|
| 1 |
|
| ဘုရားသခင္၏ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ဩဒက္၏သားအာဇရိအေပၚသို႔ သက္ေရာက္၍ |
|
| 2 |
|
| သူသည္ အာသမင္းႀကီးထံသြားကာ “အို အာသမင္းႀကီးႏွင့္ ယုဒအမ်ိဳး၊ ဗယၤာမိန္အမ်ိဳးအေပါင္းတို႔၊ ငါ့စကားကို နားေထာင္ၾကပါေလာ့။ သင္တို႔သည္ ထာဝရဘုရားႏွင့္အတူရွိလွ်င္ ထာဝရဘုရားသည္လည္း သင္တို႔ႏွင့္အတူ ရွိလိမ့္မည္။ ကိုယ္ေတာ္ကိုရွာလွ်င္ အေတြ႕ခံေတာ္မူမည္။ ကိုယ္ေတာ္ကို စြန႔္ပစ္လွ်င္ ကိုယ္ေတာ္သည္လည္း သင္တို႔ကို စြန႔္ပစ္ေတာ္မူမည္။ |
|
| 3 |
|
| အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔တြင္ ကာလၾကာျမင့္စြာစစ္မွန္ေသာဘုရားမရွိ၊ သြန္သင္ေပးမည့္ယဇ္ပုေရာဟိတ္မရွိ၊ ပညတ္တရားလည္းမရွိ။ |
|
| 4 |
|
| သို႔ေသာ္ သူတို႔သည္ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္၍ အစၥေရးလူမ်ိဳး၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားထံျပန္လာၿပီး ကိုယ္ေတာ္ကို ရွာၾကေသာအခါ သူတို႔ကို အေတြ႕ခံေတာ္မူ၏။ |
|
| 5 |
|
| ထိုကာလ၌ တိုင္းျပည္တြင္ေနထိုင္သူအေပါင္းတို႔သည္ အလြန္ေၾကာက္႐ြံ႕ထိတ္လန႔္ေနရၿပီး သြားလာရာတြင္လည္း လုံၿခဳံမႈမရွိခဲ့ၾက။ |
|
| 6 |
|
| ဘုရားသခင္သည္ သူတို႔ကို ေဘးဒုကၡအမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင့္ ဆုံးမေတာ္မူသျဖင့္ သူတို႔သည္ လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးႏွင့္တစ္မ်ိဳး၊ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ႏွင့္တစ္ၿမိဳ႕ ေခ်မႈန္းတိုက္ဖ်က္ၾက၏။ |
|
| 7 |
|
| သင္တို႔မူကား အားယူၾကေလာ့။ စိတ္မပ်က္ၾကႏွင့္။ အေၾကာင္းမူကား သင္တို႔၏လုပ္ေဆာင္မႈအတြက္ အဖိုးအခကို ရရွိၾကလိမ့္မည္”ဟု ဆင့္ဆို၏။ |
|
| 8 |
|
| အာသမင္းႀကီးသည္ ထိုစကားမ်ားႏွင့္ ပေရာဖက္ဩဒက္ ပေရာဖက္ျပဳေသာစကားမ်ားကို ၾကားေသာအခါ အားတက္လာၿပီး ယုဒျပည္တစ္ျပည္လုံး၊ ဗယၤာမိန္ျပည္တစ္ျပည္လုံးႏွင့္ ဧဖရိမ္ေတာင္ေပၚေဒသရွိ သူသိမ္းယူထားေသာၿမိဳ႕႐ြာမ်ားမွ ႐ြံရွာဖြယ္ရာမ်ားကို ဖယ္ရွားပစ္၏။ ထာဝရဘုရား၏အိမ္ေတာ္ဆင္ဝင္ေရွ႕ရွိ ထာဝရဘုရား၏ယဇ္ပလႅင္ကိုလည္း ျပဳျပင္ေလ၏။ |
|
| 9 |
|
| ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ သူႏွင့္အတူရွိေတာ္မူသည္ကို သိျမင္ၾကေသာအခါ အစၥေရးလူမ်ိဳးထဲမွထြက္လာၿပီး သူ႔ထံသို႔ လာေရာက္ပူးေပါင္းသူမ်ားစြာရွိေသာေၾကာင့္ သူသည္ ယုဒအမ်ိဳး၊ ဗယၤာမိန္အမ်ိဳးတို႔မွစ၍ ဧဖရိမ္အမ်ိဳး၊ မနာေရွအမ်ိဳး၊ ရွိေမာင္အမ်ိဳးအပါအဝင္ သူတို႔ႏွင့္အတူေနထိုင္ေသာတိုင္းတစ္ပါးသားအားလုံးကို စု႐ုံး၏။ |
|
| 10 |
|
| သူတို႔သည္ အာသမင္းႀကီး နန္းစံတစ္ဆယ့္ငါးႏွစ္၊ တတိယလတြင္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕၌ စုေဝးၾကၿပီး |
|
| 11 |
|
| ထိုေန႔တြင္ တိုက္ရာပါပစၥည္းမ်ားထဲမွ ႏြားအေကာင္ခုနစ္ရာ၊ သိုးအေကာင္ခုနစ္ေထာင္တို႔ကို ထာဝရဘုရားအား ယဇ္ပူေဇာ္ၾက၏။ |
|
| 12 |
|
| ထို႔ေနာက္ ဘိုးေဘးတို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားကို စိတ္ႏွလုံးအႂကြင္းမဲ့၊ စိတ္ဝိညာဥ္အႂကြင္းမဲ့ ရွာမည္ဟု ကတိသစၥာျပဳၾက၏။ |
|
| 13 |
|
| လူႀကီးလူငယ္၊ ေယာက္်ားမိန္းမ မေ႐ြး အစၥေရးလူမ်ိဳး၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားကို မရွာေသာသူအားလုံး အသတ္ခံရမည္ျဖစ္၏။ |
|
| 14 |
|
| သူတို႔သည္ အသံက်ယ္ေလာင္စြာေႂကြးေၾကာ္လ်က္၊ တံပိုးခရာမ်ားႏွင့္ သိုးခ်ိဳမ်ားကို မႈတ္လ်က္ ထာဝရဘုရားထံ တိုင္တည္က်ိန္ဆိုၾက၏။ |
|
| 15 |
|
| ထိုသို႔ က်ိန္ဆိုရျခင္းအတြက္ ယုဒလူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔သည္ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာျဖစ္ၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား သူတို႔သည္ စိတ္ႏွလုံးအႂကြင္းမဲ့က်ိန္ဆိုၿပီး ထာဝရဘုရားကို စိတ္လိုလက္ရရွာေသာေၾကာင့္ သူတို႔ကို အေတြ႕ခံေတာ္မူ၏။ ထာဝရဘုရားသည္လည္း အရပ္ရပ္၌ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း ရွိေစေတာ္မူ၏။ |
|
| 16 |
|
| အာသမင္းႀကီးသည္ အာရွရနတ္ဘုရားမ႐ုပ္တုကို ျပဳလုပ္ကိုးကြယ္ေသာ မိမိ၏အဘြားေတာ္မာခါကိုလည္း မယ္ေတာ္မိဖုရားအရာမွႏုတ္ပယ္ပစ္ၿပီး ထို႐ုပ္တုကိုခုတ္လွဲဖ်က္ဆီးကာ ေကျဒဳန္ခ်ိဳင့္ဝွမ္းတြင္ မီးရႈိ႕ပစ္ေလ၏။ |
|
| 17 |
|
| အာသမင္းႀကီးသည္ အစၥေရးျပည္ရွိ အထြတ္အျမတ္ထားရာေနရာမ်ားကို မဖယ္ရွားခဲ့ေသာ္လည္း သူအသက္ရွင္သမွ်ကာလပတ္လုံး သူ၏စိတ္ႏွလုံးသည္ ျပည့္ဝစုံလင္ျခင္း ရွိေလ၏။ |
|
| 18 |
|
| သူသည္ ခမည္းေတာ္ဆက္ကပ္လႉဒါန္းခဲ့ေသာပစၥည္းမ်ား၊ မိမိကိုယ္တိုင္ဆက္ကပ္လႉဒါန္းခဲ့ေသာပစၥည္းမ်ားႏွင့္ ေ႐ႊထည္ေငြထည္အသုံးအေဆာင္မ်ားကို ဘုရားသခင္၏အိမ္ေတာ္သို႔ ယူေဆာင္လာ၏။ |
|
| 19 |
|
| အာသမင္းႀကီး နန္းစံသုံးဆယ္ငါးႏွစ္အထိ စစ္ပြဲဟူ၍ မရွိခဲ့ေပ။ |
|
|
|
|