“Ang imo amay nagpabudlay gid sa amon. Kon imo pamag-anon ang amon kabudlayan, kag himuon mo nga magmahapos ang amon pangabuhi, kami magaunong sa imo.”
Si Haring Rehoboam nagpangayo sang laygay sa mga tigulang nga mga tawo nga nag-alagad subong palamangkutan sang iya amay nga si Solomon. Nagpamangkot sia, “Ano bala ang laygay nga inyo ihatag sa akon nga isabat ko sa sining mga tawo?”
Nagsabat sila, “Kon ikaw magmaayo sa sining mga tawo, kag magtinguha sa pagpaayon sa ila paagi sa paghatag sang maayo nga sabat, magaalagad sila sa gihapon sa imo.”
Pero wala niya ginsapak ang laygay sang mga tigulang, sa baylo nagkadto sia sa mga pamatan-on nga katubotubo niya kag iya na sila karon mga palamangkutan.
Nagpamangkot sia, “Ano bala ang inyo mahatag nga laygay sa akon nga akon himuon? Ano ang isabat ko sa sini nga mga tawo nga nagapangayo nga ang ila kabudlayan pahaganhaganon?”
Singgana sila, ‘Ang akon amay nagbutang sa inyo sing mabug-at nga mga palas-anon, akon pa gid ini dugangan. Ginhanot niya kamo sing latigo, ako magaputik sa inyo!’”
suno sa laygay sang mga pamatan-on. Nagsiling sia, “Ang akon amay nagbutang sa inyo sang mabug-at nga palas-anon, akon pa gid ini dugangan. Ginhanot niya kamo sing latigo, ako magaputik sa inyo!”
Ini kabubot-on sang Dios sa pagtuman sang ginsiling sang Ginoo kay Jeroboam nga anak ni Nebat paagi kay Ahias nga propeta nga taga-Silo. Amo ini ang kabangdanan nga ang hari wala magpamati sa mga tawo.
Sang makita sang mga tawo nga ang hari indi magpamati sa ila, nagsinggit sila, “Ibagsak si David kag ang iya panimalay! Ano bala ang ila nahimo sa aton? Mga tawo sang Israel, pauli kita! Pabay-i lang si Rehoboam sa iya kaugalingon!” Gani ang tanan nga mga tawo sang Israel nagrebelde,
Dayon ginpadala ni Haring Rehoboam si Adoniram nga amo ang gintugyanan sa pagpilit sa mga tawo sa pag-obra, sa pagkadto sa mga Israelinhon, pero ginbato nila sia tubtob mapatay. Sang pagkahibalo ni Rehoboam sini, nagdalidali sia sa pagsakay sa iya karwahi kag nagpalagyo sa Jerusalem.