იმ ხანებში სასიკვდილოდ დასნეულდა ხიზკია, და მივიდა მასთან ესაია, ამოცის ძე, წინასწარმეტყველი, და უთხრა: „ასე ამბობს უფალი: ანდერძი დაუტოვე შენს სახლს, რადგან მოკვდები და ვერ განიკურნებიო.“
„გაბრუნდი და უთხარი ხიზკიას, ჩემი ერის წინამძღოლს, ასე ამბობს-თქო დავითის, მამაშენის ღმერთი: ‘შევიწყნარე შენი ვედრება, დავინახე შენი ცრემლი. აჰა, განგკურნავ; ზეგ უფლის სახლში წახვალ;
და კიდევ თხუთმეტ წელიწადს შევმატებ შენს დღეებს, და აშურის მეფის ხელიდან დაგიხსნით შენ და ამ ქალაქს, და დავიფარავ ამ ქალაქს ჩემი გულისთვის და დავითის, ჩემი მსახურის გულისთვის.’“
და თქვა ესაიამ: „ეს იყოს შენთვის ნიშნად უფლისგან, რომ აასრულებს უფალი თავის ნათქვამ სიტყვას: ათი საფეხურით წინ წავიდეს ჩრდილი თუ ათი საფეხურით დაბრუნდეს უკან?“
და მოუსმინა ხიზკიამ მათ და დაათვალიერებინა მთელი თავისი სალარო, ოქრო-ვერცხლი, ნელსურნელებანი, რჩეული ზეთები, არსენალი, ყველაფერი, რაც კი მის საუნჯეებში იპოვებოდა. ერთი ნივთიც არ დარჩენილა მთელ მის სახლსა და სამფლობელოში, რომ არ ეჩვენებინა მათთვის ხიზკიას.
და მივიდა ესაია წინასწარმეტყველი მეფე ხიზკიასთან და უთხრა: „რა თქვეს ამ კაცებმა და საიდან მოვიდნენ შენთან?“ და თქვა ხიზკიამ: „შორი ქვეყნიდან მოვიდნენ, ბაბილონიდან.“