|
| 1 |
|
| ယုဒဘုရင္ေယာရွဖတ္မင္းႀကီး နန္းစံတစ္ဆယ့္ရွစ္ႏွစ္တြင္ အာဟပ္မင္းႀကီး၏သားေတာ္ယေဟာရံ နန္းတက္၍ ရွမာရိၿမိဳ႕တြင္ အစၥေရးလူမ်ိဳးကို တစ္ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္အုပ္စိုး၏။ |
|
| 2 |
|
| သူသည္ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌ မေကာင္းမႈကိုျပဳ၏။ သို႔ေသာ္ ခမည္းေတာ္၊ မယ္ေတာ္တို႔ကဲ့သို႔ မဟုတ္။ အေၾကာင္းမူကား သူသည္ ခမည္းေတာ္တည္ခဲ့ေသာဗာလဘုရားေက်ာက္တိုင္ကို ဖယ္ရွားပစ္၏။ |
|
| 3 |
|
| သို႔ေသာ္ အစၥေရးလူမ်ိဳးကို လမ္းမွားေစေသာ ေနဗတ္၏သားေယေရာေဗာင္မင္းႀကီးျပဳေသာအျပစ္မ်ိဳးကို မစြန႔္ဘဲ ျပဳက်င့္ခဲ့၏။ |
|
| 4 |
|
| ေမာဘဘုရင္ေမရွာမင္းႀကီးသည္ သိုးေမြးျမဴသူျဖစ္၍ အစၥေရးဘုရင္အား သိုးသငယ္အေကာင္တစ္သိန္းႏွင့္ သိုးထီးအေကာင္တစ္သိန္းတို႔၏အေမြးကို ဆက္သရ၏။ |
|
| 5 |
|
| သို႔ေသာ္ အာဟပ္မင္းႀကီး အနိစၥေရာက္ၿပီးေနာက္တြင္ ေမာဘဘုရင္သည္ အစၥေရးဘုရင္ကို ပုန္ကန္ေလ၏။ |
|
| 6 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ တစ္ေန႔တြင္ ယေဟာရံမင္းႀကီးသည္ ရွမာရိၿမိဳ႕မွထြက္လာၿပီး အစၥေရးလူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔ကို စု႐ုံး၏။ |
|
| 7 |
|
| ထို႔ျပင္ ယုဒဘုရင္ေယာရွဖတ္မင္းႀကီးထံသို႔ လူလႊတ္၍ “ေမာဘဘုရင္သည္ အကြၽႏ္ုပ္ကို ပုန္ကန္ေလၿပီ။ ေမာဘဘုရင္ကိုသြားတိုက္မည္ျဖစ္၍ အကြၽႏ္ုပ္ႏွင့္အတူလိုက္မည္ေလာ”ဟု မွာလိုက္၏။ ေယာရွဖတ္မင္းႀကီးကလည္း “အကြၽႏ္ုပ္သည္ မင္းႀကီးႏွင့္တစ္သေဘာတည္း ရွိပါ၏။ အကြၽႏ္ုပ္၏စစ္သည္မ်ားသည္ မင္းႀကီး၏စစ္သည္၊ အကြၽႏ္ုပ္၏ျမင္းမ်ားသည္ မင္းႀကီး၏ျမင္းမ်ားပင္ ျဖစ္ပါ၏။ |
|
| 8 |
|
| မည္သည့္လမ္းျဖင့္ စစ္ခ်ီမည္နည္း”ဟု ေမးလွ်င္ ယေဟာရံမင္းႀကီးက “ဧဒုံေတာကႏၲာရလမ္းအတိုင္း စစ္ခ်ီမည္”ဟု ျပန္ေျပာ၏။ |
|
| 9 |
|
| သို႔ျဖစ္၍ အစၥေရးဘုရင္သည္ ယုဒဘုရင္၊ ဧဒုံဘုရင္တို႔ႏွင့္ေပါင္း၍ စစ္ခ်ီၾကေလ၏။ ခုနစ္ရက္ပတ္လုံးေကြ႕ပတ္ခ်ီတက္လာၾကရာ လိုက္ပါလာေသာစစ္သည္မ်ားႏွင့္ တိရစာၦန္တို႔အဖို႔ ေရမရွိသျဖင့္ |
|
| 10 |
|
| အစၥေရးဘုရင္က “အလို၊ ထာဝရဘုရားသည္ ဤဘုရင္သုံးပါးကို ေမာဘဘုရင္လက္သို႔အပ္ဖို႔ ေခၚေဆာင္လာပါသည္တကား”ဟု ဆိုေလ၏။ |
|
| 11 |
|
| ထိုအခါ ေယာရွဖတ္မင္းႀကီးက “ထာဝရဘုရားအား ေမးေလွ်ာက္ရန္ ဤအရပ္တြင္ ထာဝရဘုရား၏ပေရာဖက္တစ္ပါးမွ်မရွိသေလာ”ဟု ေမးလွ်င္ အစၥေရးဘုရင္၏အမႈထမ္းမ်ားထဲမွတစ္ဦးက “ရွာဖတ္၏သား ဧလိရွဲ ရွိပါ၏။ သူသည္ ဧလိယ၏လက္ေထာက္ ျဖစ္ပါ၏”ဟု ေလွ်ာက္လွ်င္ |
|
| 12 |
|
| ေယာရွဖတ္မင္းႀကီးက “ထာဝရဘုရား၏ႏႈတ္ေတာ္ထြက္စကား သူ၌ရွိႏိုင္သည္”ဟု ဆိုသျဖင့္ အစၥေရးဘုရင္အပါအဝင္ ေယာရွဖတ္မင္းႀကီးႏွင့္ ဧဒုံဘုရင္တို႔သည္ ဧလိရွဲထံသို႔ ဆင္းသြားၾက၏။ |
|
| 13 |
|
| ဧလိရွဲက အစၥေရးဘုရင္အား “ငါသည္ မင္းႀကီးႏွင့္မည္သို႔ဆိုင္သနည္း။ အရွင့္ခမည္းေတာ္၏ပေရာဖက္မ်ား၊ မယ္ေတာ္၏ပေရာဖက္မ်ားထံသို႔ သြားေမးပါေလာ့”ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ အစၥေရးဘုရင္က “ထိုသို႔မဆိုပါႏွင့္။ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ဤဘုရင္သုံးပါးကို ေမာဘလူမ်ိဳးလက္သို႔ အပ္ဖို႔ ထာဝရဘုရား ေခၚထုတ္ေတာ္မူၿပီ”ဟု ျပန္ေျပာ၏။ |
|
| 14 |
|
| ဧလိရွဲကလည္း “ငါကိုးကြယ္ေသာေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရား အသက္ရွင္ေတာ္မူသည္ႏွင့္အညီ ယုဒဘုရင္ေယာရွဖတ္မင္းႀကီး၏မ်က္ႏွာကိုမေထာက္လွ်င္ သင့္ကို ငါလွည့္ၾကည့္မည္မဟုတ္၊ အေရးစိုက္မည္မဟုတ္။ |
|
| 15 |
|
| ယခု ေစာင္းသမားတစ္ေယာက္ကို ငါ့ထံသို႔ ေခၚခဲ့ေလာ့”ဟု ဆို၏။ ေစာင္းသမားက ေစာင္းကိုတီးလိုက္ေသာအခါ ထာဝရဘုရား၏လက္ေတာ္သည္ ဧလိရွဲထံ သက္ေရာက္လာၿပီး |
|
| 16 |
|
| သူက “ ‘ဤခ်ိဳင့္ဝွမ္းတြင္ ေျမာင္းမ်ားကို တူးၾကေလာ့’ဟု ထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္မူၿပီ။ |
|
| 17 |
|
| တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရားက ‘ေလမတိုက္၊ မိုးမ႐ြာဘဲ ဤခ်ိဳင့္ဝွမ္းတြင္ ေရျပည့္ေနလိမ့္မည္ျဖစ္၍ သင္တို႔ႏွင့္ သင္တို႔၏သိုးႏြားတိရစာၦန္မ်ားပါ ေရေသာက္ရလိမ့္မည္’ဟု မိန႔္ေတာ္မူၿပီ။ |
|
| 18 |
|
| ဤအမႈသည္ ထာဝရဘုရားအဖို႔ ေသးငယ္ေသာအမႈသာျဖစ္၏။ ေမာဘလူမ်ိဳးကိုလည္း သင္တို႔လက္သို႔ အပ္ေတာ္မူလိမ့္မည္။ |
|
| 19 |
|
| သင္တို႔သည္ သူတို႔၏ခံတပ္ၿမိဳ႕အားလုံး၊ အထင္ကရၿမိဳ႕အားလုံးကို ေခ်မႈန္းႏိုင္လိမ့္မည္။ ေကာင္းေသာအပင္အားလုံးကို ခုတ္လွဲပစ္ရလိမ့္မည္။ စမ္းေရေပါက္အားလုံးကို ပိတ္ဆို႔ရလိမ့္မည္၊ ေကာင္းေသာေျမအားလုံးကိုလည္း ေက်ာက္တုံးမ်ားျဖင့္ ဖ်က္ဆီးရလိမ့္မည္”ဟု ဆင့္ဆိုေလ၏။ |
|
| 20 |
|
| နံနက္ယဇ္ပူေဇာ္ခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ ဧဒုံလမ္းမ်ားမွ ေရမ်ားစီးဆင္းလ်က္ရွိၿပီး ဧဒုံျပည္တစ္ျပည္လုံးသည္ ေရမ်ားႏွင့္ျပည့္ေလ၏။ |
|
| 21 |
|
| ေမာဘလူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔က သူတို႔ကိုတိုက္ခိုက္ရန္ ရွင္ဘုရင္မ်ားစစ္ခ်ီလာေနေၾကာင္းကို ၾကားသိလွ်င္ လက္နက္ကိုင္ႏိုင္ေသာအ႐ြယ္ႏွင့္အထက္ ရွိသမွ်လူတို႔ကို ေခၚ၍ နယ္စပ္တြင္ တပ္စြဲထားၾက၏။ |
|
| 22 |
|
| နံနက္ေစာေစာထေသာအခါ ေရကိုေနထိုးသျဖင့္ ေမာဘလူမ်ိဳးတို႔ဘက္မွၾကည့္လွ်င္ ေရသည္ေသြးေရာင္ကဲ့သို႔နီရဲေန၏။ |
|
| 23 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔က “ဤကား ေသြးမ်ားပင္တည္း။ ရွင္ဘုရင္တို႔သည္ တစ္ဦးကိုတစ္ဦးအခ်င္းခ်င္းျပန္လည္တိုက္ခိုက္သတ္ျဖတ္ၾကၿပီ။ ေမာဘလူမ်ိဳးတို႔၊ ဥစၥာပစၥည္းမ်ား သြားလုယူၾကစို႔”ဟု ဆိုလ်က္ |
|
| 24 |
|
| အစၥေရးတပ္စခန္းသို႔ ဝင္သြားၾက၏။ ထိုအခါ အစၥေရးတပ္သားတို႔သည္ ထ၍တိုက္ခိုက္သျဖင့္ ေမာဘလူမ်ိဳးတို႔ ထြက္ေျပးၾကရာ ေမာဘျပည္အထိ သူတို႔ကို လိုက္၍တိုက္ခိုက္သတ္ျဖတ္ေလ၏။ |
|
| 25 |
|
| ၿမိဳ႕တို႔ကို ၿဖိဳဖ်က္ၿပီး ေကာင္းေသာလယ္ေျမအားလုံးတြင္လည္း ေက်ာက္တုံးမ်ားအျပည့္ ပစ္ခ်ထားၾက၏။ ကိရဟရက္ၿမိဳ႕၌ ေက်ာက္တုံးမ်ားသာက်န္ေတာ့သည္အထိ စမ္းေရေပါက္အားလုံးကိုလည္း ပိတ္ဆို႔ပစ္ၿပီး ေကာင္းေသာအပင္အားလုံးကိုလည္း ခုတ္လွဲပစ္ၾက၏။ ေလာက္လႊဲတပ္သားတို႔ကလည္း ဝိုင္းဝန္းတိုက္ခိုက္ၾက၏။ |
|
| 26 |
|
| ေမာဘဘုရင္သည္ တိုက္ပြဲျပင္းထန္ေၾကာင္းကို ရိပ္မိလွ်င္ ဓားကိုင္တပ္သားအေယာက္ခုနစ္ရာကို ေခၚ၍ ဧဒုံဘုရင္၏တပ္ကို ထိုးေဖာက္၏။ သို႔ေသာ္ မထိုးေဖာက္ႏိုင္ၾက။ |
|
| 27 |
|
| ထိုအခါ မိမိအ႐ိုက္အရာကိုဆက္ခံမည့္သားဦးအား ယူ၍ ၿမိဳ႕႐ိုးေပၚတြင္ ယဇ္ပူေဇာ္ေလ၏။ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔သည္ အမ်က္ဒဏ္ႀကီးစြာခံရသျဖင့္ တပ္ကိုဆုတ္ခြာၿပီး မိမိတို႔ျပည္သို႔ ျပန္သြားၾကေလ၏။ |
|
|
|
|