|
| 1 |
|
| အစၥေရးလူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔သည္ ေဟျဗဳန္ၿမိဳ႕ရွိ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးထံ၌ စု႐ုံးၾကၿပီး “အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ အရွင္၏အ႐ိုး၊ အရွင္၏အသားမ်ား ျဖစ္ၾကပါ၏။ |
|
| 2 |
|
| ယခင္ ေရွာလုမင္းႀကီးအုပ္စိုးစဥ္ကာလကပင္ အရွင္သည္ အစၥေရးလူမ်ိဳးကို ဦးေဆာင္ဦး႐ြက္ျပဳေပးခဲ့သူ ျဖစ္ပါ၏။ ထာဝရဘုရားကလည္း အရွင့္အား ‘သင္သည္ ငါ့လူမ်ိဳးေတာ္အစၥေရးတို႔ကို ၾကည့္ရႈေစာင္မရမည္၊ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ကို အုပ္ခ်ဳပ္ရမည္’ဟူ၍ မိန႔္ဆိုေတာ္မူခဲ့ပါၿပီ”ဟု ေလွ်ာက္တင္ၾက၏။ |
|
| 3 |
|
| အစၥေရးသက္ႀကီးဝါႀကီးအေပါင္းတို႔သည္လည္း ရွင္ဘုရင္ရွိရာ ေဟျဗဳန္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္လာၾက၏။ ေဟျဗဳန္ၿမိဳ႕တြင္ ဒါဝိဒ္သည္ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌ သူတို႔ႏွင့္ ကတိသစၥာျပဳၿပီးလွ်င္ ရွေမြလမွတစ္ဆင့္ ထာဝရဘုရားမိန႔္မွာထားေတာ္မူခဲ့သည့္အတိုင္း သူတို႔သည္ ဒါဝိဒ္ကို အစၥေရးလူမ်ိဳး၏ဘုရင္အျဖစ္ ဘိသိက္ေပးၾက၏။ |
|
| 4 |
|
| တစ္ခါေသာ္ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးႏွင့္ အစၥေရးလူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔သည္ ျပည္သားရင္းေယဗုသိလူမ်ိဳးတို႔ေနထိုင္ရာ ေယဗုတ္ဟုေခၚေသာေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ ခ်ီတက္ၾက၏။ |
|
| 5 |
|
| ေယဗုတ္ၿမိဳ႕သားတို႔က ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးအား “သင္သည္ ဤၿမိဳ႕ထဲသို႔ မဝင္ရ”ဟု ဆို၏။ သို႔ေသာ္ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးသည္ ဒါဝိဒ္ၿမိဳ႕ ဟုေခၚတြင္မည့္ ဇိအုန္ခံတပ္ကို သိမ္းပိုက္ႏိုင္ခဲ့၏။ |
|
| 6 |
|
| ထို႔ေနာက္ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးက “ေယဗုသိလူမ်ိဳးကို ဦးစြာတိုက္ခိုက္ႏိုင္သူအား ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးရာထူးေပးမည္”ဟု မိန႔္ဆိုလွ်င္ ေဇ႐ုယာ၏သားယြာဘသည္ ဦးစြာသြားတိုက္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ သူသည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ျဖစ္လာေလ၏။ |
|
| 7 |
|
| ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးသည္ ရဲတိုက္တြင္ေနသည္ကိုအစြဲျပဳ၍ ထိုရဲတိုက္ကို ဒါဝိဒ္ၿမိဳ႕ ဟုေခၚဆိုၾက၏။ |
|
| 8 |
|
| ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးသည္ မိေလႅာ ႏွင့္ ဝန္းက်င္ပတ္ပတ္လည္တြင္ ၿမိဳ႕ကိုတည္ေဆာက္၏။ ၿမိဳ႕၏က်န္အပိုင္းကို ယြာဘက ျပန္လည္ျပဳျပင္၏။ |
|
| 9 |
|
| ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးႏွင့္အတူ ရွိေတာ္မူသည္ျဖစ္၍ သူသည္ အားႀကီးသည္ထက္ႀကီးလာေလ၏။ |
|
| 10 |
|
| အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔အား ထာဝရဘုရားမိန႔္မွာေတာ္မူခဲ့သည့္အတိုင္း အစၥေရးလူအေပါင္းတို႔သည္ ဒါဝိဒ္ကို မင္းေျမႇာက္၍ ႏိုင္ငံေတာ္တည္ေထာင္ရာတြင္ သူ႔ကိုဝိုင္းဝန္းကူညီေပးေသာ စစ္သူရဲအႀကီးအကဲမ်ားရွိခဲ့ၾက၏။ |
|
| 11 |
|
| ဒါဝိဒ္မင္းႀကီး၌ရွိေသာ စာရင္းဝင္သူရဲေကာင္းမ်ားမွာ ဤသူတို႔ျဖစ္၏။ တပ္မႉးသုံးဆယ္ကိုဦးစီးရေသာ ဟခေမာနိအမ်ိဳး ယာေရွာဗံသည္ လွံကိုေဝွ႔ယမ္းလိုက္သည္ႏွင့္ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ လူအေယာက္သုံးရာကို သတ္ျဖတ္ႏိုင္ခဲ့သူျဖစ္၏။ |
|
| 12 |
|
| ေနာက္တစ္ဦးမွာ သူရဲေကာင္းသုံးဦးအဝင္ျဖစ္ေသာ အေဟာဟိလူမ်ိဳး ေဒါေဒါ၏သား ဧလာဇာ ျဖစ္၏။ |
|
| 13 |
|
| ဧလာဇာသည္ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးႏွင့္အတူ ပါသဒမၼိမ္အရပ္ရွိ မုေယာစပါးအျပည့္စိုက္ထားေသာလယ္ကြက္၌ေနစဥ္ ဖိလိတၱိလူမ်ိဳးတို႔ စစ္တိုက္ရန္ စုေဝးခ်ီတက္လာၾက၏။ က်န္စစ္သည္မ်ား ဖိလိတၱိလူမ်ိဳးတို႔ေရွ႕မွ ထြက္ေျပးကုန္ေသာ္လည္း |
|
| 14 |
|
| ဧလာဇာသည္ လယ္ကြက္အလယ္တြင္ရပ္လ်က္ ဖိလိတၱိလူမ်ိဳးတို႔ကို ခုခံတိုက္ခိုက္ရာ ထာဝရဘုရားသည္ ႀကီးမားေသာေအာင္ပြဲကို ရေစေတာ္မူ၏။ |
|
| 15 |
|
| စစ္သူရဲသုံးဆယ္ထဲမွ သုံးဦးသည္ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးရွိရာ အဒုလံလိုဏ္ဂူေက်ာက္ေဆာင္သို႔ ဆင္းသြားၾက၏။ ဖိလိတၱိတပ္မူကား ေရဖိမ္ခ်ိဳင့္ဝွမ္းတြင္ စခန္းခ်လ်က္ရွိ၏။ |
|
| 16 |
|
| ထိုအခ်ိန္က ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးသည္ ခံတပ္တြင္စံျမန္းလ်က္ရွိၿပီး ဖိလိတၱိၿမိဳ႕ေစာင့္တပ္မူကား ဗက္လင္ၿမိဳ႕၌ တပ္စြဲထားလ်က္ရွိ၏။ |
|
| 17 |
|
| ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးက “ဗက္လင္ၿမိဳ႕တံခါးအနီးရွိ ေရတြင္းမွေရကို ငါ့အတြက္ တစ္ေယာက္ေယာက္ခပ္ေပးလွ်င္ ေကာင္းေပမည္”ဟု ေတာင့္တ၍ ဆိုမိလွ်င္ |
|
| 18 |
|
| ထိုသူရဲေကာင္းသုံးဦးသည္ ဖိလိတၱိတပ္စခန္းကို ထိုးေဖာက္ၿပီး ဗက္လင္ၿမိဳ႕တံခါးအနီးရွိေရတြင္းမွ ေရကိုခပ္ယူကာ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးထံ ယူေဆာင္လာေပး၏။ သို႔ေသာ္ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးသည္ ထိုေရကိုမေသာက္ဘဲ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္တြင္ သြန္းလ်က္ |
|
| 19 |
|
| “အို အကြၽႏ္ုပ္၏ဘုရားသခင္၊ ဤအမႈသည္ အကြၽႏ္ုပ္ႏွင့္ေဝးပါေစေသာ။ ဤေရသည္ သူတို႔၏အေသြးျဖစ္ပါ၏။ သူတို႔အသက္ႏွင့္ရင္း၍ရလာေသာေရကို အကြၽႏ္ုပ္ေသာက္ရပါမည္ေလာ။ သူတို႔သည္ အသက္ကိုရင္း၍ ဤေရမ်ားကို ခပ္လာခဲ့သည္မဟုတ္ေလာ”ဟု ဆိုလ်က္ ထိုေရကို မေသာက္ဘဲ ေန၏။ သူရဲေကာင္းသုံးဦးတို႔သည္ ဤသို႔စြမ္းေဆာင္ေပးခဲ့ေလ၏။ |
|
| 20 |
|
| ေဇ႐ုယာ၏သား၊ ယြာဘ၏ညီ အဘိရွဲသည္ ထိုသူရဲေကာင္းသုံးဦးကို ဦးေဆာင္ရ၏။ သူသည္ လွံကိုေဝွ႔ယမ္းၿပီး လူအေယာက္သုံးရာကို တိုက္ခိုက္သတ္ျဖတ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ သူသည္ ထိုသူရဲေကာင္းသုံးဦးကဲ့သို႔ နာမည္ေက်ာ္ေစာ၏။ |
|
| 21 |
|
| သူသည္ ထိုသူရဲေကာင္းသုံးဦးတို႔ထက္ ႏွစ္ဆအစြမ္းထက္ေသာေၾကာင့္ သူတို႔၏အႀကီးအကဲျဖစ္ရ၏။ သို႔ေသာ္ ပထမသူရဲေကာင္းသုံးဦးကို မမီ။ |
|
| 22 |
|
| ရဲစြမ္းသတၱိထက္ျမက္ေသာ ကပ္ေဇလၿမိဳ႕မွ စစ္သူရဲမ်ိဳး႐ိုး ေယာယဒ၏သား ေဗနာယသည္လည္း ျခေသၤ့ကဲ့သို႔အားႀကီးေသာေမာဘလူမ်ိဳးႏွစ္ဦးကို သုတ္သင္ပစ္ခဲ့၏။ ႏွင္းက်ေသာေန႔တစ္ေန႔တြင္ ျခေသၤ့တြင္းထဲသို႔ဝင္ၿပီး ျခေသၤ့တစ္ေကာင္ကို သတ္ခဲ့၏။ |
|
| 23 |
|
| သူသည္ အရပ္ငါးေတာင္ ရွိေသာအီဂ်စ္အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ကိုလည္း သတ္ခဲ့၏။ ရက္ကန္းလိပ္တုံးတမွ်ႀကီးေသာလွံကိုကိုင္ထားေသာ ထိုအီဂ်စ္အမ်ိဳးသားအား သူသည္ ႀကိမ္လုံးျဖင့္သာ သြား၍တိုက္ခိုက္၏။ အီဂ်စ္အမ်ိဳးသား၏လက္မွ လွံကိုလုယူ၍ ထိုလွံျဖင့္ပင္ ထိုသူကို ထိုးသတ္ေလ၏။ |
|
| 24 |
|
| ေယာယဒ၏သား ေဗနာယသည္ ထိုသို႔ျပဳခဲ့ေသာေၾကာင့္ သူရဲေကာင္းသုံးဦးကဲ့သို႔ပင္ သူသည္လည္း နာမည္ေက်ာ္ေစာ၏။ |
|
| 25 |
|
| သူသည္ စစ္သူရဲအေယာက္သုံးဆယ္ထက္ အစြမ္းထက္ေသာ္လည္း ပထမသူရဲေကာင္းသုံးဦးကိုမမီ။ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးသည္ သူ႔အား ကိုယ္ရံေတာ္မႉးအျဖစ္ ခန႔္အပ္ထား၏။ |
|
| 26 |
|
| အျခားရဲစြမ္းသတၱိရွိေသာစစ္သူရဲမ်ားမွာ ယြာဘ၏ညီ အာသေဟလ၊ ဗက္လင္ၿမိဳ႕သား ေဒါေဒါ၏သား ဧလဟာနန္၊ |
|
| 27 |
|
| ဟာ႐ုတ္ၿမိဳ႕သား ရွမၼဳတ္၊ ေပေလာၿမိဳ႕သား ေဟလက္၊ |
|
| 28 |
|
| ေတေကာၿမိဳ႕သား ဣေကရွ၏သား ဣရ၊ အေနေသာသိလူမ်ိဳး အေဗ်ဇာ၊ |
|
| 29 |
|
| ဟုရွသိလူမ်ိဳး သိေဗခဲ၊ အေဟာဟိလူမ်ိဳး ဣလဲ၊ |
|
| 30 |
|
| ေနေတာဖာသိလူမ်ိဳး မဟာရဲ၊ ေနေတာဖာသိလူမ်ိဳး ဗာနာ၏သား ေဟလက္၊ |
|
| 31 |
|
| ဂိဗာၿမိဳ႕မွ ဗယၤာမိန္သားေျမး ရိဘဲ၏သား အိတၱဲ၊ ပိရသုန္ၿမိဳ႕သား ေဗနာယ၊ |
|
| 32 |
|
| ဂါရွခ်ိဳင့္ဝွမ္းမွ ဟုရဲ၊ အာဗသိလူမ်ိဳး အေဗ်လ၊ |
|
| 33 |
|
| ဗာဟုမိလူမ်ိဳး အာဇမာဝက္၊ ရွာလေဗာနိလူမ်ိဳး ဧလ်ာဘ၊ |
|
| 34 |
|
| ဂိေဇာနိလူမ်ိဳး ဟာရွင္၏သားမ်ား၊ ဟာရရိလူမ်ိဳး ရွာဂဲ၏သား ေယာနသန္၊ |
|
| 35 |
|
| ဟာရရိလူမ်ိဳး စာကာ၏သား အဟိအံ၊ ဥရ၏သား ဧလိဖလ၊ |
|
| 36 |
|
| ေမေခရသိလူမ်ိဳး ေဟဖာ၊ ေပေလာနိလူမ်ိဳး အဟိယ၊ |
|
| 37 |
|
| ကရေမလိလူမ်ိဳး ေဟဇရဲ၊ ဧဇဗဲ၏သား နာရဲ၊ |
|
| 38 |
|
| နာသန္၏ညီ ေယာလ၊ ဟာဂရိ၏သား မိဗဟာ၊ |
|
| 39 |
|
| အမၼဳန္လူမ်ိဳး ေဇလက္၊ ေဇ႐ုယာ၏သား ယြာဘ၏လက္နက္ကိုင္ ေဗေရာသိလူမ်ိဳး နဟာရဲ၊ |
|
| 40 |
|
| ဣသရိလူမ်ိဳး ဣရ၊ ဣသရိလူမ်ိဳး ဂါရက္၊ |
|
| 41 |
|
| ဟိတၱိလူမ်ိဳး ဥရိယ၊ အာလဲ၏သား ဇာဗဒ္၊ |
|
| 42 |
|
| ႐ုဗင္အႏြယ္တြင္ လူအေယာက္သုံးဆယ္ကို ႀကီးစိုးေသာ ႐ုဗင္အမ်ိဳး၏အႀကီးအမႉး ရွိဇ၏သား အဒိန၊ |
|
| 43 |
|
| မာခါ၏သား ဟာနန္၊ မိသနိလူမ်ိဳး ေယာရွာဖတ္၊ |
|
| 44 |
|
| အာရွတေယာသိလူမ်ိဳး ဩဇိ၊ အာေရာရိလူမ်ိဳး ေဟာသံ၏သားမ်ားျဖစ္ေသာ ရွာမ၊ ေယေယလ၊ |
|
| 45 |
|
| ရွိမရိ၏သား ေယဒေယလႏွင့္ သူ႔ညီ တိဇိလူမ်ိဳး ေယာဟ၊ |
|
| 46 |
|
| မဟာဝိလူမ်ိဳး ဧေလ်လ၊ ဧလနန္၏သား ေယရိဗဲႏွင့္ ေယာရွဝိ၊ ေမာဘလူမ်ိဳး ဣသမ၊ |
|
| 47 |
|
| ဧေလ်လ၊ ဩဗက္၊ ေမေဇာဗိတ္လူမ်ိဳး ယာေသလ တို႔ျဖစ္ၾက၏။ |
|
|
|
|