|
| 1 |
|
| यावर बिल्दद शूहीने उत्तर दिले: |
|
| 2 |
|
| “ही अशी भाषणे तू कधी थांबविणार आहेस? जरा समजूतदारपणे घे आणि मग आपण बोलू. |
|
| 3 |
|
| आम्हाला जनावरांप्रमाणे का समजतोस तुझ्या नजरेत आम्ही मूर्ख आहोत का? |
|
| 4 |
|
| रागाने जो तू स्वतःला फाडतोस, त्या तुझ्यामुळे पृथ्वी ओसाड पडावी काय? किंवा खडक आपल्या ठिकाणातून कोसळू द्यावे काय? |
|
| 5 |
|
| “दुष्टांचा दिवा विझून जातो; त्याच्या अग्नीच्या ज्वाला पेटावयाच्या थांबतात. |
|
| 6 |
|
| त्याच्या तंबूतील प्रकाश अंधकार होऊन होतो; त्याच्या जवळचा दिवा विझून जातो. |
|
| 7 |
|
| त्याच्या पावलांचा प्रभाव दुर्बल होतो; त्याच्या स्वतःच्याच योजना त्याला खाली खेचतात. |
|
| 8 |
|
| त्याचेच पाऊल त्याला पाशात अडकवितात; आणि त्याच्या जाळ्यात तो सापडतो. |
|
| 9 |
|
| फास त्याची टाच पकडते; आणि तो सापळ्यात धरला जातो. |
|
| 10 |
|
| त्याच्यासाठी गळफास जमिनीत लपविलेला आहे; त्याच्या मार्गात सापळा ठेवलेला आहे. |
|
| 11 |
|
| आतंक त्याला चहूकडून घेरून आहे आणि त्याच्या प्रत्येक पावलांवर कुत्र्यांचे भय आहे. |
|
| 12 |
|
| विपत्ती त्याच्यासाठी भुकेलेली आहे; तो पडला तर, विनाश त्याच्यासाठी तयारच आहे. |
|
| 13 |
|
| रोगाने त्याची त्वचा खाऊन टाकली आहे; मृत्यूचे पहिले अपत्य त्याचे अवयव गिळून टाकतात. |
|
| 14 |
|
| त्याच्या सुरक्षित डेर्यांतून त्याला फाडून भयाच्या राजापुढे त्याला फरफटीत नेले आहे. |
|
| 15 |
|
| अग्नी त्याच्या डेर्यात वस्ती करते; त्याच्या घरावर गंधक विखुरले आहे. |
|
| 16 |
|
| त्याची मुळे खाली सुकतात आणि त्याच्यावर सर्व फांद्या वाळून जातात. |
|
| 17 |
|
| पृथ्वीवरून त्याच्या अस्तित्वाची आठवण नाहीशी होते; आणि आता भूमीवर त्याचे नाव राहणार नाही. |
|
| 18 |
|
| प्रकाशातून त्याला अंधाराच्या राज्यात घालविले आहे; आणि जगातून तो हद्दपार केला गेला आहे. |
|
| 19 |
|
| त्याच्या लोकात त्याला पुत्र किंवा कोणीही वारस नाहीत, तो जिथे राहत होता, तिथेही कोणी उरले नाहीत. |
|
| 20 |
|
| पश्चिमेचे लोक त्याची अवस्था बघून भयप्रद होतात; हा भयंकर अंत पाहून पूर्वेकडील लोक घाबरून जातात. |
|
| 21 |
|
| पातक्यांचे जीवन खचितच असे असते; परमेश्वराला जे ओळखीत नाहीत, त्यांचे ठिकाण असेच असते.” |
|
|
|
|