تڏهن هڪڙو نبي ييهو ولد حناني بادشاهہ سان ملڻ آيو ۽ کيس چيائين تہ ”ڇا اهو مناسب آهي جو تون بدڪارن جي مدد ڪرين ۽ خداوند جي دشمنن سان محبت رکين؟ ياد رک، انهيءَ ڳالهہ جي ڪري تو تي خدا جو ڏمر آهي.
انهيءَ هوندي بہ تو ۾ ڪي ڳالهيون چڱيون آهن جو تو هن ملڪ مان يسيرہ ديويءَ نالي ٿنڀن کي ڊاهي چٽ ڪري ڇڏيو آهي، جنهن جي ماڻهو پوڄا ڪندا هئا. انهيءَ کان علاوہ تو خداوند جي حڪمن تي عمل ڪرڻ جي ڪوشش پئي ڪئي آهي.“
هن انهن کي هدايت ڪئي تہ ”اوهين فيصلو ٻڌائڻ وقت خبردار رهجو، ڇاڪاڻ تہ اوهين ڪنهن انسان جي اختياريءَ سان نہ بلڪ خداوند جي اختياريءَ سان ڪم ڪريو ٿا. فيصلي ٻڌائڻ وقت هو اوهان سان گڏ آهي.
ياد رکو، خداوند جي شريعت سان تعلق رکندڙ سڀني ڳالهين جو اختيار امرياہ ڪاهن وٽ هوندو ۽ بادشاهہ جي قاعدن قانونن سان تعلق رکندڙ سڀني ڳالهين جو اختيار يهوداہ جي گورنر زبدياہ ولد اسماعيل وٽ هوندو. لاوي بہ منهنجي طرفان اوهان سان گڏ عملدار مقرر هوندا. سو اوهين همت سان ڪم ڪريو. شل خداوند نيڪن سان گڏ هجي.“