Sa sadtong mga adlaw si Ezequias nagmasakit nga sa ikamatay. Kag si Isaias nga manalagna nga anak ni Amoz nag-abut sa iya, kag nagsiling sa iya, “Amo ini ang ginasiling sang Ginoo, ‘Ipahamtang sing nagakaigo ang imo panimalay; kay mapatay ka, indi ka magkabuhi.’”
“Ginapakilooy ko sa imo, dumduma karon, O Ginoo, kon paano nga naglakat ako sa atubangan nimo sa kamatooran kag sa himpit nga tagiposoon, kag naghimo sang maayo sa imo itololok.” Kag si Ezequias naghibi sing tama.
“Balik ka, kag isiling kay Ezequias nga pangolo sang akon katawohan, Amo ini ang ginasiling sang Ginoo, ang Dios ni David nga imo amay: Ginpamatian ko ang imo pangamuyo, nakita ko ang imo mga luha; yari karon, ayohon ko ikaw; sa ikatlo nga adlaw magataklad ka sa balay sang Ginoo.
Kag dugangan ko ang imo mga adlaw sing napulo kag lima ka tuig. Luwason ko ikaw kag ini nga banwa gikan sa kamut sang hari sang Asiria, kag apinan ko ini nga banwa sa akon kaugalingon kag tungud kay David nga akon alagad.”
Kag si Isaias nagsiling, “Ini mangintanda sa imo gikan sa Ginoo, nga himoon sang Ginoo ang butang nga iya napamolong: magapadayon bala ang landong sing napulo ka alintaga, ukon magaisol sing napulo ka alintaga?”
Kag si Ezequias nagsabat, “Mahapus nga butang nga ang landong mag-isol sing napulo ka alintaga; indi, apang paisola ang landong sing napulo ka alintaga.”
Sa sadto nga tion si Berodac-baladan nga anak ni Baladan, hari sang Babilonia, nagpadala sing mga sulat kag dolot kay Ezequias; kay nabatian niya nga si Ezequias nagmasakit.
Kag ginpamatian sila ni Ezequias, kag ginpakita sa ila ang bug-os nga balay sang iya bilidhon nga mga butang, ang pilak, ang bulawan, ang mga pahumut, ang mga lana nga bilidhon, ang bug-os nga balay sang iya hinganiban, ang tanan nga yara sa iya mga bahandi; wala gid sing bisan ano sa iya balay ukon sa bug-os niya nga ginharian nga wala mapakita sa ila ni Ezequias.
Niyan ang manalagna nga si Isaias nag-abut kay Hari Ezequias, kag nagsiling sa iya, “Ano bala ang ginasiling sini nga mga lalaki? Kag sa diin sila naggikan pakari sa imo?” Kag si Ezequias nagsiling, “Naghalin sila gikan sa malayo nga duta, bisan sa Babilonia.”
Nagsiling sia, “Ano bala ang nakita nila sa imo balay?” Kag si Ezequias nagsabat, “Nakita nila ang tanan nga yara sa akon balay; wala gid sing bisan ano sa akon mga bahandi nga wala ko mapakita sa ila.”
Yari karon, magaabut ang mga adlaw, nga ang tanan nga yara sa imo balay, kag ang ginsuput sang imo mga ginikanan tubtub sini nga adlaw, dalhon sa Babilonia; wala gid sing mabilin, nagasiling ang Ginoo.
Niyan si Ezequias nagsiling kay Isaias, “Maayo ang polong sang Ginoo nga napamolong mo.” Labut pa nagsiling sia, “Indi bala ini mahanabu, kon ang paghidait kag kamatuuran manginsa akon mga adlaw?”
Ang nabilin sang mga binuhatan ni Ezequias, kag ang bug-os niya nga gahum, kag kon paano ang paghimo niya sang ponong kag sang kalog kag pagpadayon sing tubig sa banwa, wala bala masulat sa Tolon-an sang mga Maragtas sang mga Hari sang Juda?