सोलोमनले बाह्र जनालाई इस्राएलका जिल्लाहरूमाथि बडा-हाकिम खटाए। तिनीहरूले वर्षमा एक महिनाको हिसाबले आ-आफ्ना जिल्लाबाट पालैपालो राजा र उनका घरानाको निम्ति खानेकुरा जगेडा गरिदिनुपर्थ्यो।
तानाक, मगिद्दो सहरहरू, यिजरेल सहरका दक्षिणमा सार्तान सहरको छेउमा भएको बेथ-शानछेउमा सम्पूर्ण भूमि र त्यसको इलाका, जुन हाबिल-महोला र योक्माम सहरसम्म पुगेको छ, तीमाथि अहीलूदका छोरा बाना
गिलादको रामोत सहर, मनश्शेको छोरो याईरका भागमा परेका गिलादका गाउँहरू र बाशानमा अर्गोब प्रान्त, मूल-ढोकामा काँसाका बार लाएका र पर्खालले घेरेको जम्मा साठी वटा ठूल्ठूला सहरहरूमा बेन-गेबेर
एमोरीहरूका राजा सीहोन र बाशानका राजा ओगले राज्य गरेका गिलादका भू-भागमा ऊरीको छोरो गेबेर। यी बाह्र जिल्ला अधिकारीहरूबाहेक, सारा देशमाथि एक जना बडा-हाकिम थिए।
सोलोमनका राज्यभित्र यूफ्रेटिस नदीदेखि पलिश्त देश र मिश्रको सिमानासम्म भएका सबै जातिहरू पर्दथे। तिनीहरूले सोलोमनलाई कर तिर्थे र उनको जीवनभरि उनका अधीनमा रहेका थिए।
यूफ्रेटिस नदीको पश्चिममा नदीछेउको तिफसादेखि पश्चिमपट्टि गाजा सहरसम्म रहेको सम्पूर्ण देशमाथि सोलोमनले राज्य गर्थे। यूफ्रेटिस नदीका पश्चिमपट्टिका सबै राजाहरू उनका अधीनमा थिए र छिमेकीका सबै देशहरूसित उनको मिलाप थियो।
उनका बाह्र जना जिल्ला अधिकारीहरूले आ-आफ्ना पालोमा परेका महिनामा सोलोमन राजा र उनको दरबारलाई चाहिने खानेकुरा जगेडा गरिदिन्थे। दरकार परेको हरेक चीज सधैँ तिनीहरूले दिंदथे।
उनी सबैभन्दा बुद्धिमान् थिए। एतान एज्री, माहोलका छोराहरू हेमान, कलकोल र दर्दाभन्दा पनि उनी बुद्धिमान् थिए र उनको नाम छिमेकीका सबै देशहरूमा फैलिएको थियो।