Marsin do choduil Abiiah a bhfochair a aithreadh, agus dadhlaiceadar é a ccathruigh Dháibhí: agus do ríoghuidh Asa a mhac iona aít. Iona laéthibh do bhí an tír súaimhneach deich mblíadhna.
¶ Agus do chuir sé caithreacha daingne súas ann Iúdah: óir do bhí ciúnas ag an ttír, agus ní raibh cogadh ar bith annsna blíadhnuibh sin; do bhrígh go ttug an TIGHEARNA suáimhneas dó.
Uimesin a dubhairt sé ré Iúdah, Cuiriom na caithreacha súas, agus déanam balladha na ttimchioll, agus tuir, geatadha, agus barradha, an feadh bhías an fearann fós air ar ccor fein; do bhrígh gur íarramar ar TTIGHEARNA Día, do ghuidheamar é, agus thug sé socrachd dhúinn da gach uile thaoibh. Marsin do rinneadar fairgniomh agus do chuádar air a naghaidh.
¶ Agus do bhí slúagh daóine ag Asa do iomchradh targáid agus gaéthe, as Iúdah trí chéad míle; agus as Beniamin, diomchradh sciatha agus do thairngeadh bogha, dha chéad agus céithre fithchid míle: do budh fir árrachda chródha íadso uile.
Agus déigh Asa air A THIGHEARNA Día, agus a dubhairt, A THIGHEARNA, as beag agadsa cabhair do thabhairt, ceachtar acá lé móran, nó luchd gan neart: tabhair dhúinne cabhair, a THIGHEARNA ar Ndía; óir is ort chuirmid sinn féin, agus an thainmsi theighmid á naghaidh a niomudse. O a THIGHEARNA, is tú ar Ndía; ná beireadh duine búaidh órt.
Agus do lean Asa agus an mhuinntir do bhí na fhochair íad go Gérar: agus do cláoidheadh na Hétiópigh, ionnus nar fheádadar íad féin do thártháil; óir do marbhadh íad a lathair an TIGHEARNA, agus a lathair a shlóigh; agus rugadar romhóran éadála leó.
Agus do bhúaileadar na caithreacha uile fa ccúairt timchioll Ghérar; óir tháinic eagla an TIGHEARNA orra: agus do airgeadar na caithreacha uile; óir do bhí iomarcuigh éadala ionnta.