همانطور كه عزرا در مقابل خانۀ خدا روی بر زمين نهاده بود و گريهكنان دعا و اعتراف میكرد، عده زيادی از مردان و زنان و اطفال اسرائيلی نيز دورش جمع شدند و با او گريه كردند.
سپس شكنيا پسر يحیئيل كه از طايفهٔ عيلام بود به عزرا گفت: «ما اعتراف میكنيم كه نسبت به خدای خود گناه ورزيدهايم، چون با زنان غيريهودی ازدواج كردهايم. ولی با وجود اين، باز اميدی برای بنیاسرائيل باقی است.
اينک در حضور خدای خويش قول میدهيم كه از زنان خود جدا شويم و آنها را با فرزندانشان از اين سرزمين دور كنيم. ما در اين مورد از دستور تو و آنانی كه از خدا میترسند پيروی میكنيم، و طبق شريعت عمل مینماييم.
سپس عزرا از برابر خانۀ خدا برخاست و به اطاق يهوحانان (پسر الياشيب) رفت و شب در آنجا ماند، ولی نه نان خورد و نه آب نوشيد، چون بسبب گناه قوم ماتم گرفته بود.
پس در سراسر يهودا و اورشليم اعلام شد كه تمام قوم بايد در عرض سه روز در اورشليم جمع شوند و اگر كسی از آمدن خودداری كند طبق تصميم سران و بزرگان قوم اموال او ضبط خواهد گرديد و خود او هم از ميان قوم اسرائيل طرد خواهد شد.
پس از سه روز كه روز بيستم ماه نهم بود، تمام مردان يهودا و بنيامين در اورشليم جمع شدند و در ميدان جلو خانۀ خدا نشستند. آنها بسبب اهميت موضوع و بخاطر باران شديدی كه میباريد، میلرزيدند.
سپس عزرای كاهن بلند شد و به ايشان چنين گفت: «شما مرتكب گناه شدهايد، چون با زنان غيريهودی ازدواج كردهايد و با اين كارتان به گناهان بنیاسرائيل افزودهايد.
حال در حضور خداوند، خدای اجدادتان به گناهان خود اعتراف كنيد و خواست او را به جا آوريد. خود را از قومهايی كه در اطراف شما هستند دور نگهداريد و از اين زنان بيگانه جدا شويد.»
ولی اين كار يكی دو روز نيست. چون عدۀ كسانی كه به چنين گناهی آلوده شدهاند زياد است. در ضمن باران هم بشدت میبارد و بيش از اين نمیتوانيم در اينجا بايستيم.
بگذار سران ما در اورشليم بمانند و به اين كار رسيدگی كنند. سپس هر كس كه زن غيريهودی دارد، در وقت تعيين شده با بزرگان و قضات شهر خود بيايد تا به وضعش رسيدگی شود و خشم خدای ما از ما برگردد.»