Xudan jê re got: “Min dua û lavakirina te bihîst ku te li ber min kir. Min ev Mala ku te ji bo navê min heta hetayê tê de bimîne ava kiriye, pîroz kir. Çav û dilê min wê herdem li wir bin.
wê gavê ezê textê padîşahiya te heta hetayê li ser gelê Îsraêl xurt bikim û çawa ku min ji Dawidê bavê te re got: ‘Ji ziriyeta te, wê tu caran kesekî li ser textê gelê Îsraêl kêm nebe.’
wê gavê ezê gelê Îsraêl ji welêt bavêjim ku min daye wan. Herwiha ezê vê Mala ku min ji bo navê xwe pîroz kiriye, ji hizûra xwe bavêjim. Wê gelê Îsraêl di nav tevahiya gelan de bibe mijar û meseloka tinazkirinê.
Ev Mala ku niha ewqas berz e, lê wê hemû kesên ku di ber re derbas dibin, şaş û metel bimînin, bifîkînin û bêjin: ‘Xudan çima ev xerabî anî serê vî welatî û vê Malê?’
Paşê wê wiha bêjin: ‘Çimkî wan dev ji Xwedayê xwe Xudan berda ku bav û kalên wan ji welatê Misrê deranîn. Wan xwe bi îlahan ve girê da û xulamiya wan kir. Ew li ber wan deverû çûn erdê. Ji ber vê yekê Xudan, tevahiya van xerabiyan anî ser wan.’”
Silêmanê Padîşah li herêma Celîleyê bîst bajar dan Hîramê Padîşahê Sûrê. Çimkî Hîram li gorî hemû daxwazên Silêman dara sedrê û dara çamê û zêr peyda kiribû.
Padîşahê Misrê Firewn çûbû Gezer bi dest xistibû û ew şewitandibû. Kenaniyên li bajêr rûdiniştin kuştibû û wekî diyariya dawetê dabû keça xwe ya jina Silêman.
hemû bajarên xwe yên embarî, bajarên xwe yên ji bo erebe û hespên xwe û çawa dixwest Orşelîm, Lubnan û bajarên din ava bike, ew der jî ava kirin. Herwiha wî tevahiya welatê di bin destê xwe de ava kir.
Silêman li ser gorîgeha ku ji bo Xudan çêkiribû salê sê caran qurbanên aştiyê û şewitandinê pêşkêş dikirin. Herwiha li ser gorîgeha li ber Xudan bixûr jî dişewitand. Bi vî awayî wî Mal qedand.