|
| 1 |
|
| စင္စစ္ ဤအရာအားလုံးကို ငါ့မ်က္စိျဖင့္ျမင္ရၿပီ၊ ငါ့နားျဖင့္ၾကားရ၍ နားလည္ၿပီ။ |
|
| 2 |
|
| သင္တို႔သိသကဲ့သို႔ ငါလည္း သိပါ၏။ သင္တို႔ထက္ ငါညံ့ဖ်င္းသည္မဟုတ္။ |
|
| 3 |
|
| ငါမူကား အနႏၲတန္ခိုးရွင္ကိုသာ ေလွ်ာက္တင္လိုပါ၏။ ဘုရားသခင္ထံသို႔သာ ေလွ်ာက္လဲလိုပါ၏။ |
|
| 4 |
|
| သင္တို႔သည္ မုသားကို ဖုံးကြယ္ထားေသာသူမ်ား၊ သင္တို႔အားလုံးသည္ အသုံးမဝင္ေသာသမားေတာ္မ်ား ျဖစ္ၾက၏။ |
|
| 5 |
|
| သင္တို႔ႏႈတ္ဆိတ္ေနၾကေလာ့။ ႏႈတ္ဆိတ္ေနျခင္းကသာ သင္တို႔ကို ပညာရွိရာေရာက္ေစလိမ့္မည္။ |
|
| 6 |
|
| ယခု ငါျပန္ေျပာေသာစကားကို နားေထာင္ၾကေလာ့။ ငါ့ႏႈတ္ျဖင့္ ေလွ်ာက္လဲေသာစကားမ်ားကို အာ႐ုံစိုက္ၾကေလာ့။ |
|
| 7 |
|
| သင္တို႔သည္ ဘုရားသခင္ဘက္မွေန၍ ေကာက္က်စ္ေသာစကား၊ လိမ္လည္လွည့္စားေသာစကားတို႔ကို ေျပာဆိုၾကမည္ေလာ။ |
|
| 8 |
|
| သင္တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ့္ဘက္မွာေနၾကမည္ေလာ။ ဘုရားသခင္အတြက္ ေလွ်ာက္လဲေပးၾကမည္ေလာ။ |
|
| 9 |
|
| သင္တို႔ကိုစစ္ေၾကာေတာ္မူလွ်င္ သင္တို႔အတြက္ အက်ိဳးရွိပါမည္ေလာ။ လူကိုလွည့္စားသကဲ့သို႔ ကိုယ္ေတာ္ကို သင္တို႔လွည့္စား၍ရႏိုင္မည္ေလာ။ |
|
| 10 |
|
| ကြယ္ရာ၌ သင္တို႔မ်က္ႏွာလိုက္တတ္ၾကလွ်င္ သင္တို႔ကို ကိုယ္ေတာ္ ဧကန္ဆုံးမေတာ္မူလိမ့္မည္။ |
|
| 11 |
|
| ကိုယ္ေတာ္၏တန္ခိုးေတာ္သည္ သင္တို႔ကို ေၾကာက္႐ြံ႕ေစမည္မဟုတ္ေလာ။ ကိုယ္ေတာ္ထံမွ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေဘးသည္ သင္တို႔အေပၚ က်ေရာက္မည္ မဟုတ္ေလာ။ |
|
| 12 |
|
| သင္တို႔၏မွတ္သားစရာစကားမ်ားသည္ ျပာပုံစကားပုံမွ်သာျဖစ္၏။ သင္တို႔ေခ်ပေသာစကားမ်ားသည္လည္း ကြဲလြယ္ေသာေျမထည္ကဲ့သို႔သာျဖစ္၏။ |
|
| 13 |
|
| ငါ့ေရွ႕မွာ တိတ္တိတ္ေနၾကေလာ့။ ငါေျပာပါရေစ။ ငါ၌ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ပါေစ။ |
|
| 14 |
|
| အဘယ္ေၾကာင့္ ကိုယ့္အသားကို ကိုယ့္သြားႏွင့္ ကိုက္ထားရမည္နည္း။ အဘယ္ေၾကာင့္ ကိုယ့္အသက္ကို ကိုယ့္လက္၌ ထည့္ထားရမည္နည္း။ |
|
| 15 |
|
| ငါ့ကို ကြပ္မ်က္ေတာ္မူမည္ဆိုလွ်င္ပင္ ကိုယ္ေတာ့္ကို ငါေမွ်ာ္လင့္ေနဦးမည္။ ငါ့အမႈကို မ်က္ေမွာက္ေတာ္၌ ေလွ်ာက္လဲမည္။ |
|
| 16 |
|
| ထိုသို႔ျပဳလွ်င္ ငါ့အတြက္ ကယ္တင္ျခင္းအေၾကာင္းျဖစ္လိမ့္မည္။ အေၾကာင္းမူကား ဘုရားတရားမဲ့ေသာသူတို႔သည္ ဘုရားသခင္ေရွ႕ေတာ္သို႔ ဝင္ခြင့္မရွိ။ |
|
| 17 |
|
| ငါ့စကားကို ေသခ်ာနားေထာင္ၾကေလာ့။ ငါရွင္းျပသည္ကို အာ႐ုံစိုက္ၾကေလာ့။ |
|
| 18 |
|
| ငါ့အမႈကို ငါျပင္ဆင္ထားၿပီ။ ငါေျဖာင့္မတ္ေၾကာင္းကို ငါသိ၏။ |
|
| 19 |
|
| ငါ့ကို မည္သူစြဲခ်က္တင္မည္နည္း။ ထိုသို႔ျပဳလွ်င္ ငါသည္ ႏႈတ္ဆိတ္ေန၍ ေသပါေတာ့မည္။ |
|
| 20 |
|
| အကြၽႏ္ုပ္အား အခ်က္ႏွစ္ခ်က္သာလွ်င္ မျပဳဘဲ ေနေတာ္မူပါ။ သို႔ျပဳလွ်င္ ကိုယ္ေတာ့္ထံမွ ပုန္းေရွာင္မည္မဟုတ္ပါ။ |
|
| 21 |
|
| လက္ေတာ္ကို အကြၽႏ္ုပ္အေပၚမွ ႐ုပ္သိမ္းေတာ္မူပါ။ ကိုယ္ေတာ္ထံမွ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာမ်ားျဖင့္ အကြၽႏ္ုပ္ကို ေျခာက္လွန႔္ေတာ္မမူပါႏွင့္။ |
|
| 22 |
|
| ထိုအခါ အကြၽႏ္ုပ္ကိုေခၚလွ်င္ အကြၽႏ္ုပ္ထူးပါမည္။ အကြၽႏ္ုပ္ေလွ်ာက္လွ်င္လည္း အကြၽႏ္ုပ္ကို ျပန္၍ေျဖၾကားေတာ္မူပါ။ |
|
| 23 |
|
| အကြၽႏ္ုပ္၏ဒုစ႐ိုက္အျပစ္တို႔သည္ အဘယ္မွ်ေလာက္မ်ားပါသနည္း။ အကြၽႏ္ုပ္က်ဴးလြန္ေသာအမႈႏွင့္ အကြၽႏ္ုပ္၏အျပစ္တို႔ကို အကြၽႏ္ုပ္အား သိေစေတာ္မူပါ။ |
|
| 24 |
|
| အဘယ္ေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္ထံမွ မ်က္ႏွာလႊဲေတာ္မူ၍ အကြၽႏ္ုပ္ကို ရန္သူကဲ့သို႔ ထင္မွတ္ေတာ္မူပါသနည္း။ |
|
| 25 |
|
| ေလႏွင္ရာလြင့္ပါသြားေသာသစ္႐ြက္ကို ေျခာက္လွန႔္ေတာ္မူမည္ေလာ။ ေကာက္႐ိုးေျခာက္ကို လိုက္ေတာ္မူမည္ေလာ။ |
|
| 26 |
|
| အကြၽႏ္ုပ္အဖို႔ ျပင္းထန္ေသာစြဲခ်က္မ်ားကို ေရးမွတ္ထား၍ အကြၽႏ္ုပ္ငယ္စဥ္က ျပဳမိေသာဒုစ႐ိုက္မ်ားကို ျပန္၍ခံရေစေတာ္မူ၏။ |
|
| 27 |
|
| အကြၽႏ္ုပ္၏ေျခကို ထိတ္တုံးခတ္ထားေတာ္မူ၏။ အကြၽႏ္ုပ္သြားေသာလမ္းအားလုံးကို ေစာင့္ၾကည့္၍ အကြၽႏ္ုပ္ကို ေျခရာခံလိုက္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 28 |
|
| ထို႔ေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ေဆြးျမည့္တတ္ေသာအရာကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ပိုးကိုက္တတ္ေသာအဝတ္ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း ယိုယြင္းပ်က္စီးရပါၿပီတကား။ |
|
|
|
|