شهنشاهہ جا سڀيئي خدمتگار جيڪي شاهي قلعي جي دروازي وٽ قائم ڪيل عدالت ۾ مقرر هئا سي هامان جي اڳيان ڪنڌ جھڪائي سندس تعظيم ڪندا هئا، ڇاڪاڻ تہ اهو شهنشاهہ جو حڪم هو. پر مردڪئي نہ ئي هن اڳيان ڪنڌ جھڪائيندو هو ۽ نہ ئي وري کيس تعظيم ڏيندو هو.
هو هر روز کيس ائين پيا چوندا هئا، پر آخرڪار مردڪئيءَ کين ٻڌايو تہ هو يهودي آهي ۽ انهيءَ ڳالهہ تي عمل ڪين ڪندو. پوءِ هنن هامان کي ٻڌايو تہ جيئن ڏسن تہ مردڪئي پنهنجي ان ڳالهہ تي قائم رهي ٿو يا نہ.
شهنشاهہ اخسويرس جي شاهيءَ جي ٻارهين سال جي پهرئين مهيني يعني نيسان مهيني ۾ هامان جي مرضيءَ مطابق يهودي قوم کي قتل ڪرڻ واسطي ڏينهن ۽ مهينو چونڊڻ لاءِ ”پُوريم“ يعني ڪڻو وڌو ويو. انهيءَ ڪڻي ۾ ٻارهين مهيني يعني ادار مهيني جي تيرهين تاريخ نڪتي.
پوءِ شهنشاهہ اخسويرس کي هامان چيو تہ ”هڪڙي قوم آهي جيڪا اوهان جي شهنشاهت جي سڀني صوبن ۾ ٽڙيل پکڙيل ۽ ٻين قومن کان الڳٿلڳ رهي ٿي. انهيءَ جا رسم وَ رواج ٻين سڀني قومن جي رسم وَ رواجن جي خلاف آهن ۽ اها قوم اوهان شهنشاهہ سلامت جي قانونن کي بہ ڪونہ ٿي مڃي. سو اها ڳالهہ اوهان جي حق ۾ ناهي تہ ان قوم کي ائين ئي ڇڏي ڏجي.
پوءِ پهرئين مهيني جي تيرهين تاريخ شاهي ڪاتبن کي سڏايو ويو. جيئن هامان کين حڪم ڏنو تيئن هُنن شهنشاهہ جي سڀني نائبن، سڀني صوبن جي گورنرن ۽ سڀني ماڻهن جي اڳواڻن ڏانهن لکيو. اهي خط هر صوبي جي رسمالخط ۽ هر قوم جي ٻوليءَ ۾ لکيا ويا. اهي خط شهنشاهہ اخسويرس جي نالي سان لکيا ويا ۽ انهن تي شاهي منڊيءَ جي مُهر لڳائي ويئي.