|
| 1 |
|
| ထိုအခါ ေယာဘက |
|
| 2 |
|
| “သင္တို႔သည္ ငါ့ကို မည္သည့္အခ်ိန္ထိ ညႇဥ္းဆဲၾကမည္နည္း။ မည္သည့္အခ်ိန္ထိ စကားႏွင့္ခ်ိဳးဖဲ့ၾကမည္နည္း။ |
|
| 3 |
|
| ငါ့ကို ဆယ္ႀကိမ္တိုင္တိုင္ ပုတ္ခတ္ေျပာဆိုၾကၿပီ။ ငါ့ကို ေစာ္ကားေျပာဆိုၾကၿပီ။ သင္တို႔မရွက္ၾကသေလာ။ |
|
| 4 |
|
| ငါအမွန္ပင္မွားခဲ့လွ်င္လည္း ငါ့အမွားႏွင့္ငါသာ ရွိပါေစေတာ့။ |
|
| 5 |
|
| သင္တို႔သည္ ဘဝင္ျမင့္၍ ငါကဲ့ရဲ႕ခံရသည္ကို ငါ့အား ကဲ့ရဲ႕ရႈတ္ခ်ၾက၏။ |
|
| 6 |
|
| သင္တို႔သိထားရမည္မွာ ဘုရားသခင္သည္ ငါ့အမႈကို ေကာက္ေစေတာ္မူ၍ ငါ့ပတ္ပတ္လည္တြင္ ေထာင္ေခ်ာက္မ်ားျဖင့္ ဝိုင္းရံေစေတာ္မူ၏။ |
|
| 7 |
|
| ‘ရက္စက္လြန္းပါသည္တကား’ဟု ငါေအာ္ဟစ္ေသာ္လည္း ငါ့ကိုနားေညာင္းေတာ္မမူပါ။ ငါအကူအညီေအာ္ဟစ္ေတာင္းခံေသာ္လည္း တရားသျဖင့္စီရင္ေပးေတာ္မမူပါ။ |
|
| 8 |
|
| ငါသြားမည့္လမ္းကို ပိတ္ထားေတာ္မူသျဖင့္ ငါျဖတ္မသြားႏိုင္။ ငါေလွ်ာက္မည့္လမ္းကိုလည္း အေမွာင္ခ်ထားေတာ္မူ၏။ |
|
| 9 |
|
| ငါ့ဂုဏ္သိကၡာကို ဖယ္ရွားေတာ္မူၿပီ။ ငါ့ဦးေခါင္းမွသရဖူကို ခြၽတ္ပစ္ေတာ္မူၿပီ။ |
|
| 10 |
|
| ငါ့ကို အဘက္ဘက္မွခ်ိဳးဖဲ့ေတာ္မူသျဖင့္ ငါက်ိဳးပဲ့ရၿပီ။ ငါ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားကိုလည္း သစ္ပင္ကဲ့သို႔ ဆြဲႏုတ္ပစ္ေတာ္မူၿပီ။ |
|
| 11 |
|
| ငါ့ကို အမ်က္ထြက္၍ ရန္သူကဲ့သို႔ မွတ္ေတာ္မူၿပီ။ |
|
| 12 |
|
| ကိုယ္ေတာ္၏ဗိုလ္ေျခတို႔သည္ အတူတကြခ်ီတက္လာၾက၍ က်ဳံးမ်ားကိုတူးလ်က္ ငါ့တဲပတ္ပတ္လည္တြင္ စခန္းခ်ၾက၏။ |
|
| 13 |
|
| ငါ့ညီအစ္ကိုတို႔ကို ငါႏွင့္ ေဝးကြာေစေတာ္မူၿပီ။ ငါႏွင့္သိကြၽမ္းေသာသူတို႔သည္လည္း ငါ့ကို ေက်ာခိုင္းသြားၾကၿပီ။ |
|
| 14 |
|
| ငါ့ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းတို႔သည္ ငါ့ကို စြန႔္ခြာသြားၾက၏။ ငါႏွင့္သိကြၽမ္းေသာသူတို႔သည္လည္း ငါ့ကို ေမ့သြားၾက၏။ |
|
| 15 |
|
| ငါ့အိမ္တြင္ တည္းခိုေနထိုင္ေသာသူမ်ား၊ ငါ့ကြၽန္မမ်ားလည္း ငါ့ကို သူစိမ္းကဲ့သို႔ သေဘာထားၾက၏။ သူတို႔အျမင္တြင္ ငါသည္ တစ္ပါးအမ်ိဳးသားျဖစ္ရ၏။ |
|
| 16 |
|
| ငါ့အေစအပါးလည္း ငါေခၚသည္ကိုပင္ ျပန္မထူး။ ငါ့ႏႈတ္ျဖင့္ သူ႔ကို အသနားခံေတာင္းပန္ရ၏။ |
|
| 17 |
|
| ငါအသက္ရႉျခင္းသည္ ငါ့မိန္းမအဖို႔ ႐ြံရွာစရာ၊ ငါ့ညီအစ္ကိုတို႔အဖို႔ စက္ဆုပ္စရာျဖစ္၏။ |
|
| 18 |
|
| ကေလးသူငယ္မ်ားပင္လွ်င္ ငါ့ကို မထီမဲ့ျမင္ျပဳၾက၏။ ငါမတ္တတ္ရပ္ေနလွ်င္ ငါ့ကို သေရာ္ၾက၏။ |
|
| 19 |
|
| ငါႏွင့္ရင္းႏွီးကြၽမ္းဝင္ေသာမိတ္ေဆြအားလုံးတို႔သည္ ငါ့ကို စက္ဆုပ္႐ြံရွာၾက၏။ ငါခ်စ္ေသာသူတို႔သည္ ငါ့ကိုေက်ာခိုင္းသြားၾက၏။ |
|
| 20 |
|
| ငါ့အသားအေရသည္ အ႐ိုး၌ကပ္ေနပါ၏။ သြားဖုံးသာက်န္လ်က္ အသက္လြတ္႐ုံသာရွိပါ၏။ |
|
| 21 |
|
| အို ငါ့မိတ္ေဆြတို႔၊ ငါ့ကို သနားၾကပါ။ သနားၾကပါ။ ဘုရားသခင္သည္ ငါ့ကို ႐ိုက္ႏွက္ေတာ္မူၿပီ။ |
|
| 22 |
|
| သင္တို႔သည္ ဘုရားသခင္နည္းတူ အဘယ္ေၾကာင့္ ငါ့ကိုညႇဥ္းဆဲၾကသနည္း။ ငါ့အသားညႇဥ္းဆဲခံရသည္ကိုပင္ သင္တို႔မေက်နပ္ေသးသေလာ။ |
|
| 23 |
|
| ငါ့စကားတို႔ကို မွတ္တမ္းတင္ေပးမည့္သူ ရွိပါေစေသာ။ စာလိပ္တြင္ ေရးမွတ္ထားေပးမည့္သူ ရွိပါေစေသာ။ |
|
| 24 |
|
| ၾကာရွည္တည္တံ့ရန္ သံကညစ္ႏွင့္ ခဲတို႔ျဖင့္ ေက်ာက္ျပားေပၚတြင္ ကမၸည္းထိုးထားေစခ်င္ပါ၏။ |
|
| 25 |
|
| ငါ့ကို ေ႐ြးႏုတ္ေတာ္မူမည့္အရွင္သည္ အသက္ရွင္ေတာ္မူ၍ ေနာက္ဆုံး၌ ေျမႀကီးေပၚတြင္ ေပၚထြန္းေတာ္မူမည္ကို ငါသိ၏။ |
|
| 26 |
|
| ငါ့အေရျပားမ်ား ပ်က္စီးသြားေသာ္လည္း ဤကိုယ္ခႏၶာျဖင့္ ဘုရားသခင္အား ဖူးျမင္ရမည္ကို ငါသိ၏။ |
|
| 27 |
|
| ငါကိုယ္တိုင္ ဖူးျမင္ရမည္။ အျခားသူမဟုတ္ဘဲ ငါကိုယ္တိုင္ မ်က္စိျဖင့္ ျမင္ရမည္။ ထိုသို႔ ငါ့ရင္ထဲ၊ ႏွလုံးသားထဲမွ တမ္းတလ်က္ရွိ၏။ |
|
| 28 |
|
| သင္တို႔က ‘သူ႔ကို ငါတို႔ မည္သို႔ညႇဥ္းဆဲရမည္နည္း’ဟု ဆိုၾကလွ်င္လည္း ျပႆနာအရင္းအျမစ္သည္ ငါ၌သာရွိ၏။ |
|
| 29 |
|
| အမ်က္ေတာ္သည္ ဓားေဘးျဖင့္ ဒဏ္ခတ္တတ္သည္ျဖစ္၍ သင္တို႔ကသာ ဓားေဘးကို ေၾကာက္ၾကေလာ့။ ဤသို႔ တရားစီရင္ျခင္းရွိသည္ကို သင္တို႔သိမွတ္ၾကေလာ့”ဟု ဆိုေလ၏။ |
|
|
|
|