Achaz miał dwadzieścia lat, kiedy został królem, a panował w Jerozolimie szesnaście lat. W odróżnieniu od Dawida, swojego praojca, nie czynił on tego, co prawe w oczach PANA.
Spalał też ofiary z kadzidła w dolinie Ben-Hinom, a nawet swoich synów przeprowadził przez ogień obrzydliwym zwyczajem narodów, które PAN wypędził przed synami Izraela.
PAN, jego Bóg, wydał go zatem w ręce króla Aramu. Wojska aramejskie pobiły go i uprowadziły do niewoli do Damaszku bardzo wielu ludzi. Achaz został też wydany w ręce króla Izraela, który zadał mu wielką klęskę.
Pekach, syn Remaliasza, wyciął w Judzie jednego dnia sto dwadzieścia tysięcy mężczyzn, wszystkich dzielnych wojowników, ponieważ opuścili PANA, Boga swoich ojców.
Mieszkał tam wówczas prorok PANA imieniem Oded. Wyszedł on naprzeciw zastępowi wracającemu do Samarii po bitwie i zawołał: Oto PAN, Bóg waszych ojców, w przypływie gniewu na Judejczyków wydał ich w wasze ręce, lecz wy wybiliście ich z taką wściekłością, że doszło to aż do nieba.
Teraz natomiast zamierzacie podporządkować sobie Judejczyków oraz mieszkańców Jerozolimy jako swoich niewolników i niewolnice! Tylko czy wy sami jesteście wolni od winy wobec PANA, waszego Boga?
Wtedy niektórzy spośród naczelników Efraima: Azariasz, syn Jehochanana, Berekiasz, syn Meszilemota, Hiskiasz, syn Szaluma, i Amasa, syn Chadlaja, stanęli wobec powracających z wyprawy
i powiedzieli do nich: Nie wprowadzajcie tutaj jeńców, by PAN nie obarczył nas za to winą! Czy chcecie dodawać coś jeszcze do naszego grzechu i winy? Nasza wina już jest wielka i już zawisł nad Izraelem srogi gniew.
Wówczas wyznaczono imiennie ludzi, którzy zajęli się uprowadzonymi: rzeczami wziętymi z łupu okryli wszystkich pozbawionych odzieży, ubrali ich, obuli, nakarmili, napoili, namaścili, utykających posadzili na osły i odprowadzili wszystkich w pobliże ich braci, do Jerycha, Miasta Palm, sami zaś wrócili do Samarii.
Z drugiej strony Filistyni ograbili miasta Szefeli i Negebu w Judzie i zdobyli Bet-Szemesz, Ajalon, Gederot, Socho wraz z jego osadami, Timnę wraz z jej osadami, Gimzo wraz z jego osadami — i tam zamieszkali.
PAN postanowił bowiem upokorzyć Judę ze względu na Achaza, króla Judy, który doprowadził w kraju do rozprzężenia i ogromnego sprzeniewierzenia się PANU.
Składał ofiary bogom Damaszku, którzy go pokonali, i utrzymywał, że to właśnie bogowie królów Aramu przyszli mu z pomocą. Będę im składał ofiary — powtarzał — a oni mi pomogą. Stało się jednak inaczej. Przyczynili się oni do upadku jego samego i całego Izraela.
Gdy Achaz spoczął ze swoimi ojcami, pochowano go w mieście, to jest w Jerozolimie. Nie złożono go w grobowcach królów Izraela. Władzę zaś po nim objął Hiskiasz, jego syn.