تہ آءٌ بني اسرائيل تي تنهنجي بادشاهيءَ جو تخت هميشہ لاءِ قائم ڪندس، جيئن مون تنهنجي پيءُ دائود سان واعدو ڪيو هو. مون کيس چيو هو تہ ’تنهنجي اولاد مان بني اسرائيل جي تخت تي ويهڻ لاءِ ماڻهوءَ جي ڪمي نہ ٿيندي.‘
پر اي سليمان! جيڪڏهن تون ۽ تنهنجو اولاد مون کان ڦري ويندا ۽ جيڪي حڪم ۽ قاعدا قانون مون اوهان کي ڏنا آهن تن تي عمل نہ ڪندا ۽ وڃي غير معبودن جي پوڄا ڪندا ۽ انهن اڳيان سر جھڪائيندا،
ماڻهو کين جواب ڏيندا تہ ’هن ڪري جو بني اسرائيل خداوند پنهنجي خدا کي ڇڏي ڏنو جنهن هنن جي ابن ڏاڏن کي مصر جي ملڪ مان ڪڍي آندو هو. هنن غير معبودن جي اطاعت ڪئي ۽ انهن کي سجدو ڪري پوڄڻ لڳا. اهو ئي سبب آهي جو خداوند هنن تي اها سموري مصيبت آندي آهي.‘“
هن سليمان کان پڇيو تہ ”اي منهنجا ڀاءُ! هي ڪهڙي قسم جا شهر آهن جيڪي تو مون کي ڏنا آهن؟“ هن انهيءَ جو نالو ڪبول رکيو ۽ اڄ ڏينهن تائين انهن جو اهو ئي نالو آهي.
سليمان بادشاهہ هيڪل ۽ پنهنجي محل جوڙائڻ، صيئون جبل جي هيٺاهينءَ کي هڪ ڪرو ڪرائڻ ۽ يروشلم جي چوڌاري ڪوٽ ڪڍرائڻ ۽ حصور، مجدو ۽ جزر شهرن کي نئين سر تعمير ڪرائڻ لاءِ ماڻهن کي بيگار ۾ لڳايو.
انهيءَ کان اڳ مصر جي بادشاهہ فرعون جزر تي ڪاهہ ڪري قبضو ڪيو هو. هن انهيءَ کي باهہ ڏيئي ساڙائي اتان جي رهاڪن کي قتل ڪرائي ڇڏيو هو ۽ بعد ۾ اهو شهر پنهنجي ڌيءَ سليمان جي زال کي ڏاج ۾ ڏيئي ڇڏيو هئائين.
سليمان ڪنعان جي انهن بچي ويل ماڻهن جو اهو اولاد بيگر ۾ لڳايو، جن کي سندن ملڪ تي قبضي ڪرڻ وقت بني اسرائيل نہ ماريو هو. انهن ۾ اموري، حتي، فرزي، حوي ۽ يبوسي شامل هئا جن جو اولاد اڄ ڏينهن تائين اتي غلاميءَ ۾ رهندو اچي.
سليمان سال ۾ ٽي دفعا ساڙڻ واريون قربانيون ۽ سلامتيءَ جون قربانيون انهيءَ قربانگاهہ تي پيش ڪندو هو جيڪا هن خداوند لاءِ ٺهرائي هئي. انهن کان علاوہ هو خداوند لاءِ لوبان بہ ساڙيندو هو. اهڙيءَ طرح هن هيڪل جا فرض پورا ڪيا.