Ελληνική Αγία Γραφή TGV 2003
|
| 1 |
| Η ανάσα μου είναι δύσκολη· ζωή πια δε μ’ απόμεινε, ο τάφος μου με καρτερεί. |
| 2 |
| Ξέρω πως με περιστοιχίζουν χλευαστές κι απ’ τις πικρίες που με ποτίζουν, ξαγρυπνάω. |
| 3 |
| Ζητάς μια εγγύηση, Θεέ; Γίνε εσύ ο εγγυητής μου. Ποιος άλλος θα δεχότανε για με να εγγυηθεί; |
| 4 |
| Αφού απ’ το νου τους έβγαλες τη φρόνηση μην τους αφήσεις τώρα να θριαμβεύσουν. |
| 5 |
| Μη γίνεις σαν αυτόν που λέει η παροιμία ότι καλεί τους φίλους του και τους μοιράζει δώρα, ενώ τα μάτια των παιδιών του με τη λαχτάρα μένουνε. |
| 6 |
| Έγινα ο περίγελως του κόσμου· εκείνος που τον φτύνουνε στο πρόσωπο. |
| 7 |
| Από τη λύπη θόλωσαν τα μάτια μου κατάντησα σκιά του εαυτού μου. |
| 8 |
| Όσοι θαρρούν πως είναι δίκαιοι, μπροστά στη δυστυχία μου σκανδαλίζονται· κι όσοι πιστεύουνε πως είναι αθώοι αγανακτούν και πωρωμένο με θαρρούν. |
| 9 |
| Μα όποιος στ’ αλήθεια είναι δίκαιος από των αλλονών τις κρίσεις δεν κλονίζεται· κι όποιος τα χέρια του έχει καθαρά νιώθει η πεποίθησή του να στεριώνει. |
| 10 |
| Όσο για σας, ελάτε φίλοι μου, ελάτε πάλι όλοι κοντά μου. Ωστόσο εγώ ανάμεσά σας σοφό ούτ’ έναν δε θα βρω. |
| 11 |
| Οι μέρες μου έφυγαν· ναυάγησαν τα σχέδιά μου κι οι πιο ακριβές μου επιθυμίες. |
| 12 |
| Κι όμως μου λένε οι φίλοι μου πως είναι μέρα η νύχτα μου και πως το φως είναι κοντά, ενώ σκοτάδια με τυλίγουν. |
| 13 |
| Να κατοικήσω είν’ η ελπίδα μου στον άδη και στο σκοτάδι το κλινάρι μου να στρώσω. |
| 14 |
| Τον κρύο τάφο λέω πατέρα μου, μητέρα κι αδερφές μου, τα σκουλήκια. |
| 15 |
| Πώς είναι δυνατό λοιπόν για ελπίδα να μιλά κανείς; Ποιος μπορεί να διακρίνει ακόμα κι ένα ίχνος της; |
| 16 |
| Θα καταποντιστεί κι αυτή στα έγκατα του άδη και θα ξαπλώσει μες στο χώμα μ’ εμένα αντάμα. |
| Αποθήκευση σημειώσεων |
https://beblia.bible:81/BibleAudio/greektgv/job/017.mp3
42
17