Min ew li kêleka coya ku diherike bajarê Ahawayê civandin. Me sê rojan li wir kon veda. Min di nav gel û kahinan de çavên xwe gerandin, lê min kesekî Lêwiyî li wir nedît.
Loma min gazî Êliyezer, Ariyêl, Şemaya, Êlnatan, Yarîv, Êlnatanê din, Natan, Zekeriya, Meşûllamê ku serek in û Yoyarîv û Êlnatan kir ku herdu jî mamoste bûn
û ew şandin ba Îddoyê ku serweriya devera Kasîfyayê dikir. Min ji wan re got bila ew ji Îddo û birayên wî yên ku peywirdarên Perestgehê û li Kasîfyayê ne re bêjin ku xizmetkaran bişîne Mala Xwedayê me.
Bi destê Xwedayê me yê qenc, wan mirovekî fêmdar ji me re şand. Şêrêvyayê ji ziriyeta Mahliyê kurê Lêwiyê kurê Îsraêl, tevî kur û birayên wî, bi giştî hijdeh kes hatin.
Li wir, li kêleka Coya Ahawayê, rojî îlan kir ku em xwe li ber Xwedayê xwe dev ji nefsa xwe berdin û jê bixwazin ku ew ji bo xwe, zarokên xwe û tevahiya mal û milkê xwe riyekê ji me re veke.
Çimkî min şerm kir û ji padîşah nexwest ku ew leşker û hespan bişîne ku di rê de me ji dijminên me biparêze. Me êdî jê re gotibû: “Destê Xwedayê me, ji bo qenciyê li ser hemû kesan e ku lê digerin. Lê hêz û hêrsa wî li dijî hemû kesan e ku wî berdidin.”
Hay jê hebin û heta ku we ew li ber Lêwiyî û serekên kahinan û serekên binemalên Îsraêliyên li Orşelîmê bên kişandin, di odeyên Mala Xudan de biparêzin.”
Di roja duwanzdehê meha pêşî de, em ji Coya Ahawayê rabûn ku herin Orşelîmê. Destê Xwedayê me li ser me bû. Wî em ji destên dijminan û kesên di rê de kemîn danîne rizgar kirin.
Di roja çaran de, li Mala Xwedayê me, ev zêr, zîv û taxim hatin kişandin û dan destê Merêmotê Kahinê kurê Ûriya. Bi wî re Yozavadê kurê Yêşû û Noedyayê kurê Binnûy ên Lêwiyî û Êlezarê kurê Pînehas jî hebûn.
Wê gavê kesên ji sirgûnê hatin, ji Xwedayê Îsraêl re qurbanên şewitandinê pêşkêş kirin. Wan duwanzdeh gayên ku ji bo tevahiya Îsraêlê, nod û şeş beran, heftê û heft berx û ji bo pêşkêşiya paqijiyê jî duwanzdeh nêrî pêşkêş kirin. Tevahiya wan wekî qurbanên şewitandinê ji Xudan re hatin pêşkêşkirin.