Ach ghabh Iehoseba, nighean rìgh Ioraim, piuthar Ahasiah, Iòas mac Ahasiah, agus ghoid i e à measg mic an rìgh a mharbhadh, agus chuir i e fhèin agus a bhanaltram ann an seòmar nan leapaichean: agus dh’fhalaich iad e o Ataliah air chor is nach do mharbhadh e,
Agus air an t‑seachdamh bliadhna chuir Iehoiada fios uaithe, agus ghabh e iadsan a bha os cionn cheudan, agus na ceannardan, agus am freiceadan, agus thug e a‑steach da ionnsaigh iad do thaigh an Tighearna, agus rinn e coicheangal riu, agus ghabh e mionnan dhiubh ann an taigh an Tighearna, agus dh’fheuch e dhaibh mac an rìgh.
Agus bidh trian aig geata Shuir, agus trian aig a’ gheata air cùlaibh an fhreiceadain: mar seo gleidhidh sibh faire an taighe, a‑chum nach brisear a‑steach air.
Agus cuartaichidh sibh an rìgh air gach taobh, gach fear le a airm na làimh: agus esan a thig an taobh a‑staigh de na sreathan, marbhar e; agus bithibh-se maille ris an rìgh nuair a thèid e a‑mach, agus nuair a thig e a‑steach.
Agus rinn na ceannardan-cheud a rèir gach nì a dh’àithn Iehoiada an sagart, agus ghabh iad gach fear dhiubh a dhaoine a bha a’ dol a‑steach air an t‑sàbaid, maille riùsan a bha a’ dol a‑mach air an t‑sàbaid, agus thàinig iad a dh’ionnsaigh Iehoiada an sagart.
Agus sheas am freiceadan, gach fear le a airm na làimh, mun cuairt air an rìgh, o thaobh deas an taighe gu ruig taobh clì an taighe, làimh ris an altair agus an taigh.
Agus thug e a‑mach mac an rìgh, agus chuir e an crùn air, agus thug e dha an fhianais; agus rinn iad na rìgh e, agus dh’ung iad e, agus bhuail iad am basan, agus thubhairt iad, Guma fada beò an rìgh.
Agus nuair a dh’amhairc i, feuch, sheas an rìgh làimh ri post, mar a bu ghnàth, agus na h‑uachdarain, agus na trompadairean làimh ris an rìgh; agus rinn sluagh na tìre uile gàirdeachas, agus shèid iad le trompaidean: agus reub Ataliah a h‑aodach, agus dh’èigh i, Foill, foill!
Ach dh’àithn Iehoiada an sagart do na ceannardan-cheud, a chuireadh os cionn an t‑slòigh, agus thubhairt e riu, Thugaibh a‑mach i an taobh a‑muigh de na sreathan; agus ge bè neach a leanas i, marbhar leis a’ chlaidheamh e: oir thubhairt an sagart, Na cuirear gu bàs i ann an taigh an Tighearna.
Agus rinn Iehoiada coicheangal eadar an Tighearna agus an rìgh agus an sluagh gum biodh iad nan sluagh aig an Tighearna; mar an ceudna eadar an rìgh agus an sluagh.
Agus chaidh sluagh na tìre uile a‑steach do thaigh Bhàail, agus leag iad sìos e; a altairean agus a dhealbhan bhris iad gu tur; agus mharbh iad Matan, sagart Bhàail, fa chomhair nan altair: agus chuir an sagart luchd-riaghlaidh os cionn taigh an Tighearna.
Agus ghabh e iadsan a bha os cionn cheudan, agus na ceannardan, agus am freiceadan, agus sluagh an tìre uile; agus thug iad a‑nuas an rìgh o thaigh an Tighearna, agus thàinig iad rathad geata an fhreiceadain gu taigh an rìgh: agus shuidh e air cathair nan rìgh.