|
| 1 |
|
| အနႏၲတန္ခိုးရွင္သည္ အခ်ိန္ကာလကို အဘယ္ေၾကာင့္ သတ္မွတ္ေတာ္မမူသနည္း။ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္သိကြၽမ္းေသာသူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္၏ေန႔ရက္ကို အဘယ္ေၾကာင့္ မျမင္ရသနည္း။ |
|
| 2 |
|
| လူတို႔သည္ နယ္နိမိတ္စည္းမ်ားကို ေ႐ႊ႕ပစ္တတ္ၾက၏။ လုယူေသာတိရစာၦန္မ်ားကို ထိန္းေက်ာင္းတတ္ၾက၏။ |
|
| 3 |
|
| မိဘမဲ့တို႔၏ျမည္းကို ယူေဆာင္သြားတတ္ၾက၏။ မုဆိုးမ၏ႏြားကိုပင္ အေပါင္ပစၥည္းအျဖစ္ သိမ္းယူတတ္ၾက၏။ |
|
| 4 |
|
| လူတို႔သည္ ႏြမ္းပါးေသာသူတို႔ကို လမ္းေပၚမွတြန္းဖယ္တတ္ၾက၏။ အဖိႏွိပ္ခံရေသာျပည္သားတို႔သည္ စုၿပီးပုန္းေရွာင္ေနရၾက၏။ |
|
| 5 |
|
| ၾကည့္ရႈေလာ့။ သူတို႔သည္ ကႏၲာရျမည္း႐ိုင္းကဲ့သို႔ အစာကို ႀကိဳးစား၍လိုက္လံရွာေဖြစားရ၏။ ကႏၲာရသည္သာ သူတို႔၏သားသမီးအဖို႔ အစားအစာကို ရရွိေစ၏။ |
|
| 6 |
|
| တိရစာၦန္အစာကို လယ္ကြင္းတြင္ လိုက္ရိတ္ရ၏။ ဆိုးယုတ္ေသာသူတို႔၏စပ်စ္ၿခံတြင္ ေကာက္သင္းေကာက္ရ၏။ |
|
| 7 |
|
| ညအိပ္ေသာအခါ အဝတ္မပါဘဲ အခ်ည္းစည္းအိပ္ရ၏။ ခ်မ္းေအးေသာအခါတြင္လည္း ၿခဳံစရာမရွိ။ |
|
| 8 |
|
| ေတာင္ေပၚမိုးေၾကာင့္ စို႐ႊဲကုန္၏။ ခိုလႈံစရာမရွိေသာေၾကာင့္ ေက်ာက္ေဆာင္မ်ားၾကားတြင္ ခိုေနရ၏။ |
|
| 9 |
|
| လူတို႔သည္ ဖတဆိုးကို အမိရင္ခြင္မွ ဆြဲထုတ္၏။ ဆင္းရဲသားထံမွ အေပါင္ပစၥည္းကို သိမ္းယူ၏။ |
|
| 10 |
|
| ဆင္းရဲသားတို႔သည္ အဝတ္မပါ ကိုယ္ဗလာႏွင့္ သြားလာၾကရ၏။ ဆာေလာင္လ်က္ႏွင့္ပင္ ေကာက္လႈိင္းစည္းကို သယ္ၾကရ၏။ |
|
| 11 |
|
| သံလြင္ပင္တန္းမ်ားၾကားတြင္ ဆီႀကိတ္လ်က္၊ စပ်စ္သီးနင္းနယ္လ်က္ႏွင့္ပင္ ေရငတ္ေနၾကရ၏။ |
|
| 12 |
|
| ၿမိဳ႕သားတို႔သည္ ညည္းတြားလ်က္၊ ဒဏ္ရာရသူတို႔သည္လည္း အကူအညီေအာ္ဟစ္ေတာင္းခံလ်က္ ေနရပါ၏။ သို႔ေသာ္ ထိုမတရားမႈကို ဘုရားသခင္ အေရးစိုက္ေတာ္မမူ။ |
|
| 13 |
|
| အခ်ိဳ႕ေသာသူတို႔သည္ အလင္းကို ဆန႔္က်င္ၾက၏။ အလင္း၏လမ္းစဥ္မ်ားကို အသိအမွတ္မျပဳၾက။ အလင္း၏လမ္းစဥ္အတိုင္း မေနထိုင္လိုၾက။ |
|
| 14 |
|
| လူသတ္သမားသည္ အ႐ုဏ္တက္ခ်ိန္တြင္ ထ၍ ဆင္းရဲေသာသူ၊ ႏြမ္းပါးေသာသူတို႔ကို သတ္တတ္၏။ ညဘက္တြင္မူကား သူသည္ သူခိုးကဲ့သို႔ျဖစ္၏။ |
|
| 15 |
|
| အိမ္ေထာင္ေရးေဖာက္ျပန္ေသာသူသည္လည္း ‘မည္သူမွ် ငါ့ကို မျမင္’ဟု ေတြးထင္လ်က္ မ်က္ႏွာကိုဖုံးကာ ေမွာင္ရီပ်ိဳးခ်ိန္ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနတတ္၏။ |
|
| 16 |
|
| သူခိုးတို႔သည္ ေမွာင္ရိပ္ခိုၿပီး အိမ္ကိုေဖာက္ထြင္း၏။ ေန႔အခ်ိန္တြင္မူကား အလင္းကိုေရွာင္၍ အိမ္ထဲတြင္ ပုန္းေအာင္းေန၏။ |
|
| 17 |
|
| နံနက္အခ်ိန္သည္ သူတို႔အဖို႔ ေသမင္းအရိပ္ကဲ့သို႔ျဖစ္၏။ သူတို႔သည္ ထိတ္လန႔္ဖြယ္ေသာေသမင္းအရိပ္ႏွင့္ အကြၽမ္းဝင္ၾက၏။ |
|
| 18 |
|
| သူတို႔သည္ ေရမ်က္ႏွာျပင္ေပၚတြင္ ေမ်ာပါသြားလိမ့္မည္။ သူတို႔၏အေမြေျမသည္ က်ိန္ဆဲခံရသျဖင့္ မည္သူမွ် ကိုယ့္စပ်စ္ၿခံမ်ားသို႔ သြားရေတာ့မည္မဟုတ္။ |
|
| 19 |
|
| မိုးေခါင္၍အပူရွိန္သည္ ႏွင္းပြင့္ကို ဝါးမ်ိဳသကဲ့သို႔ မရဏာႏိုင္ငံသည္ အျပစ္ျပဳေသာသူတို႔ကို ဝါးမ်ိဳလိမ့္မည္။ |
|
| 20 |
|
| သူ႔မိခင္သည္ပင္ သူ႔ကို ေမ့ေလ်ာ့ၿပီး ေလာက္ေကာင္မ်ားသည္ သူ႔အသားကို ၿမိန္ရွက္စြာစားေသာက္သြားသျဖင့္ သူ႔ကို သတိရၾကေတာ့မည္မဟုတ္။ မတရားေသာသူသည္ သစ္ပင္ကဲ့သို႔ က်ိဳးပဲ့သြားရလိမ့္မည္။ |
|
| 21 |
|
| သူသည္ ၿမဳံေန၍ သားမဖြားေသာမိန္းမကို အႏိုင္က်င့္တတ္၏။ မုဆိုးမကိုလည္း ေက်းဇူးမျပဳတတ္။ |
|
| 22 |
|
| သို႔ေသာ္ ကိုယ္ေတာ္သည္ အားႀကီးေသာသူကို တန္ခိုးေတာ္ျဖင့္ လွဲခ်ေတာ္မူမည္။ သူျပန္ထလာလွ်င္ပင္ သူ႔အသက္အတြက္ အာမခံခ်က္ ရွိမည္မဟုတ္။ |
|
| 23 |
|
| ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔ကို ေဘးကင္းလုံၿခဳံစြာျဖင့္ နားေနရေသာအခြင့္ေပးေတာ္မူ၍ သူတို႔သြားေသာလမ္းမ်ားကိုလည္း ေစာင့္ၾကည့္ေတာ္မူ၏။ |
|
| 24 |
|
| သူတို႔သည္ ခဏတာခ်ီးေျမႇာက္ခံရၿပီးမွ ေပ်ာက္ကြယ္သြားရလိမ့္မည္။ ႏွိမ့္ခ်ျခင္းခံရ၍ အမ်ားသူငါကဲ့သို႔ စုသိမ္းျခင္းခံရလိမ့္မည္။ ေကာက္ႏွံကဲ့သို႔ ရိတ္ျဖတ္ျခင္း ခံရလိမ့္မည္။ |
|
| 25 |
|
| သို႔မဟုတ္လွ်င္ ငါလိမ္ေျပာသည္ဟု မည္သူသက္ေသျပမည္နည္း။ ငါ့စကားသည္ အဓိပၸာယ္မရွိဟု မည္သူေထာက္ျပမည္နည္း”ဟု ဆိုေလ၏။ |
|
|
|
|