|
| 1 |
|
| จากนั้นกษัตริย์โซโลมอนเรียกบรรดาผู้อาวุโสของอิสราเอล หัวหน้าเผ่าต่างๆ และหัวหน้าครอบครัวทั้งหมดของชาวอิสราเอลมาพบที่กรุงเยรูซาเล็ม เพื่อนำหีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์มาจากศิโยนเมืองดาวิด |
|
| 2 |
|
| ชาวอิสราเอลทุกคนก็พากันมาพบกษัตริย์โซโลมอนในช่วงเทศกาลของเดือนเอธานิมซึ่งเป็นเดือนที่เจ็ด |
|
| 3 |
|
| เมื่อผู้อาวุโสทั้งปวงของอิสราเอลมาถึงแล้ว ปุโรหิตก็ยกหีบพันธสัญญาขึ้น |
|
| 4 |
|
| และหามหีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์ไป ส่วนเต็นท์นัดพบกับเครื่องใช้ศักดิ์สิทธิ์ทั้งปวงในนั้น ปุโรหิตและชนเลวีช่วยกันนำไปยังวิหาร |
|
| 5 |
|
| กษัตริย์โซโลมอนและชุมนุมประชาชนอิสราเอลทั้งปวงที่มาชุมนุมกันหน้าหีบพันธสัญญาได้ถวายแกะและวัวเป็นเครื่องบูชาจำนวนมากจนนับไม่ถ้วน |
|
| 6 |
|
| จากนั้นปุโรหิตนำหีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์เข้าสู่สถานนมัสการชั้นในของวิหารคือสถานศักดิ์สิทธิ์ที่สุด และตั้งไว้ใต้ปีกของเครูบ |
|
| 7 |
|
| เครูบทั้งสองกางปีกเหนือที่ตั้งหีบพันธสัญญาและปกเหนือหีบกับคานหาม |
|
| 8 |
|
| คานหามนี้ยาวมากจนมองเห็นปลายได้จากด้านในของสถานศักดิ์สิทธิ์ซึ่งอยู่หน้าสถานนมัสการชั้นใน แต่มองไม่เห็นจากด้านนอกของสถานศักดิ์สิทธิ์ และคานนั้นก็ยังคงอยู่ที่นั่นจนถึงทุกวันนี้ |
|
| 9 |
|
| ในหีบนั้นไม่มีสิ่งใดนอกจากศิลาสองแผ่นซึ่งโมเสสได้ใส่ไว้เมื่ออยู่ที่ภูเขาโฮเรบ ที่ซึ่งพระยาห์เวห์กระทำพันธสัญญากับชาวอิสราเอลหลังจากพวกเขาออกมาจากอียิปต์ |
|
| 10 |
|
| เมื่อปุโรหิตออกมาจากสถานศักดิ์สิทธิ์ ก็มีเมฆมาปกคลุมทั่ววิหารของพระยาห์เวห์ |
|
| 11 |
|
| บรรดาปุโรหิตไม่อาจปฏิบัติหน้าที่เพราะเมฆนั้น เนื่องจากเกียรติสิริของพระยาห์เวห์ปกคลุมอยู่ทั่วทั้งวิหารของพระองค์ |
|
| 12 |
|
| แล้วโซโลมอนพูดว่า “พระยาห์เวห์ได้พูดไว้ว่าพระองค์จะพำนักในเมฆทึบ |
|
| 13 |
|
| ข้าพเจ้าได้สร้างวิหารอันสง่างามถวาย เพื่อพระองค์จะพำนักอยู่นิรันดร์” |
|
| 14 |
|
| กษัตริย์หันกลับมาอวยพรแก่ประชาชนอิสราเอลทั้งปวงซึ่งชุมนุมอยู่ที่นั่น |
|
| 15 |
|
| แล้วพูดว่า “สรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอล ผู้กระทำตามคำสัญญาที่ได้พูดไว้กับดาวิดพ่อของข้าพเจ้าด้วยมือของพระองค์เอง เพราะพระองค์พูดว่า |
|
| 16 |
|
| ‘นับแต่วันที่เรานำประชาชนอิสราเอลของเราออกมาจากอียิปต์ เราไม่ได้เลือกเมืองของคนอิสราเอลเผ่าใดเผ่าหนึ่งที่จะให้วิหารถูกสร้างขึ้น เพื่อว่านามของเราจะได้อยู่ที่นั่น แต่เราเลือกดาวิดให้ปกครองประชาชนอิสราเอลของเรา’ |
|
| 17 |
|
| ดาวิดพ่อของข้าพเจ้าตั้งใจจะสร้างวิหารถวายแด่นามพระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอล |
|
| 18 |
|
| แต่พระยาห์เวห์พูดกับดาวิดพ่อของข้าพเจ้าว่า ‘ที่เจ้ามีใจจะสร้างวิหารเพื่อนามของเรานั้นก็ดีอยู่ |
|
| 19 |
|
| ถึงกระนั้นเจ้าจะไม่ได้เป็นผู้สร้างวิหาร แต่ลูกชายผู้เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเจ้าจะเป็นผู้สร้างวิหารเพื่อนามของเรา’ |
|
| 20 |
|
| พระยาห์เวห์ทำตามคำสัญญา คือให้ข้าพเจ้าได้ครองบัลลังก์แห่งอิสราเอลสืบต่อจากดาวิดผู้เป็นพ่อตามที่พระยาห์เวห์ได้สัญญาไว้ และข้าพเจ้าได้สร้างวิหารนี้เพื่อนามของพระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอล |
|
| 21 |
|
| ข้าพเจ้าได้จัดเตรียมที่แห่งหนึ่งในวิหารสำหรับหีบพันธสัญญา ซึ่งภายในบรรจุพันธสัญญาที่พระยาห์เวห์ได้ให้ไว้กับบรรพบุรุษของเรา เมื่อนำพวกเขาออกมาจากอียิปต์” |
|
| 22 |
|
| จากนั้นโซโลมอนยืนอยู่หน้าแท่นบูชาของพระยาห์เวห์ ต่อหน้าชุมนุมประชาชนอิสราเอลทั้งหมด และชูมือขึ้นฟ้าสวรรค์ |
|
| 23 |
|
| และพูดว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอล ทั่วฟ้าสวรรค์เบื้องบนและแผ่นดินโลกเบื้องล่างไม่มีพระอื่นใดเสมอเหมือน พระองค์ผู้รักษาพันธสัญญาแห่งความรักต่อเหล่าผู้รับใช้ของพระองค์ซึ่งยังคงดำเนินในทางของพระองค์อย่างสุดใจ |
|
| 24 |
|
| พระองค์รักษาคำมั่นสัญญาต่อดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์ผู้เป็นพ่อของข้าพเจ้า พระองค์สัญญาด้วยปากและกระทำให้สำเร็จด้วยมือของพระองค์ดังเช่นทุกวันนี้ |
|
| 25 |
|
| และบัดนี้พระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอล ขอรักษาคำมั่นสัญญาที่มีต่อดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์ผู้เป็นพ่อของข้าพเจ้าที่ว่า ‘หากเชื้อสายของเจ้าใส่ใจที่จะทำทุกอย่างและสัตย์ซื่อในการดำเนินชีวิตต่อหน้าเราเหมือนอย่างเจ้า เจ้าก็จะไม่ขาดคนสืบทอดบัลลังก์แห่งอิสราเอลต่อหน้าเรา’ |
|
| 26 |
|
| พระเจ้าของคนอิสราเอล บัดนี้ขอโปรดให้เป็นไปตามคำสัญญาที่ได้ให้ไว้แก่ดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์ผู้เป็นพ่อของข้าพเจ้าด้วยเถิด |
|
| 27 |
|
| แต่พระเจ้าจะพำนักอยู่ในโลกนี้จริงๆ หรือ ในเมื่อฟ้าสวรรค์สูงสุดยังไม่อาจรับพระองค์ไว้ได้ วิหารแห่งนี้ซึ่งข้าพเจ้าสร้างขึ้นจะยิ่งเล็กน้อยกว่านั้นสักเท่าใด! |
|
| 28 |
|
| ถึงกระนั้นพระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพเจ้า ขอฟังคำอธิษฐานและตอบคำวิงวอนขอพระเมตตา ซึ่งผู้รับใช้กำลังอธิษฐานต่อหน้าพระองค์ในวันนี้ |
|
| 29 |
|
| ขอพระองค์มองวิหารแห่งนี้ทั้งกลางวันและกลางคืน วิหารซึ่งพระองค์พูดว่า ‘นามของเราจะอยู่ที่นั่น’ เพื่อพระองค์จะฟังเมื่อผู้รับใช้ของพระองค์อธิษฐานตรงต่อที่แห่งนี้ |
|
| 30 |
|
| เมื่อผู้รับใช้และประชาชนอิสราเอลของพระองค์อธิษฐานวิงวอนตรงต่อที่แห่งนี้ ขอฟังจากฟ้าสวรรค์อันเป็นที่พำนักของพระองค์ และเมื่อพระองค์ฟังแล้ว ขอโปรดยกโทษ |
|
| 31 |
|
| เมื่อผู้ใดทำผิดต่อเพื่อนบ้านและต้องสาบาน และพวกเขามาสาบานหน้าแท่นบูชาในวิหารนี้ |
|
| 32 |
|
| ขอฟังจากฟ้าสวรรค์และกระทำการ ขอตัดสินความระหว่างผู้รับใช้ทั้งหลายของพระองค์ ขอลงโทษคนผิดและให้สิ่งที่พวกเขาทำตกแก่ตัวเขาเอง ส่วนผู้บริสุทธิ์ขอประกาศว่าพวกเขาไม่ผิด เป็นอันพิสูจน์ว่าเขาเป็นผู้บริสุทธิ์ |
|
| 33 |
|
| เมื่อประชาชนอิสราเอลของพระองค์ทำบาปต่อพระองค์และถูกศัตรูพิชิต หากเขาหันกลับมาหาพระองค์ และสรรเสริญนามของพระองค์ อธิษฐานและวิงวอนต่อพระองค์ในวิหารแห่งนี้ |
|
| 34 |
|
| ขอฟังจากฟ้าสวรรค์และอภัยบาปของเหล่าประชาชนอิสราเอลของพระองค์ และนำเขากลับมายังดินแดนซึ่งพระองค์มอบให้บรรพบุรุษของเขา |
|
| 35 |
|
| เมื่อท้องฟ้าถูกปิดและไม่มีฝนเพราะประชาชนของพระองค์ได้ทำบาปต่อพระองค์ เมื่อเขาอธิษฐานตรงต่อที่แห่งนี้ และสรรเสริญนามพระองค์ และหันจากบาปของตนเพราะพระองค์ได้ลงโทษเขาแล้ว |
|
| 36 |
|
| ขอฟังจากฟ้าสวรรค์และอภัยบาปของประชาชนอิสราเอลผู้ซึ่งรับใช้พระองค์ ขอสอนหนทางดำเนินชีวิตที่ถูกต้อง และให้ฝนรดดินแดนซึ่งพระองค์ยกให้เป็นมรดกแก่เหล่าประชาชน |
|
| 37 |
|
| หากเกิดการกันดารอาหาร หรือโรคระบาดในดินแดน หรือโรคพืช หรือโรคราน้ำค้าง หรือตั๊กแตนบุกมาทำลาย หรือเหล่าศัตรูมาล้อมเมือง ไม่ว่าจะเป็นโรคหรือภัยพิบัติใดๆ ก็ตามที่เกิดขึ้น |
|
| 38 |
|
| เมื่อมีคำอธิษฐานหรือคำวิงวอนจากผู้ใดผู้หนึ่งในหมู่ประชาชนอิสราเอลของพระองค์ ซึ่งแต่ละคนย่อมรู้ถึงความทุกข์ใจของตนดี และชูมือขึ้นตรงต่อวิหารแห่งนี้ |
|
| 39 |
|
| ขอฟังจากฟ้าสวรรค์ซึ่งพระองค์พำนักอยู่ ขออภัยโทษและจัดการกับแต่ละคนตามการกระทำของเขา เนื่องจากพระองค์รู้จักจิตใจของเขา (เพราะพระองค์เท่านั้นรู้จักจิตใจมนุษย์ทั้งปวง) |
|
| 40 |
|
| เพื่อเขาจะยำเกรงพระองค์ตลอดเวลาที่เขาอาศัยอยู่ในแผ่นดินซึ่งพระองค์มอบให้บรรพบุรุษของเรา |
|
| 41 |
|
| ส่วนคนต่างชาติซึ่งไม่ใช่ประชาชนอิสราเอล แต่ได้มาจากแดนไกลเนื่องด้วยนามของพระองค์ |
|
| 42 |
|
| เพราะพวกเขาจะได้ยินถึงนามอันยิ่งใหญ่ มืออันมีฤทธิ์ และแขนที่เหยียดออกของพระองค์ เมื่อเขามาอธิษฐานตรงต่อวิหารนี้ |
|
| 43 |
|
| ขอฟังจากฟ้าสวรรค์ที่พำนักของพระองค์และขอตอบคำอธิษฐานที่บรรดาคนต่างชาติได้ขอจากพระองค์ เพื่อมวลประชาชาติในโลกจะรู้จักนามของพระองค์ และยำเกรงพระองค์เช่นเดียวกับประชาชนอิสราเอลของพระองค์เอง และรู้ว่าข้าพเจ้าได้สร้างบ้านแห่งนี้เพื่อนามของพระองค์ |
|
| 44 |
|
| เมื่อพระองค์ใช้ประชาชนของพระองค์ออกไปรบกับศัตรูไม่ว่าที่ใด และเขาอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์มุ่งตรงมายังนครนี้ที่เลือกสรรไว้ และยังวิหารแห่งนี้ซึ่งข้าพเจ้าสร้างขึ้นเพื่อนามของพระองค์ |
|
| 45 |
|
| ขอฟังคำอธิษฐานและคำวิงวอนของเขาจากฟ้าสวรรค์และขอช่วยเหลือเขา |
|
| 46 |
|
| เมื่อพวกเขาทำบาปต่อพระองค์ เพราะมีใครบ้างที่ไม่ทำบาปเลย และพระองค์โกรธเขาและยอมให้ศัตรูพิชิตเขา นำเขาไปเป็นเชลยในต่างแดน ไม่ว่าใกล้หรือไกล |
|
| 47 |
|
| และถ้าเขาสำนึกได้ในแดนเชลย กลับใจใหม่ และวิงวอนต่อพระองค์ในดินแดนนั้นและพูดว่า ‘พวกเราได้ทำบาป พวกเราผิดไปแล้ว และพวกเราได้ประพฤติชั่ว’ |
|
| 48 |
|
| และหากเขาหันกลับมาหาพระองค์ด้วยสุดจิตสุดใจในแดนเชลย และอธิษฐานตรงมายังดินแดนแห่งนี้ซึ่งพระองค์มอบให้บรรพบุรุษ ตรงมายังนครซึ่งพระองค์เลือกสรรและยังวิหารแห่งนี้ซึ่งข้าพเจ้าได้สร้างขึ้นเพื่อนามของพระองค์ |
|
| 49 |
|
| ก็ขอฟังคำอธิษฐานและคำวิงวอนของเขาจากฟ้าสวรรค์อันเป็นที่พำนักของพระองค์และขอช่วยเหลือเขา |
|
| 50 |
|
| แล้วขออภัยโทษแก่ประชาชนผู้ได้ทำบาปต่อพระองค์และยกโทษการล่วงละเมิดของพวกเขา ขอกระทำให้ผู้ที่จับกุมเขานั้นเมตตาเขา |
|
| 51 |
|
| เพราะเขาเป็นประชาชนของพระองค์และเป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์ ซึ่งพระองค์นำเขาออกมาจากอียิปต์ออกจากเตาหลอมเหล็ก |
|
| 52 |
|
| ขอให้ดวงตาของพระองค์เปิดอยู่ และหูของพระองค์ฟังคำวิงวอนของผู้รับใช้ของพระองค์กับประชาชนอิสราเอลของพระองค์ ขอฟังทุกเมื่อที่เขาร่ำร้องต่อพระองค์ |
|
| 53 |
|
| เพราะพระองค์แยกเขาออกมาจากประชาชาติทั้งปวงในโลก เพื่อเป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์ พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิต ตามที่ประกาศไว้ผ่านทางโมเสสผู้รับใช้ของพระองค์ เมื่อพระองค์นำบรรพบุรุษของพวกเราออกมาจากอียิปต์” |
|
| 54 |
|
| เมื่อโซโลมอนอธิษฐานวิงวอนต่อพระยาห์เวห์ดังนี้แล้ว ก็ลุกขึ้นจากหน้าแท่นบูชาของพระยาห์เวห์ ที่เขาคุกเข่าและชูมือขึ้นสู่ฟ้าสวรรค์ |
|
| 55 |
|
| เขายืนและอวยพรประชาชนอิสราเอลทั้งปวงด้วยเสียงอันดังว่า |
|
| 56 |
|
| “สรรเสริญพระยาห์เวห์ผู้มอบการหยุดพักให้แก่ประชาชนอิสราเอลของพระองค์ตามที่สัญญาไว้ คำสัญญาล้ำเลิศซึ่งให้ไว้ผ่านทางโมเสสผู้รับใช้ของพระองค์นั้น ไม่มีสักคำเดียวที่ล้มเหลวไป |
|
| 57 |
|
| ขอให้พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราอยู่กับเราเหมือนที่อยู่กับเหล่าบรรพบุรุษของเรา ขออย่าได้ทอดทิ้งหรือละจากเราเลย |
|
| 58 |
|
| ขอหันใจของเรามาหาพระองค์ให้ดำเนินชีวิตด้วยการเชื่อฟังพระองค์ และปฏิบัติตามคำสั่ง กฎเกณฑ์ และกฎบัญญัติที่ให้ไว้แก่เหล่าบรรพบุรุษของเรา |
|
| 59 |
|
| และขอให้คำอธิษฐานที่ข้าพเจ้าได้กล่าวต่อหน้าพระยาห์เวห์นี้อยู่ใกล้พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราเสมอไปทั้งกลางวันและกลางคืน เพื่อพระองค์จะช่วยเหลือผู้รับใช้ของพระองค์และประชาชนอิสราเอลของพระองค์ตามความจำเป็นในแต่ละวันของเรา |
|
| 60 |
|
| เพื่อชนชาติทั้งหลายทั่วโลกจะได้ทราบว่าพระยาห์เวห์เป็นพระเจ้าและไม่มีพระเจ้าอื่นใดเลย |
|
| 61 |
|
| และขอให้จิตใจของท่านจะต้องยอมจำนนอย่างสิ้นเชิงต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา ที่จะดำเนินชีวิตตามกฎเกณฑ์และเชื่อฟังคำสั่งของพระองค์ดังเช่นขณะนี้” |
|
| 62 |
|
| จากนั้นกษัตริย์และคนอิสราเอลทั้งปวงที่อยู่กับเขาก็ถวายเครื่องบูชาต่อหน้าพระยาห์เวห์ |
|
| 63 |
|
| โซโลมอนถวายเครื่องบูชาแห่งมิตรภาพแด่พระยาห์เวห์ คือวัวผู้ 22,000 ตัว แกะและแพะ 120,000 ตัว เป็นอันว่ากษัตริย์และชาวอิสราเอลทั้งปวงได้ถวายวิหารของพระยาห์เวห์ |
|
| 64 |
|
| ในวันนั้นกษัตริย์ประกอบพิธีชำระส่วนกลางของลานหน้าวิหารของพระยาห์เวห์และถวายเครื่องเผาบูชาทั้งตัว ธัญบูชา และไขมันของเครื่องบูชาแห่งมิตรภาพที่นั่น เพราะแท่นทองสัมฤทธิ์ที่ตั้งต่อหน้าพระยาห์เวห์นั้นเล็กเกินไปสำหรับเครื่องเผาบูชาทั้งตัว ธัญบูชา และไขมันของเครื่องบูชาแห่งมิตรภาพ |
|
| 65 |
|
| โซโลมอนร่วมพิธีฉลองกับประชาชนอิสราเอลทั้งหมดที่นั่น ซึ่งเป็นการชุมนุมประชาชนครั้งใหญ่ ผู้คนจากเลโบฮามัทจดลำน้ำแห่งอียิปต์พากันมาเฉลิมฉลองต่อหน้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราตลอดเจ็ดวัน แล้วฉลองต่ออีกเจ็ดวัน รวมเป็นสิบสี่วัน |
|
| 66 |
|
| ในวันรุ่งขึ้น โซโลมอนอำลาเหล่าประชาชน พวกเขากล่าวคำอวยพร แล้วกลับบ้านด้วยจิตใจเบิกบานยินดีในสิ่งดีงามทั้งปวง ซึ่งพระยาห์เวห์ได้กระทำเพื่อดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์และประชาชนอิสราเอลของพระองค์ |
|
|
|
|