ka hoy izy tamiko: –Nahoana no malahelo tarehy ianao, kanefa tsy marary tsinona? Tsy zavatra hafa izao fa alahelom-po mihitsy. Dia raiki-tahotra mafy aho
ka niteny tamin’ny amperôra hoe: –Ho velona mandrakizay anie ianao, ry andriamanjaka! Nahoana no tsy halahelo tarehy aho, fa rava ny tanàna misy ny fasan-drazako sady levon’ny afo ny vavahadiny?
vao niteny tamin’ny amperôra hoe: –Raha sitrakao izany, ry andriamanjaka, ary raha misy fankatelemanao ahy mpanomponao, dia mba alefaso ho any Joda aho, ho any amin’ilay tanàna misy ny fasan-drazako mba hanamboarako azy.
Ny amperôra, izay nanana ny vadibeny nipetraka teo anilany, dia mbola nanontany ahy hoe: –Haharitra fotoana firy any anefa ianao ary rahoviana no hiverina? Dia sitraky ny amperôra ny handefa ahy, koa nilaza fetr’andro taminy aho
sady nanampy teny hoe: –Raha sitrakao, ry andriamanjaka, dia aoka hisy taratasy homena ahy ho an’ireo governoran’ny faritra any andafy andrefan’ny ony Eofrata, mba hamelany ahy handeha hatrany Joda.
Nankany amin’ireo governora any andafy andrefan’ny ony Eofrata aho ka nanolotra azy ny taratasin’ny amperôra. Nisy manamboninahitra sy mpitaingin-tsoavaly rahateo nirahin’ny amperôra mba hiaraka amiko.
Raha nahare izany i Sanebalato ilay Hôrônita sy i Tôbià ilay Hamônita mpanampy azy, dia samy sosotra tokoa satria nisy lehilahy tonga hikarakara izay hahasoa ny Israelita.
Iny alina iny ihany no niakarako ny tevana amoron’ny lohasahan-driaka sy mbola nizahako ny manda; izay vao nitampody aho, dia niditra ilay Vavahadin’ny Lohasaha ka tafaverina.
Tsy nahalala izay nalehako na izay nataoko ireo mpanapaka; fa, talohan’izao, dia tsy mbola nisy nilazako izany ireo Jiosy, na mpisorona na loholona na mpanapaka na olon-kafa mpiandraikitra ny asa.
Ary hoy aho taminy; –Hitanareo ny fahavoazana mihatra amintsika fa rava i Jerosalema ary kilan’ny afo ny vavahadiny. Koa andeha hanangana indray ny mandan’i Jerosalema isika mba tsy ho fandatsa intsony!
Dia nambarako azy ny fiarovana nanambinan’Andriamanitra ahy ary koa ny teny nolazain’ny amperôra tamiko; ka hoy ireo hoe: –Ndao àry isika hanorina ny tanàna! Dia nivonon-kanao izany asa soa izany tamin-kerimpo ry zareo.
Fa raha nahare izany i Sanebalato ilay Hôrônita sy i Tôbià ilay Hamônita mpanampy azy ary i Gesema ilay Arabo, dia nanaraby sy naneso anay hoe: –Inona izao zavatra hataonareo izao? Hikomy amin’ny amperôra angaha ianareo?
Izao kosa no valin-teny nasetriko azy: –Ilay Andriamanitry ny lanitra mihitsy no hanambina anay; ka dia hirotsaka hanorina ny tanàna indray izahay mpanompony. Ianareo kosa tsy manana anjara na zo na fahatsiarovana akory atỳ Jerosalema!