|
| 1 |
|
| ငါတို႔သည္ ၿမိဳ႕႐ိုးကို ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေၾကာင္း သမာၻလတ္ၾကားသိလွ်င္ အမ်က္ေျခာင္းေျခာင္းထြက္လ်က္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔အား ကဲ့ရဲ႕ေလွာင္ေျပာင္ကာ |
|
| 2 |
|
| သူ႔ညီအစ္ကိုမ်ား၊ ရွမာရိစစ္သည္မ်ားေရွ႕တြင္ “ခ်ည့္နဲ႔ေနေသာဂ်ဴးလူမ်ိဳးမ်ားက မည္သို႔ျပဳၾကမည္နည္း။ ကိုယ့္ဘာသာ ၿမိဳ႕႐ိုးျပန္တည္ေဆာက္ၾကမည္ေလာ။ ယဇ္ပူေဇာ္ၾကမည္ေလာ။ တစ္ေန႔ခ်င္းအၿပီး လုပ္ႏိုင္မည္ေလာ။ မီးေလာင္ကြၽမ္းထားေသာေက်ာက္တုံးမ်ားကို အမႈိက္ပုံထဲမွထုတ္၍ ျပန္လည္အသက္သြင္းမည္ေလာ”ဟု ဆိုေလ၏။ |
|
| 3 |
|
| သူ႔အနားရွိ အမၼဳန္လူမ်ိဳးေတာဘိကလည္း “သူတို႔တည္ေဆာက္ေနေသာေက်ာက္ၿမိဳ႕႐ိုးသည္ ေျမေခြးခုန္တက္႐ုံမွ်ႏွင့္ပင္ ၿပိဳသြားလိမ့္မည္”ဟု ဆို၏။ |
|
| 4 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ ငါက “အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏ဘုရားသခင္၊ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကဲ့ရဲ႕ခံရသည္ကို နားေထာင္ေတာ္မူပါ။ သူတို႔ကဲ့ရဲ႕သည့္စကားကို သူတို႔ေခါင္းေပၚ ျပန္ေရာက္ေစေတာ္မူပါ။ သူတို႔ကို လုယက္ပစၥည္းကဲ့သို႔ျဖစ္ေစ၍ သုံ႔ပန္းဘဝသို႔ ေရာက္ေစေတာ္မူပါ။ |
|
| 5 |
|
| ၿမိဳ႕႐ိုးတည္ေဆာက္ေသာသူတို႔ကို ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္းေစာ္ကားေျပာဆိုေလၿပီျဖစ္၍ သူတို႔ဒုစ႐ိုက္ကို ဖုံးကြယ္မထားပါႏွင့္။ သူတို႔အျပစ္ကို မပယ္ဖ်က္ပါႏွင့္”ဟု ဆုေတာင္း၏။ |
|
| 6 |
|
| ၿမိဳ႕႐ိုးကို ျပန္လည္တည္ေဆာက္ရာတြင္ တည္ေဆာက္သူတို႔သည္ စိတ္အားထက္သန္စြာလုပ္ေဆာင္ေသာေၾကာင့္ ၿမိဳ႕႐ိုးတစ္ခုလုံးအျမင့္ တစ္ဝက္တိုင္ေအာင္ ၿပီးစီးေလ၏။ |
|
| 7 |
|
| ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕႐ိုးကို ဆက္၍ျပဳျပင္ေနေၾကာင္း၊ ၿပိဳပ်က္ရာမ်ားကို စ၍ဖာေထးေနေၾကာင္းကို သမာၻလတ္၊ ေတာဘိမွစ၍ အာရပ္လူမ်ိဳး၊ အမၼဳန္လူမ်ိဳး၊ အာဇုတ္လူမ်ိဳးတို႔ၾကားသိလွ်င္ အမ်က္ေျခာင္းေျခာင္းထြက္ေလ၏။ |
|
| 8 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔သည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ကို လာတိုက္ရန္ႏွင့္ အေႏွာင့္အယွက္ေပးရန္ ပူးေပါင္းႀကံစည္ၾက၏။ |
|
| 9 |
|
| ငါတို႔သည္ ငါတို႔ဘုရားသခင္ထံဆုေတာင္းၿပီး သူတို႔ရန္ေၾကာင့္ ေန႔ေရာညပါ ကင္းခ်ထား၏။ |
|
| 10 |
|
| ထိုအခါ ယုဒလူမ်ိဳးတို႔က “ဝန္သယ္ပိုးေသာသူမ်ား အားယုတ္လာေလၿပီ။ အမႈိက္သ႐ိုက္ မ်ားလွေသး၏။ ဤအတိုင္းဆိုလွ်င္ ၿမိဳ႕႐ိုးကို ငါတို႔ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ႏိုင္မည္မဟုတ္”ဟု ဆိုလာ၏။ |
|
| 11 |
|
| ရန္သူတို႔ကလည္း “သူတို႔မသိလိုက္ခ်ိန္မွာ သူတို႔ထဲသို႔ဝင္၍ သူတို႔ကိုသတ္ပစ္မည္။ သူတို႔အလုပ္ကို ရပ္တန႔္ေစမည္”ဟု ဆိုၾက၏။ |
|
| 12 |
|
| ရန္သူတို႔အနီး၌ေနေသာဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔ကလည္း “မည္သည့္အရပ္သို႔လွည့္သည္ျဖစ္ေစ ငါတို႔အတိုက္ခံရမည္”ဟု ဆယ္ႀကိမ္မက လာ၍ေျပာၾက၏။ |
|
| 13 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ ငါသည္ ၿမိဳ႕႐ိုးအေနာက္ဘက္ ေျမနိမ့္ပိုင္းကြင္းျပင္တြင္ မ်ိဳးႏြယ္စုအလိုက္ ဓား၊ လွံ၊ ေလးတို႔ႏွင့္တကြ အေစာင့္ခ်ထား၏။ |
|
| 14 |
|
| ငါသည္ အေျခအေနသုံးသပ္ၾကည့္ၿပီးေနာက္ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ႀကီးၾကပ္သူမ်ားႏွင့္ က်န္လူတို႔အား “ရန္သူတို႔ကို မေၾကာက္ၾကႏွင့္။ ႀကီးျမတ္၍ေၾကာက္႐ြံ႕႐ိုေသရေသာဘုရားသခင္ကို သတိရၾကေလာ့။ သင္တို႔၏ညီအစ္ကို၊ သားသမီး၊ ဇနီးမ်ား စေသာကိုယ့္အိမ္သားမ်ားအတြက္ တိုက္ပြဲဝင္ၾကေလာ့”ဟု ဆို၏။ |
|
| 15 |
|
| သူတို႔အႀကံကို ငါတို႔သိသြားျခင္းျဖင့္ သူတို႔၏အႀကံကို ဘုရားသခင္ပယ္ဖ်က္လိုက္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ရန္သူတို႔ၾကားသိၾက၏။ ငါတို႔အားလုံးလည္း ၿမိဳ႕႐ိုးသို႔ျပန္လာ၍ အသီးသီးကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္လုပ္ၾက၏။ |
|
| 16 |
|
| ထိုေန႔မွစ၍ ငါတို႔သည္ လူတစ္ဝက္အလုပ္လုပ္ၿပီး က်န္တစ္ဝက္မွာ သံခ်ပ္အက်ႌဝတ္လ်က္ လွံ၊ ဒိုင္းလႊား၊ ေလးလက္နက္တို႔ႏွင့္တကြ ကင္းေစာင့္ၾက၏။ အႀကီးအကဲတို႔ကလည္း ယုဒအမ်ိဳးသားအေပါင္းတို႔ကို ေနာက္တန္းမွေထာက္မေပးၾက၏။ |
|
| 17 |
|
| ၿမိဳ႕႐ိုးကိုတည္ေဆာက္သူမ်ား၊ ပစၥည္းထမ္းေသာသူမ်ားႏွင့္ ပစၥည္းမတင္ေပးေသာသူတို႔သည္ လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ အလုပ္လုပ္ၿပီး က်န္လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ လက္နက္ကိုင္ေဆာင္ထားၾက၏။ |
|
| 18 |
|
| ၿမိဳ႕႐ိုးေဆာက္လုပ္သူတိုင္း ခါး၌ဓားခ်ိတ္ဆြဲ၍ အလုပ္လုပ္ၾကရ၏။ တံပိုးမႈတ္ေသာသူသည္ ငါ့အနား၌ ရပ္ေန၏။ |
|
| 19 |
|
| ငါကလည္း ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ႀကီးၾကပ္သူမ်ားႏွင့္ က်န္လူတို႔အား “အလုပ္မွာ မ်ားေျမာင္က်ယ္ျပန႔္လွသည္ျဖစ္၍ ငါတို႔သည္ ၿမိဳ႕႐ိုးတစ္ေလွ်ာက္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ခပ္ေဝးေဝးမွာ ခြဲ၍အလုပ္လုပ္ေနၾကရ၏။ |
|
| 20 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ တံပိုးမႈတ္သံကိုၾကားလွ်င္ ရွိသည့္ေနရာမွ ငါ့ထံသို႔စု႐ုံးလာၾကေလာ့။ ငါတို႔၏ဘုရားသခင္သည္ ငါတို႔အတြက္ စစ္တိုက္ေတာ္မူမည္”ဟု မွာၾကား၏။ |
|
| 21 |
|
| ဤနည္းျဖင့္ နံနက္အ႐ုဏ္တက္ခ်ိန္မွစ၍ ညၾကယ္ထြက္လာသည့္အခ်ိန္ထိ ငါတို႔အလုပ္လုပ္ေနစဥ္ လူတစ္ဝက္မွာ လွံမ်ားကိုင္ေဆာင္ၾက၏။ |
|
| 22 |
|
| တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ ငါက လူတို႔အား “ညအခ်ိန္ ကင္းေစာင့္၍ ေန႔အခ်ိန္ အလုပ္လုပ္ႏိုင္ရန္ လူတိုင္း ကိုယ့္အလုပ္သမားကိုယ္စီႏွင့္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕တြင္ ညအိပ္နားရမည္”ဟု ဆို၏။ |
|
| 23 |
|
| ငါမွစ၍ ငါ့ညီအစ္ကိုမ်ား၊ ငါ့ငယ္သားမ်ား၊ ငါ့ေနာက္လိုက္အေစာင့္မ်ားအားလုံးသည္ ဝတ္စုံကိုမခြၽတ္၊ ေရေသာက္သြားလွ်င္ပင္ လက္နက္ကိုင္သြားၾက၏။ |
|
|
|
|