|
| ေရွာလမုန္မင္းႀကီး၌ အစၥေရးႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံလုံးတြင္ နယ္စားမင္းတစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးရွိ၏။ သူတို႔သည္ ဘုရင္ႏွင့္နန္းတြင္းသူနန္းတြင္းသားတို႔အဖို႔ ႏွစ္တစ္ႏွစ္တြင္ တစ္လတစ္ပါးစီ ရိကၡာဆက္သရ၏။ |
|
| 8 |
|
| ထိုသူတို႔၏အမည္မ်ားမွာ ဧဖရိမ္ေတာင္ေပၚေဒသ၏နယ္စားမင္း ဗင္ဟုရ၊ |
|
| 9 |
|
| မာကတ္ၿမိဳ႕၊ ရွာလဗိမ္ၿမိဳ႕၊ ဗက္ေရွမက္ၿမိဳ႕၊ ဧလုမ္ဗက္ဟာနန္ၿမိဳ႕တို႔၏နယ္စားမင္း ဗင္ေဒကာ၊ |
|
| 10 |
|
| ေစာေခါၿမိဳ႕ႏွင့္ေဟဖာနယ္တစ္နယ္လုံးအပါအဝင္ အ႐ုဗုတ္ၿမိဳ႕တို႔ ၏ နယ္စားမင္း ဗင္ေဟသက္၊ |
|
| 11 |
|
| ေရွာလမုန္မင္းႀကီး၏သမီးေတာ္တာဖတ္ႏွင့္စုံဖက္ထားသူျဖစ္သည့္ ေဒါရနယ္တစ္နယ္လုံး၏နယ္စားမင္း ဗင္အဘိနဒပ္၊ |
|
| 12 |
|
| တာနက္ၿမိဳ႕၊ ေမဂိေဒၵါၿမိဳ႕အပါအဝင္ ဇာရတန္ၿမိဳ႕အနီးေယဇေရလၿမိဳ႕ေအာက္ဘက္ရွိ ဗက္ရွန္ၿမိဳ႕တစ္ေလွ်ာက္လုံးႏွင့္ ဗက္ရွန္ၿမိဳ႕မွ ေယာကမံၿမိဳ႕တစ္ဖက္ကမ္း အာေဗလမေဟာလၿမိဳ႕၏နယ္စား အဟိလုဒ္၏သားဗာနာ၊ |
|
| 13 |
|
| ဂိလဒ္ျပည္သား၊ မနာေရွ၏သားယာဣရပိုင္ေသာၿမိဳ႕ငယ္မ်ားမွစ၍ ဗာရွန္ျပည္ရွိ အာေဂါဘနယ္၊ ခိုင္ခံ့ေသာၿမိဳ႕႐ိုးႏွင့္ ေၾကးနီကန႔္လန႔္က်င္ရွိသည့္ ၿမိဳ႕ေျခာက္ဆယ္အပါအဝင္ ရာမုတ္ဂိလဒ္ၿမိဳ႕၏နယ္စားမင္း ဗင္ေဂဗာ၊ |
|
| 14 |
|
| မဟာနိမ္ၿမိဳ႕၏နယ္စားမင္း ဣေဒါ၏သားအဟိနဒပ္၊ |
|
| 15 |
|
| ေရွာလမုန္မင္းႀကီး၏သမီးေတာ္ဗာရွမတ္ႏွင့္စုံဖက္ထားသူျဖစ္သည့္ နႆလိနယ္၏နယ္စားမင္း အဟိမတ္၊ |
|
| 16 |
|
| အာရွာနယ္ႏွင့္ဗာလုတ္ၿမိဳ႕၏နယ္စားမင္း ဟုရွဲ၏သားဗာနာ၊ |
|
| 17 |
|
| ဣသခါနယ္၏နယ္စားမင္း ပါ႐ြာ၏သားေယာရွဖတ္၊ |
|
| 18 |
|
| ဗယၤာမိန္နယ္၏နယ္စားမင္း ဧလာ၏သားရွိမိ၊ |
|
| 19 |
|
| အာေမာရိဘုရင္ရွိဟုန္မင္းႀကီး၊ ဗာရွန္ဘုရင္ဩဃမင္းႀကီးတို႔၏နယ္ေျမျဖစ္ေသာ ဂိလဒ္ျပည္၏နယ္စားမင္း ဥရိ၏သားေဂဗာတို႔ျဖစ္ၾက၏။ ေဂဗာသည္ ထိုျပည္၏တစ္ဦးတည္းေသာနယ္စားမင္း ျဖစ္၏။ |
|
| 20 |
|
| သမုဒၵရာသဲလုံးႏွင့္အမွ် အေရအတြက္မ်ားျပားလွေသာ ယုဒလူမ်ိဳး၊ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔သည္ ဝမ္းေျမာက္ေပ်ာ္႐ႊင္စြာ စားေသာက္ေနထိုင္ရေလ၏။ |
|
| 21 |
|
| ေရွာလမုန္မင္းႀကီးသည္ ယူဖေရးတီးျမစ္ မွစ၍ ဖိလိတၱိျပည္၊ အီဂ်စ္ျပည္နယ္နိမိတ္တိုင္ေအာင္ တိုင္းႏိုင္ငံအလုံးစုံကို အုပ္ခ်ဳပ္ရ၏။ ထိုတိုင္းႏိုင္ငံတို႔သည္ ေရွာလမုန္မင္းႀကီးအသက္ရွင္သမွ်ကာလပတ္လုံး လက္ေဆာင္ပဏၰာဆက္သရေသာလက္ေအာက္ခံႏိုင္ငံမ်ား ျဖစ္ၾက၏။ |
|
| 22 |
|
| ေရွာလမုန္မင္းႀကီး၏တစ္ရက္စာအတြက္ ကုန္က်ေသာရိကၡာမွာ အေကာင္းဆုံးဂ်ဳံမႈန႔္ ေကာရ သုံးဆယ္၊ မုန႔္ညက္ ေကာရေျခာက္ဆယ္၊ |
|
| 23 |
|
| သမင္၊ ဒရယ္၊ ဆတ္ႏွင့္ ဆူၿဖိဳးေသာၾကက္ငွက္တို႔အျပင္ ဆူၿဖိဳးေသာႏြား အေကာင္တစ္ဆယ္၊ စားက်က္ေျမမွ ႏြားအေကာင္ႏွစ္ဆယ္၊ သိုးအေကာင္တစ္ရာ ျဖစ္၏။ |
|
| 24 |
|
| သူသည္ တိဖသၿမိဳ႕မွ ဂါဇၿမိဳ႕အထိ ယူဖေရးတီးျမစ္ အေနာက္ဘက္ကမ္းတစ္ေလွ်ာက္လုံးကို ပိုင္၏။ ယူဖေရးတီးျမစ္အေနာက္ဘက္ကမ္းရွိဘုရင္အားလုံးတို႔ကို အုပ္စိုးရၿပီး သူ႔ဝန္းက်င္တစ္ခြင္မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာျခင္းရွိေလ၏။ |
|
| 25 |
|
| ေရွာလမုန္မင္းႀကီးအုပ္စိုးစဥ္ကာလပတ္လုံး ဒန္ၿမိဳ႕မွေဗရေရွဘၿမိဳ႕တိုင္ေအာင္ ယုဒလူမ်ိဳးႏွင့္အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔သည္ ကိုယ့္စပ်စ္ပင္ေအာက္၊ ကိုယ့္သဖန္းပင္ေအာက္တြင္ ေဘးကင္းလုံၿခဳံစြာေနထိုင္ရေလ၏။ |
|
| 26 |
|
| ေရွာလမုန္မင္းႀကီးပိုင္ေသာရထားဆြဲျမင္းမ်ားထားရန္ ျမင္းေဇာင္း ေလးေသာင္း ႏွင့္ ျမင္းစီးသူရဲ တစ္ေသာင္းႏွစ္ေထာင္ရွိ၏။ |
|
| 27 |
|
| ေရွာလမုန္မင္းႀကီးအပါအဝင္ သူႏွင့္တစ္စားပြဲတည္းတြင္ စားေသာက္ရသူတို႔ လိုေလေသးမရွိေအာင္ နယ္စားမင္းတို႔သည္ တစ္လလွ်င္တစ္ပါးစီ ရိကၡာမ်ားကို ဆက္သေပးရ၏။ |
|
| 28 |
|
| ျမင္းမ်ား၊ လားမ်ားအတြက္ မုေယာစပါးမ်ား၊ ေကာက္႐ိုးမ်ားကိုလည္း လိုအပ္သည့္ေနရာသို႔ ခြဲတမ္းအလိုက္ ပို႔ေပးရ၏။ |
|
| 29 |
|
| ဘုရားသခင္သည္ ေရွာလမုန္မင္းႀကီးအား ဉာဏ္ပညာႏွင့္ အတိုင္းမသိထိုးထြင္းသိျမင္ႏိုင္စြမ္းကို ေပးေတာ္မူ၏။ သမုဒၵရာကမ္းစပ္ရွိသဲလုံးမ်ားကဲ့သို႔ မ်ားျပားေသာအသိတရားတို႔ကိုလည္း ေပးသနားေတာ္မူ၏။ |
|
| 30 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ အေရွ႕တိုင္းသားတို႔ ဉာဏ္ပညာရွိသည္ထက္၊ အီဂ်စ္ျပည္သားတို႔ ဉာဏ္ပညာရွိသည္ထက္ ေရွာလမုန္မင္းႀကီးသည္ ဉာဏ္ပညာပို၍ရွိေလ၏။ |
|
| 31 |
|
| ဧဇရဟိတ္လူမ်ိဳး ဧသန္ႏွင့္ မေဟလ၏သားမ်ားျဖစ္ေသာ ေဟမန္၊ ကာလေကာလႏွင့္ ဒါရဒ စေသာပညာရွိအေပါင္းတို႔ထက္ သာ၍ဉာဏ္ပညာရွိသျဖင့္ သူ႔ဝန္းက်င္တစ္ခြင္ရွိ တိုင္းႏိုင္ငံအားလုံးတို႔တြင္ နာမည္ေက်ာ္ၾကားေလ၏။ |
|
| 32 |
|
| သုတၱံစကားပုံ သုံးေထာင္ကို ႁမြက္ဆိုခဲ့၍ သီခ်င္းအပုဒ္ေရ တစ္ေထာင့္ငါးပုဒ္တို႔ကို ေရးစပ္ခဲ့၏။ |
|
| 33 |
|
| လက္ဘႏြန္ေတာင္ရွိ သစ္ကတိုးပင္မွစ၍ ၿမိဳ႕႐ိုးၾကားေပါက္တတ္ေသာ ဟုႆုပ္ပင္အထိ အပင္မ်ားအေၾကာင္းကို ႁမြက္ဆိုခဲ့၏။ တိရစာၦန္မ်ားအေၾကာင္း၊ ငွက္မ်ားအေၾကာင္း၊ တြားသြားသတၱဝါမ်ားအေၾကာင္းကိုလည္း ႁမြက္ဆိုခဲ့၏။ |
|
| 34 |
|
| ကမာၻအရပ္ရပ္ရွိ တိုင္းႏိုင္ငံအသီးသီးမွရွင္ဘုရင္တို႔ပင္လွ်င္ သူ၏ဉာဏ္ပညာႀကီးေသာသတင္းကို ၾကားသိရသျဖင့္ ထိုတိုင္းႏိုင္ငံတို႔မွ လူတို႔သည္ ေရွာလမုန္မင္းႀကီး၏ဉာဏ္ပညာႏွင့္ႁမြက္ဆိုေသာစကားကို သြားေရာက္နားဆင္ၾက၏။ |
|
|
|
|